I SA/Wa 1722/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis WSA Piotr Przybysz (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oddala skargę. Pismem z dnia 12 maja 2014 r. J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r., [...], w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej zabudowanej położonej w W., oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...]. Skarga została uzupełniona pismem z dnia 14 czerwca 2014 r. oraz pismem z dnia 5 grudnia 2014 r. Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. Wnioskiem z dnia 20 marca 2000 r. J. C. wystąpił o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej zabudowanej uregulowanej w KW nr [...], położonej w W., oznaczonej jako działka [...]. Prezydent W. decyzją z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] orzekł o odmowie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej położonej w W., oznaczonej jako działka ewid. nr [...]. W uzasadnieniu organ podniósł, że J. C. – użytkownik wieczysty powyższej nieruchomości, wniosek o przekształcenie złożył w dniu 20 marca 2000 r. Jednak z tego powodu, że obecne kwestie przekształceń reguluje ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. nr 175, poz. 1459 ze zm.), wniosek ten rozpoznał na podstawie jej przepisów. Organ uznał, że w przedmiotowej sprawie nie może mieć zastosowania art. 4 ust. 13 powyższej ustawy, o co wnioskował J. C., ponieważ zdaniem organu brak jest podstaw prawnych do ustalenia opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na zasadach określonych w tym przepisie. Organ powiadomił J. C. o swoim stanowisku pismem z dnia 18 listopada 2008 r. powołując się na prawomocne wyroki sądowe sygn. akt [...] z [...] października 2007 r. oraz [...] z dnia [...] marca 2008 r. Od decyzji Prezydenta W. J. C. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. odwołanie wnosząc o uchylenie tej decyzji i stwierdzenie, że przepis art. 4 ust. 13 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], po rozpoznaniu odwołania J. C. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2009 r., nr [...], odmawiającej przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Organ rozpatrujący odwołanie uznał na podstawie analizy art. 4 ust. 1 i art. 4 ust. 13 powyższej ustawy, że Prezydent W. rozpoznający wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego na własność powinien ustalić, czy w ciągu 2 lat przed złożeniem wniosku o przekształcenie była dokonywana aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego i w przypadku ustalenia, że taki fakt miał miejsce, powinien przyjąć wartość nieruchomości określoną dla celów tej aktualizacji. W zaskarżonej decyzji brak jest takich ustaleń i nie wynika z niej, kiedy dla nieruchomości, której użytkownikiem wieczystym jest J. C., była dokonywana aktualizacja opłaty za użytkowanie wieczyste. Zdaniem organu nie może być uzasadnieniem odmownej decyzji stwierdzenie, że J. C. poinformowano pismem o niemożności zastosowania w jego sprawie art. 4 ust. 13 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. Oprócz ustaleń kiedy była dokonywana aktualizacja opłaty Prezydent W. powinien wskazać w uzasadnieniu, dlaczego uznał, że przepis ten nie ma zastosowania. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zaskarżona decyzja narusza przepis art. 107 § 3 Kpa i dlatego orzekł, jak w sentencji. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2009 r. J. C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając jej rażące naruszenie prawa poprzez uchylenie decyzji Prezydenta W. i niestwierdzenie, że na podstawie stanu faktycznego sprawy i materiału dokumentacyjnego znajdującego się w aktach sprawy przysługuje mu prawo przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...] w prawo własności na podstawie art. 4 ust. 13 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dodając, że informacje wynikające z pisma W. z dnia 3 czerwca 2003 r. (na które powołuje się skarżący), iż wyceny spornej nieruchomości dokonano [...] października 1998 r., a aktualizacji oceny rocznej dokonano [...] listopada 1998 r. są informacjami wtórnymi, natomiast zdaniem organu w aktach sprawy brak jest wypowiedzenia opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu i operatu szacunkowego nieruchomości, co uniemożliwia dokonanie oceny, czy faktycznie zdarzenia te miały miejsce. Z decyzji organu pierwszoinstancyjnego nie wynika też, czy dokonana aktualizacja spowodowała, że J. C. od następnego roku po aktualizacji faktycznie uiszczał opłatę roczną za użytkowanie wieczyste gruntu w nowej wysokości. Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wyraziło swoje wątpliwości dotyczące kwestii, kiedy można uznać, czy aktualizacja opłaty rocznej została dokonana, czy poprzez sam fakt wyceny nieruchomości poprzez sporządzenie operatu szacunkowego i skierowanie do użytkownika wieczystego wypowiedzenia dotychczasowej opłaty z propozycją nowej, czy też wtedy, gdy użytkownik wieczysty od dnia 1 stycznia roku następnego uiszcza opłatę zaproponowaną w wypowiedzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., wyrokiem z dnia 14 stycznia 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 1309/09, uchylił zaskarżoną decyzję, twierdząc w uzasadnieniu, że zebrany w sprawie materiał dokumentacyjny jest wystarczający do podjęcia merytorycznej decyzji, a organ odwoławczy nie wykazał, aby rozstrzygnięcie sprawy wymagało przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części przez organ pierwszej instancji. Zdaniem Sądu nie było przesłanek do zastosowania art. 138 § 2 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania J. C. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w sprawie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na podstawie art. 4 ust. 13 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości J. C. złożył dnia 20 marca 2000 r., wniosek o zastosowanie art. 4 ust. 13 ustawy wywodząc z faktu, że Zarząd Dzielnicy [...] w dniu [...] listopada 1998 r. podjął uchwałę nr [...] w przedmiocie wypowiedzenia J. C. z dniem [...] grudnia 1998 r. wysokości dotychczasowej opłaty za użytkowanie wieczyste nieruchomości położonej przy ul. [...], a dla dokonania wypowiedzenia była dokonana wycena nieruchomości. Zdaniem organu, w sprawie należy uwzględnić wyrok Sądu Rejonowego [...], wydany po rozpoznaniu powództwa W. przeciwko J. C. o zapłatę opłat rocznych za użytkowanie wieczyste. Jako podstawę żądania Miasto W. wskazało uchwałę nr [...]. Zdaniem Sądu, powód - m. W., nie dowiódł, że pozwanego wiąże uchwała nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że zgodnie z przepisami ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości organ rozpoznający wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego we własność winien ustalić, czy w ciągu dwóch lat przed złożeniem wniosku o przekształcenie była dokonywana aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego i w przypadku ustalenia, że taki fakt miał miejsce, winien przyjąć wartość nieruchomości określoną dla celów tej aktualizacji. Podstawą ustalenia opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości jest więc wartość nieruchomości określona przez uprawnionego biegłego, określona dla celów aktualizacji opłaty rocznej. Zatem, jeżeli Zarząd Dzielnicy [...] nie wypowiedział skutecznie wysokości opłaty rocznej za wieczyste użytkowanie w 1998 r., w związku z czym J. C. od dnia pierwszego stycznia roku następującego po roku, w którym wypowiedziano wysokość dotychczasowej opłaty, nie uiszczał opłaty rocznej zaproponowanej w wypowiedzeniu, nie można twierdzić, że została dokonana aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, a więc podstawą ustalenia opłaty za przekształcenie nie może być wartość nieruchomości określona w operacie szacunkowym z 1998 r. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył J. C. zarzucając decyzji naruszenie prawa. Skarżący podniósł, że zespołowi orzekającemu w dniu [...] sierpnia 2011 r. przewodniczyła ta sama osoba, która przewodniczyła zespołowi orzekającemu przy wydawaniu decyzji z dnia [...] lipca 2009 r., wbrew art. 24 § 1 pkt 5 kpa, który stanowi, że pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w sprawie w której brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji; po wydaniu decyzji z dnia [...] lipca 2009 r. sprawą zajmował się Wojewódzki Sąd Administracyjny - sygn. akt. I SA/Wa 1309/09, tak więc w myśl tego przepisu ta sama osoba nie powinna przewodniczyć zespołowi orzekającemu w dniu [...] sierpnia 2011 r. Skarżący przytoczył również fragmenty uzasadnień [...], w których, jak twierdzi skarżący, Sądy wskazały, że uchwałę nr [...] z dnia [...] listopada 1998 r. skarżący otrzymał w dniu 21 grudnia 1998 r., a odwołanie wniósł 14 stycznia 1999 r. - a więc w przewidzianym w prawie terminie. Skarżący podniósł również, że w piśmie z dnia 3 czerwca 2003 r. nr [...] stwierdzono, że dla przedmiotowej nieruchomości wycena aktualizująca opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste została sporządzona w dniu [...] października 1998 r., natomiast wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności został złożony w dniu 20 marca 2000 r. W związku z faktem, iż pomiędzy datą dokonania wyceny, a datą złożenia wniosku nie upłynął okres dwóch lat, do ustalenia opłaty za przekształcenie zostanie przyjęta wartość nieruchomości określona w operacie szacunkowym z dnia [...] października 1998 r. Podkreślił, że wycena przekształcenia prawa użytkowania wieczystego we własność winna być dokonana na podstawie art. 4 ust. 13 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Podniosło, że ponieważ Zarząd Dzielnicy [...] nie wypowiedział skutecznie wysokości opłaty rocznej za wieczyste użytkowanie w 1998 r., w związku z czym J. C. od dnia pierwszego stycznia roku następującego po roku, w którym wypowiedziano wysokość dotychczasowej opłaty nie uiszczał opłaty rocznej zaproponowanej w wypowiedzeniu, nie można twierdzić, że została dokonana aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, a więc podstawą ustalenia opłaty za przekształcenie nie może być wartość nieruchomości określona w operacie szacunkowym z 1998 r., sporządzonym do nieskutecznego wypowiedzenia dokonanego uchwałą nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/We 1995/11, uchylił decyzje organów obu instancji i wskazał, że: "skoro skarżący złożył wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, to wniosek ten powinien zostać rozpoznany. Jeśli zaś spełnione zostały przesłanki przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, to obowiązkiem organu będzie następnie ustalenie stosownej opłaty." Zarząd Dzielnicy [...] decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. orzekł o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej zabudowanej położonej w W., oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...]. W decyzji ustalono opłatę za przekształcenie w wysokości [...] zł, udzielono bonifikaty w wysokości 87% oraz zobowiązano J. C. do uiszczenia kwoty [...] zł stanowiącej opłatę za przekształcenie. Pismem z dnia 18 lipca 2013 r. J. C. wniósł odwołanie od ww. decyzji zarzucając, że w sprawie powinien być zastosowany art. 4 ust. 13 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, bowiem wniosek o przekształcenie został złożony 20 marca 2000 r., zaś [...] listopada 1998 r. nastąpiło wypowiedzenie opłaty za użytkowanie wieczyste, zatem opłata za przekształcenie powinna zostać ustalona w wysokości zgodnej z wartością ustaloną dla celów aktualizacji. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję wskazując w uzasadnieniu, że nie jest możliwe zastosowanie przepisu art. 4 ust. 13 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, bowiem w roku 1998 nie doszło do aktualizacji opłaty za użytkowanie wieczyste. W przywołanej na wstępie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. C. ponowił zarzut naruszenia art. 4 ust. 13 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości poprzez jego niezastosowanie w sprawie. Stwierdził, że uchwałę Zarządu Dzielnicy o zmianie wysokości opłaty odebrał w dniu [...] grudnia 1998 r. i wniósł od niej odwołanie. Przywołał również wyrok Sądu Rejonowego [...] wywodząc, że z wyroku tego wynika, że władze miasta i dzielnicy nie mają podstaw do żądania od J. C. uiszczania opłaty rocznej w nowej wysokości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższa ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza przepisów prawa. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma to, czy ustalając opłatę za przekształcenie w realiach rozpoznawanej sprawy organ winien zastosować przepis art. 4 ust. 13 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, który nakazuje przyjęcie za podstawę określenia wysokości opłaty za przekształcenie wartości nieruchomości określonej dla potrzeb aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, dokonanej nie wcześniej, niż w ciągu ostatnich dwóch lat od złożenia wniosku. Powstaje zatem pytanie, w jaki sposób należy rozumieć pojęcie "aktualizacja opłaty rocznej". Skarżący prezentuje pogląd, że przez pojęcie to należy rozumieć fakt doręczenia użytkownikowi wieczystemu zawiadomienia o wypowiedzeniu wysokości dotychczasowej opłaty i oferty wysokości nowej opłaty, co miało miejsce w dniu [...] grudnia 1998 r. (data doręczenia J. C. zawiadomienia o wypowiedzeniu wysokości dotychczasowej opłaty). Wywodzi zatem, że skoro pismem z dnia 20 marca 2000 r. wystąpił o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, to została spełniona przesłanka zastosowania przepisu art. 4 ust. 13 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Z kolei organy administracji orzekające w rozpatrywanej sprawie przyjmują, że analizowany przepis znajduje zastosowanie wówczas, gdy albo użytkownik wieczysty przyjmie ofertę nowej wysokości opłaty rocznej, albo gdy wskutek zakwestionowania przez użytkownika wieczystego wypowiedzenia wysokości dotychczasowej opłaty rocznej zostanie ustalona nowa wysokość opłaty rocznej. Zagadnienie to było już rozpatrywane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 9 października 2014 r., sygn. akt II SA/Łd 762/14 – CBOSA, stwierdził, że przepis art. 4 ust. 13 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności winien być interpretowany jako nakaz odwołania się przy określaniu podstawy opłaty za przekształcenie do wartości nieruchomości, w oparciu o którą w okresie ostatnich dwóch lat przed złożeniem wniosku o przekształcenie ustalono nową kwotę opłaty rocznej, niezależnie od tego, na jakim etapie procedury, przewidzianej w art. 78 - 81 ustawy o gospodarce nieruchomościami, owo ustalenie nastąpiło. Oznacza to, że fakt wypowiedzenia wysokości dotychczasowej wysokości opłaty rocznej nie ma znaczenia prawnego, jeżeli użytkownik wieczysty zakwestionuje to wypowiedzenie składając do samorządowego kolegium odwoławczego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości. Znaczenie prawne ma wówczas fakt ustalenia nowej kwoty opłaty rocznej (aktualizacji opłaty rocznej) na którymkolwiek z etapów procedury przewidzianej w art. 78 - 81 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Nie można również przyjmować, że doszło do aktualizacji opłaty rocznej, jeżeli w wyniku zakwestionowania wypowiedzenia opłaty rocznej użytkownik będzie uiszczać opłatę roczną w dotychczasowej wysokości. Należy w tym miejscu przywołać również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. II SA/Ke 634/12 – CBOSA), w którym była rozważana kwestia prawidłowości zawieszenia postępowania w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. W wyroku tym stwierdzono, że na rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości ma wpływ wynik sprawy toczącej się przed sądem powszechnym o ustalenie aktualnej opłaty rocznej. Gdyby uznać za właściwy pogląd prezentowany przez J. C., to sąd orzekający w sprawie rozstrzygniętej wyrokiem z dnia 19 grudnia 2012 r. powinien uznać, że w sprawie nie występuje zagadnienie wstępne, bowiem niezależnie od wyniku postępowania przed sądem powszechnym organ orzekający w sprawie powinien wziąć pod uwagę wartość nieruchomości ustaloną dla potrzeb aktualizacji opłaty rocznej. Sąd orzekający w sprawie rozstrzygniętej wyrokiem z dnia 19 grudnia 2012 r. uznał jednakże, iż w sprawie pojawiło się zagadnienie wstępne – podzielając tym samym pogląd, że sam fakt wypowiedzenia wysokości opłaty rocznej nie ma znaczenia prawnego co do możliwości zastosowania przepisu art. 4 ust. 13 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Podsumowując powyższe rozważania należy stwierdzić, że wprawdzie w okresie dwóch lat przed złożeniem przez J. C. wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności doszło do wypowiedzenia wysokości dotychczasowej wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste, jednakże w wyniku skutecznego zakwestionowania przez J. C. tego wypowiedzenia nie doszło do aktualizacji wysokości opłaty rocznej. J. C. mógłby zatem domagać się zastosowania w jego sprawie przepisu art. 4 ust. 13 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości wyłącznie wówczas, gdyby nie zakwestionował otrzymanego wypowiedzenia wysokości opłaty rocznej, odebranego przezeń w dniu 21 grudnia 1998 r. Odnosząc się do stwierdzenia zawartego w uzupełnieniu skargi (pismo z dnia 14 czerwca 2014 r. – karta 11 akt sądowych), że zgodnie z pismem byłej wiceprezydent W. Pani S. z dnia 3 czerwca 2003 r. do ustalenia opłaty za przekształcenie zostanie przyjęta wartość nieruchomości określona w operacie szacunkowym z dnia [...] października 1998 r., Sąd wyjaśnia, że pismo to wskazuje na sposób załatwienia sprawy, który nie jest zgodny z obecnie obowiązującymi przepisami prawa. Pismo to nie może być rozumiane jako przyrzeczenie organu rozstrzygnięcia sprawy we wskazany sposób, który jest sprzeczny z prawem. Organy administracji są bowiem zobowiązane do przestrzegania prawa i nawet pismo podpisane przez wiceprezydenta m. W. nie może obligować Zarządu Dzielnicy do wydania rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej niezgodnego z obowiązującym prawem. Odnosząc się do stwierdzenia zawartego w skardze do sądu administracyjnego, że działania organów administracji naraziły J. C. na straty finansowe (karta 5 akt sądowych) oraz że nie może on ponosić kosztów niezgodnego z prawem postępowania władz miasta (karta. 35 akt sądowych), należy zauważyć, że zgodnie z art. 417 § 1 kodeksu cywilnego jednostki samorządu terytorialnego ponoszą odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej. Sprawy te nie należą jednakże do właściwości sądów administracyjnych, ale do właściwości sądów cywilnych. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jak w sentencji wyroku.