II SAB/Wa 870/14
WyrokWSA w Warszawie2015-04-10
Skład orzekający: Adam Lipiński, Ewa Pisula-Dąbrowska, Iwona Dąbrowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania stanowi rażące naruszenie prawa?Ratio decidendi
Bezczynność organu polegająca na niepodjęciu czynności w ustawowym terminie, w szczególności nieinformowaniu stron o przyczynach zwłoki oraz braku działań zmierzających do rozpatrzenia zażalenia, stanowi rażące naruszenie prawa. Organ powinien rozpatrzyć zażalenie bez zbędnej zwłoki, a zwłoka trwająca blisko pięć miesięcy bez uzasadnienia jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
D. G. i J. G. złożyli wniosek o wszczęcie postępowania do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, który odmówił wszczęcia postępowania. Skarżący złożyli zażalenie na to postanowienie, które organ rozpatrzył z opóźnieniem blisko pięciu miesięcy, nie informując ich o przyczynach zwłoki. Skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu w rozpatrzeniu zażalenia.Rozstrzygnięcie
Stwierdził, że bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; umorzył postępowanie w pozostałym zakresie; zasądził od GIODO na rzecz skarżących kwotę 364 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.) Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska Iwona Dąbrowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi D. G. i J. G. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z dnia [...] grudnia 2013 r. 1. stwierdza, że bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w pozostałym zakresie; 3. zasądza od Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych na rzecz skarżących D. G. i J. G. kwotę 364 (słownie: trzysta sześćdziesiąt cztery) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
D. G. i J. G. w dniu [...] sierpnia 2014 r. (wpływ do GOIDO [...] września 2014 r.) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w sprawie rozpatrzenia zażalenia skarżących z dnia [...] grudnia 2013 r. na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2013 r. o odmowie wszczęcia postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazali, iż do dnia jej sporządzenia organ nie rozpatrzył zażalenia i nadmienili, iż pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. wezwali organ do zaprzestania naruszenia prawa, co okazało się bezskuteczne. Skarżący twierdzili, iż sposób postępowania organu świadczy o przewlekłości.
W konkluzji skargi D. G. i J. G. wnosili o zobowiązanie organu do rozpatrzenia zażalenia, ewentualnie gdyby organ rozpatrzył zażalenie, o stwierdzenie, że postępowanie w przedmiocie zażalenia prowadzone było przewlekle oraz miała miejsce rażące naruszenie prawa. Wnosili również o zasądzenie na ich rzecz od organu kosztów postępowania.
W dodatkowym piśmie procesowym z dnia [...] października 2014 r. skarżący wnosili i stwierdzenie, iż organ działał przewlekle.
Na rozprawie pełnomocnik skarżących ostatecznie sprecyzował, iż żądaniem niniejszej skargi jest bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w rozpatrzeniu zażalenia skarżących na postanowienie z dnia [...] grudnia 2013 r.
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wskazał, iż wniosek skarżących z dnia [...] czerwca 2013 r. o wszczęcie postępowania w przedmiocie ochrony danych osobowych (zwany także przez organ skargą) wpłynął do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w dniu [...] czerwca 2013 r. Pismem z dnia [...] września 2013 r. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych poinformował pełnomocnika skarżących, iż poruszona we wniosku sprawa pozostaje poza kognicją organu. Skarżący w piśmie z dnia [...] października 2013 r. wezwali organ do zaprzestania naruszenia prawa i powtórzyli żądanie wszczęcia przez GIODO stosownego postępowania. Następnie w dniu [....] grudnia 2013 r. (wpływ do organu [...] grudnia 2013 r.) wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. W dniu [...] grudnia 2013 r. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wydał postanowienie, mocą którego odmówił wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. D. G. i J. G., natomiast w dniu [...] grudnia 2013 r. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Jednocześnie w dniu [...] stycznia 2014 r. wpłynęło do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych przedmiotowe zażalenie D. G. i J. G. na postanowienie Generalnego Inspektora z dnia [...] grudnia 2013 r. W dniu [...] kwietnia 2014 r. wpłynął do siedziby organu odpis prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2014 r. umarzającego postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. wraz z aktami sprawy. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. skarżący wezwali organ do zaprzestania naruszenia prawa i rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Generalnego Inspektora z dnia [...] grudnia 2013 r., a następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. wnieśli skargę na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpatrzenia ww. zażalenia.
W ocenie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, organ nie pozostawał w bezczynności, albowiem już w dniu [...] września 2014 r. wydał postanowienie, utrzymujące w mocy zaskarżone przez skarżących postanowienie z dnia [...] grudnia 2013 r. Organ podkreślił, iż do rozpatrzenia zażalenia niezbędne były akta postępowania administracyjnego, które zostały przez sąd administracyjny zwrócone organowi dopiero w dniu 29 kwietnia 2014 r. Z tych też względów organ nie pozostaje już w bezczynności, a także nie działał przewlekle.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, co następuje.
Skarga jest zasadna.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86).
Zażalenie skarżących z dnia [...] grudnia 2013 r. na postanowienie z dnia [...] grudnia 2013 r. wpłynęło do organu w dniu [...] stycznia 2014 r.
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych nie mógł wówczas rozpatrzyć zażalenia, albowiem wcześniej w dniu 23 grudnia 2013 r. akta administracyjne przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w związku z postępowaniem ze skargi na bezczynność GIODO w rozpatrzeniu wniosku skarżących o wszczęcie postępowania w przedmiocie ochrony danych osobowych z dnia [...] czerwca 2013 r. W sprawie tej (sygn. akt II SAB/Wa 765/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał postanowienie w dniu 29 stycznia 2014 r., które uprawomocniło się i wówczas w dniu 9 kwietnia 2014 r. akta postępowania administracyjnego zostały zwrócone do organu.
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych przedmiotowe zażalenie rozpoznaje dopiero w dniu [...] września 2014 r.
Zgodnie z treścią art. 35 § 1 i 2 Kpa załatwienie spawy powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, a załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym w ciągu miesiąca - § 3.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy na żadnym etapie postępowania organ nie prowadził postępowania wyjaśniającego.
W niniejszej sprawie należy odnotować, iż ani w okresie pozostawania akt administracyjnych w Sądzie po dacie wpływu do organu zażalenia – to jest od dnia 2 stycznia 2014 r. do dnia 9 kwietnia 2014 r., ani później – to jest od dnia 9 kwietnia 2014 r. do dnia 5 września 2014 r. – Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych nie informował skarżących o przyczynie zwłoki w rozpatrzeniu sprawy, do czego był zobligowany treścią art. 36 Kpa. Zgodnie z treścią § 2 tego przepisu, wskazać należy, iż obowiązek taki spoczywał na organie, również gdy zwłoka w załatwianiu sprawy wystąpiła z przyczyn niezależnych od organu.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie brak jest jakiegokolwiek wytłumaczenia zwłoki w rozpatrzeniu przedmiotowego zażalenia przez okres blisko pięciu miesięcy, zwłaszcza, iż jak wynika z akt administracyjnych sprawy organ nie prowadził postępowania wyjaśniającego w celu rozpatrzenia zażalenia, czyli uznał, iż sprawa nie jest skomplikowana. Zatem od dnia 9 kwietnia 2014 r. (data zwrotu akt administracyjnych z Sądu), przez okres pięciu miesięcy organ trwał w bezczynności.
Również nie w pełni Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznaje za wystarczające wyjaśnienia organu, tłumaczące zwłokę w działaniu w okresie od dnia 2 stycznia 2014 r. do dnia 9 kwietnia 2014 r. Pomijając już fakt braku poinformowania skarżących o przyczynie zwłoki, zgodnie z art. 36 Kpa, wskazać tu należy, iż organ mógł także po wydaniu przez Sąd postanowienia z dnia 29 stycznia 2014 r. wystąpić do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wypożyczenie mu czasowo akt administracyjnych sprawy w celu rozpatrzenia zażalenia. Takich działań, zarówno w zakresie poinformowania skarżących o przyczynie zwłoki jak i w kierunku ewentualnego wypożyczenia, akt organ w ogóle nie podjął.
Zatem w niniejszej sprawie, z przyczyn leżących po stronie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wystąpiła bezczynność w rozpatrzeniu przedmiotowego zażalenia.
Bezczynność ta w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie miała charakter rażącego naruszenia prawa, co znalazło swoje odzwierciedlenie w treści pkt. 1 wyroku. Taka ocena bezczynności wynika z okresu jej trwania oraz z faktu braku przeprowadzania przez organ przy rozpatrywaniu zażalenia postępowania wyjaśniającego, co należy uznać, iż organ sprawę traktował jako nieskomplikowaną. Nie bez znaczenia jest tu także fakt, iż bezczynności dopuścił się organ centralny, który z racji swojej wagi i pozycji w systemie organów państwowych, powinien szczególnie przestrzegać zasad terminowości rozpatrywania spraw.
Ponieważ po wpływie do organu niniejszej skargi na bezczynność, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych postanowieniem z dnia [...] września 2014 r. rozpatrzył odwołanie, zobowiązywanie organu do rozpatrzenia przedmiotowego zażalenia stało się zbędne, dlatego w tym aspekcie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postępowanie umorzył (pkt 2 wyroku).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 149 § 1, art. 161 § 1 pkt. 3 oraz art. 200 (w zakresie kosztów postępowania) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło