II SA/Gd 306/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. na decyzję, pismo i postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 lutego 2005 r. nr [...], z dnia 25 marca 2015 r. nr [...] i z dnia 4 maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego, upomnienia do jej wykonania, wydania kserokopii decyzji postanawia odrzucić skargę. Skarżąca J. A. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wskazując jako skarżony organ Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jak wynika z treści skargi zaskarżone zostało: upomnienie do wykonania rozbiórki, wystawione przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 25 marca 2015 r., postanowienie tego organu z dnia 4 maja 2015 r. odmawiające wydania kserokopii decyzji z dnia 7 lutego 2005 r., nr [...] oraz na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 lutego 2005 r., nr [...], nakazującą J. A. i A. T. rozbiórkę obiektów budowlanych położonych na działce w K. Taki zakres zaskarżenia oraz wskazanie skarżonego organu wynika ze skargi, wobec czego sąd nie mógł jej zmodyfikować wskazując jako skarżony organ Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który niniejszą skargę przesłał. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że strona nie odwołała się od decyzji o rozbiórce, nie wniosła zażalenia na postanowienie o odmowie wydania kserokopii decyzji, a skarżone upomnienie do wykonania rozbiórki jest niezaskarżalne. Wyjaśnił też, że decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 października 2012 r., nr [...] stwierdzono nieważność w części decyzji o rozbiórce, wobec jednego ze zobowiązanych. Skarżąca nie złożyła od tej decyzji odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Zakres kognicji sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 3 - 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Kontrola legalności sprawowana przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) obejmuje zakres przedmiotowy wynikający z art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tak więc kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Niniejsza skarga, jak wprost wynika z jej treści, wniesiona została na zaskarżalną decyzję i postanowienie organu pierwszej instancji, co do których niewyczerpany został tok instancyjny. Tymczasem stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast upomnienie – pismo organu egzekucyjnego skierowane do zobowiązanego, poprzedzające wszczęcie postępowania egzekucyjnego, nie podlega zaskarżeniu, nie mieści się bowiem w zakresie objętym punktem 3 ani 4 przepisu art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi niniejszą skargę odrzucił.