II OW 184/14

Dnia 27 stycznia 2015 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stelmasiak sędzia NSA Robert Sawuła sędzia del. NSA Zdzisław Kostka /spr./ Protokolant sekretarz sądowy Tomasz Bogdan Godlewski po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Starosty Makowskiego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą Makowskim a Marszałkiem Województwa Mazowieckiego w przedmiocie rozpoznania wniosku A. Spółki z o.o. w M. z dnia [...] kwietnia 2014 r. o wydanie zezwolenia na wytwarzanie, przetwarzanie i zbieranie odpadów w instalacji na działce nr [...] postanawia: wskazać Starostę Makowskiego jako organ właściwy do załatwienia sprawy Starosta Makowski wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy tym organem, a Marszałkiem Województwa Mazowieckiego w sprawie z wniosku A. Spółki z o.o. w M. o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów wraz z zezwoleniem na przetwarzanie i zbieranie odpadów. Z akt sprawy wynika, że istotne okoliczności związane z powstaniem tego sporu o właściwość przedstawiają się następująco. A. Spółka z o.o. w M. podaniem z 28 kwietnia 2014 r., skierowanym do Marszałka Województwa Mazowieckiego, wniosła o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów wraz z zezwoleniem na przetwarzanie i zbieranie odpadów po modernizacji i rozbudowie sortowni zlokalizowanej na działce nr [...]. Marszałek Województwa Mazowieckiego pismem z 3 lipca 2014 r., powołując się na art. 65 § 1 k.p.a., przekazał podanie Staroście Makowskiemu. Twierdził, że działalność objęta podaniem to przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o czym ma świadczyć załączona do podania decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, i w związku z tym, na podstawie art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy o odpadach właściwy w sprawie jest starosta, a nie marszałek województwa. Starosta Makowski pismem z 4 września 2014 r. otrzymane podanie zwrócił Marszałkowi Województwa, twierdząc, że ten organ jest właściwy na podstawie art. 41 ust. 6 w zw. z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. c ustawy o odpadach, gdyż chodzi o wydanie pozwolenia dla regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych. Wyjaśniono, że sortownia odpadów A. Spółki z o.o. w M. zgodnie z Wojewódzkim Planem Gospodarki Odpadami dla Mazowsza na lata 2012 – 2017 z uwzględnieniem lat 2018 – 2023 jest zastępczą regionalną instalacją przetwarzania odpadów komunalnych dla regionu ciechanowskiego. Marszałek Województwa Mazowieckiego pismem z 10 września 2014 r. ponownie przekazał podanie A. Spółki z o.o. w M. Staroście Makowskiemu stwierdzając, że Starosta winien wdać się w spór o właściwość, a nie zwracać podanie. Ponadto wyjaśniono, że instalacja A. Spółki z o. o. w M. ma status "instalacji zastępczej do czasu uruchomienia regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych". W tych okolicznościach Starosta Makowski wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie powstałego sporu o właściwość poprzez wskazanie jako organu właściwego Marszałka Województwa Mazowieckiego. Uzasadniając wniosek wskazał, że z podania A. Spółki z o. o. w M. wynika, iż wytwarzanie odpadów będzie odbywać się metodą termiczną, to znaczy odpady będą podgrzewane parą wodną o temperaturze 160 stopni C, co spowoduje ich biodegradację i przetworzenie w biomasę, co oznacza przemianę fizyko-chemiczną prowadzącą do denaturyzacji białek. Tego rodzaju działanie, jak wskazano, rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 lipca 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko kwalifikuje jako mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (§ 2 ust. 1 pkt 46 tego rozporządzenia), co uzasadnia właściwość Marszałka Województwa Mazowieckiego. W odpowiedzi na wniosek podtrzymano tezę, że podanie A. Spółki z o.o. w M. dotyczy przedsięwzięcia potencjalnie znacząco oddziałującego na środowisko. Podniesiono w związku z tym, że jednym z załączników do podania jest decyzja Burmistrza Miasta Maków Mazowiecki z [...] kwietnia 2013 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, w której przyjęto, że chodzi o przedsięwzięcie wymienione w § 3 ust. 1 pkt 80 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 lipca 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. A. Spółka z o.o. w M. wniosła o wskazanie Starosty Makowskiego jako organ właściwy do rozpoznania sprawy, twierdząc, że wydajność instalacji jest mniejsza niż 100 ton dziennie. Rozpoznając wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Z art. 41 ust. 3 w zw. z art. 45 ust. 7 ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2013 r. poz. 21 ze zm.) wynika, że właściwość marszałka województwa i starosty w sprawie dotyczącej pozwolenia na wytwarzanie odpadów, będącego zezwoleniem na zbieranie odpadów i zezwoleniem na przetwarzanie odpadów zależy od rodzaju przedsięwzięcia, w ramach którego odpady mają być wytwarzane. Marszałek województwa jest właściwy w przypadku niektórych przedsięwzięć, mianowicie wymienionych w art. 41 ust. 3 pkt 1, starosta w przypadku pozostałych. Zatem, przyjęcie właściwości marszałka województwa wymaga ustalenia, że podanie o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów dotyczy jednego z przedsięwzięć wymienionych w art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach. W rozpoznawanej sprawie Starosta Makowski uzasadniając właściwość Marszałka Województwa Mazowieckiego powoływał dwie okoliczności. Po pierwsze, twierdził, że chodzi o regionalną instalację do przetwarzania odpadów komunalnych (art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. c ustawy o odpadach); po drugie, twierdził, że chodzi o przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.) (art. 41 ust. 3 pkt 1 lit c ustawy o odpadach). Jednakże żadna z tych okoliczności nie została wykazana. Co się tyczy twierdzenia, że chodzi o regionalną instalację do przetwarzania odpadów komunalnych, to należy zauważyć, że Starosta Makowski we wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość twierdzenia tego nie podtrzymał. Nadto, z uchwały nr 212/12 Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 22 października 2012 r. w sprawie wykonania Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami dla Mazowsza na lata 2012-2017 z uwzględnieniem lat 2018-2023 (Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego z 2012 r., poz. 7849) wynika, że instalacja A. Spółki z o.o. w M. jest instalacją zastępczą do czasu uruchomienia regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, a nie regionalną instalacją do przetwarzania odpadów komunalnych. Jeżeli natomiast chodzi o twierdzenie, że podanie o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów dotyczy przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, to zauważyć należy, że Starosta Makowski bez szczegółowego uzasadnienia twierdził, iż podanie o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów dotyczy instalacji, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 46 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. nr 213, poz. 1397 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się instalacje do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów innych niż niebezpieczne przy zastosowaniu procesów termicznego przekształcania odpadów, krakingu odpadów, fizykochemicznej obróbki odpadów o wydajności nie mniejszej niż 100 ton dziennie. Warunkiem zaliczenia wskazanych w powołanym przepisie instalacji do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko jest więc to, aby miały one wydajność nie mniejszą niż 100 ton dziennie. Mimo tego Starosta Makowski, powołując się na ten przepis, jako uzasadniający właściwość Marszałka Województwa Mazowieckiego, nie wskazał, aby chodziło o instalację o wydajności nie mniejszej niż 100 ton dziennie. Także na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Starosta Makowski nie odniósł się do twierdzenia A. Spółki z o.o. w M., że podanie tego podmiotu nie dotyczy instalacji o takiej wydajności. Wobec powyższego należy przyjąć, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodził żaden z przypadków uzasadniających właściwość marszałka województwa do wydania pozwolenia na wytwarzanie odpadów. Zatem, organem właściwym jest, zgodnie z ogólną regułą (art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy o odpadach), starosta. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst ustawy - Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Starostę Makowskiego, jako organ właściwy do rozpoznania podania A. Spółki z o.o. w M. z 28 kwietnia 2014 r. o wydanie zezwolenia na wytwarzanie, przetwarzanie i zbieranie odpadów w instalacji na działce nr [...].