I SA/Po 1055/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi AJ na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z kapitałów pieniężnych za 2009 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę [...] ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Pismem z dnia [...] AJ, reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...], Nr [...], którą określono skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych z kapitałów pieniężnych za [...] w wysokości [...]. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Organ podatkowy poinformował, że po ponownym przeanalizowaniu ustalonych faktów i obowiązujących przepisów prawnych stwierdził, że skarga strony jest zasadna, gdyż zebrany w sprawie materiał dowodowy jest niepełny. W związku z powyższym organ podatkowy II instancji uwzględnił w całości żądanie strony wyrażone w przedmiotowej skardze i decyzją z dnia [...], Nr [...], wydaną w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a."), uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Na zarządzenie Sądu z dnia [...], pismem z dnia [...] wezwano Dyrektora Izby Skarbowej do wyjaśnienia kiedy została doręczona stronie skarżącej decyzja z dnia [...] i czy skarżąca zaskarżyła tę decyzję. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi z dnia [...] wyjaśnił, że decyzja z dnia [...] została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu [...] i nie została zaskarżona do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy m.in. sytuacja, gdy wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego, a to oznacza, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie taka sytuacja nastąpiła, a zatem postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skargi złożonej przez skarżącą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...], stało się bezprzedmiotowe. Uwzględniając powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 i art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w pkt I sentencji. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyniło zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku strony skarżącej w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania, przy czym przez koszty podlegające zwrotowi należy rozumieć koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw (art. 200 P.p.s.a.). W badanej sprawie na sumę kosztów postępowania w kwocie [...] złożyły się: uiszczony wpis od skargi w kwocie [...], koszty zastępstwa procesowego w kwocie [...], ustalone na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 lit. g) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153) oraz koszty opłaconego pełnomocnictwa w kwocie [...]. W tym stanie rzeczy, Sąd, działając na podstawie art. 209, art. 201 § 1 oraz art. 205 § 2 i § 4 P.p.s.a. w zw. z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. g) w.w rozporządzenia, postanowił jak w pkt II sentencji