I SAB/Wa 199/15
WyrokWSA w Warszawie2015-06-22
Skład orzekający: Jolanta Dargas, Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, Marta Kołtun-Kulik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy bezczynność organu administracji publicznej w rozpoznaniu wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość może zostać stwierdzona i czy organ może zostać zobowiązany do rozpatrzenia tego wniosku w określonym terminie?Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że bezczynność Prezydenta w rozpoznaniu wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ organ nie podjął rozstrzygnięcia w ustawowym terminie, nie poinformował stron o przyczynach zwłoki ani o nowym terminie zakończenia sprawy. Wobec tego sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku w terminie dwóch miesięcy od doręczenia wyroku wraz z aktami sprawy oraz zasądził zwrot kosztów postępowania.Stan faktyczny
Wnioskodawcy złożyli 12 czerwca 2014 r. do Prezydenta wniosek o ustalenie odszkodowania za nieruchomość. Pomimo upływu ponad roku organ nie rozpatrzył wniosku ani nie wydał decyzji. Wnioskodawcy złożyli zażalenie do Wojewody, który wyznaczył termin na rozstrzygnięcie. Organ nie dotrzymał również tego terminu i poinformował o dalszym opóźnieniu dopiero po ponad 9 miesiącach od złożenia wniosku. Wnioskodawcy wnieśli skargę na bezczynność do WSA.Rozstrzygnięcie
Zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania w terminie dwóch miesięcy od doręczenia wyroku wraz z aktami sprawy; stwierdził bezczynność organu z rażącym naruszeniem prawa; zasądził od Prezydenta na rzecz wnioskodawców kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie: WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.) Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi H. B., E. D. i W. P. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia 12 czerwca 2014 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. "[...]" - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz H. B., E. D. i W. P. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wnioskiem z dnia 12 czerwca 2014 r. H. B., W. P. i E. D. wystąpili do Prezydenta [...] o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...].
W dniu 14 sierpnia 2014 r. wnioskodawcy złożyli do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie przez Prezydenta [...] sprawy w terminie.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] października 2014 r., nr [...] uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi [...] termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia wynoszący 4 miesiące od daty doręczenia niniejszego postanowienia.
Akta zostały zwrócone do organu I instancji w dniu 14 października 2014 r.
Pismem z dnia 16 stycznia 2015 r. H. B., W. P. i E. D., reprezentowani przez adwokata I. R., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 12 czerwca 2014 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...]. W uzasadnieniu skargi podnieśli, że w sprawie zostały ustalone wszystkie kwestie formalne i nic nie stoi na przeszkodzie w wydaniu decyzji administracyjnej. Tymczasem organ nie rozpoznał opisanego wniosku w terminie prawem przewidzianym, nie poinformował skarżącej o przyczynach zwłoki i nie podał nowego terminu zakończenia sprawy. Ponadto organ nie rozpoznał wniosku także w terminie określonym w postanowieniu Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r., nr [...].
Prezydent [...] pismami z dnia 26 marca 2015 r. zwrócił się do [...] o udzielenie informacji i nadesłanie dokumentów do sprawy, w tym akt własnościowych i lokalizacyjnych przedmiotowej nieruchomości. Ponadto organ pismem również z dnia 26 marca 2015 r. poinformował pełnomocnika wnioskodawców, że nie było możliwe zakończenie sprawy w terminie wskazanym w postanowieniu Wojewody [...] i podał, iż postępowanie zostanie zakończone w terminie do dnia 31 sierpnia 2015 r.
Prezydent [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że pełnomocnik skarżących został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu wskazanego w postanowieniu Wojewody [...] oraz o terminie załatwienia sprawy do dnia 31 sierpnia 2015 r
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Z przepisu art. 35 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie, organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.).
Z kolei, z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie wydał decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. (vide wyrok NSA z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). Natomiast instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należy, że zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Prezydenta [...] a tym samym zobowiązanie organu do wydania aktu w określonym terminie. Poza sporem jest, iż Prezydent nie zakończył sprawy i nadal pozostaje w zwłoce w rozpoznaniu wniosku H. B., W. P. i E. D. z dnia 12 czerwca 2014 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...]. Przedmiotowy wniosek wpłynął do organu w dniu 13 czerwca 2014 r. i od tego momentu rozpoczął bieg termin do załatwienia sprawy, określony w art. 35 § 3 k.p.a. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 k.p.a. datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Tymczasem, pomimo upływu ponad roku od złożenia przez strony ww. wniosku, Prezydent [...] nie zakończył postępowania nim zainicjowanego i nie podjął rozstrzygnięcia merytorycznego, co stanowi o zasadności niniejszej skargi na bezczynność organu. Z tego względu Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku odszkodowawczego w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Jednocześnie Sąd stwierdził, iż zaistniała w sprawie bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można bowiem mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). Sytuacja taka zaszła w niniejszej sprawie. Z akt administracyjnych wynika bowiem, że organ pierwszą czynność w sprawie podjął po 9 miesiącach od złożenia wniosku odszkodowawczego i po 6 miesiącach od wpływu do organu postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r., nr [...] uznającego za zasadne zażalenie skarżących na bezczynność Prezydenta [...] w załatwieniu sprawy. Czynność tą stanowiło wystosowanie do kilku instytucji w dniu 26 marca 2015 r. pism z prośbą o nadesłanie koniecznych dokumentów, w tym akt własnościowych i lokalizacyjnych nieruchomości. Zatem, zauważyć należy, że dopiero w dniu 26 marca 2015 r. Prezydent [...] rozpoczął kompletowanie materiału dowodowego, w sytuacji gdy powinien już rozpoznać wniosek odszkodowawczy. Ponadto, ww. pisma mogły być wystosowane niezwłocznie po wpływie wniosku do organu, a nie po 9 miesiącach od jego złożenia. Stanie na straży praworządności wymaga od organu prowadzenia postępowania w taki sposób, aby nie było wątpliwości, że podejmuje niezbędne czynności zmierzające do załatwienia sprawy. Dotyczy to również spraw skomplikowanych i wymagających zgromadzenia dokumentów sprzed wielu lat. Jednocześnie brak możliwości zakończenia postępowania - pomimo starań organu, które winny znajdować odzwierciedlenie w aktach sprawy - powinien zostać zakomunikowany stronie, niezwłocznie po upływie terminów ustawowych. Natomiast, Prezydent [...] o niemożności zakończenia postępowania w terminie zawiadomił wnioskodawców dopiero pismem z dnia 26 marca 2015 r., czyli po 9 miesiącach od złożenia wniosku odszkodowawczego i po ponad 2 miesiącach od wniesienia przez wnioskodawców skargi na bezczynność organu. Ponadto, Prezydent nie załatwił sprawy w terminie wskazanym w powołanym postanowieniu Wojewody [...], tj. do dnia [...] lutego 2015 r.
Wobec czego, w zaistniałych okolicznościach sprawy - w ocenie Sądu - postępowanie Prezydenta [...] prowadzone było z rażącym naruszeniem art. 7, 8, 9, 12, 35 i 36 k.p.a.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 sentencji wyroku Sąd oparł na przepisie art. 200 w związku art. 205 § 2 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło