II SA/Kr 506/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Renata Czeluśniak Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] przy ul. K. w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 19 lutego 2015 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala Postanowieniem z dnia 19 lutego 2015r. nr [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 kpa, stwierdziło, że odwołania Z.B. , R.B. oraz [....] w K. od decyzji Prezydenta Miasta K. nr [....] z dnia 5.11.2014r. orzekającej o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa 3 budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażem podziemnym na działkach nr: nr nr [....] (obr...) wraz z drogą wewnętrzną na działkach nr nr [....] (obr....), ze zjazdem z działki nr [....] (obr. j.w.) na działkę nr [....] oraz budową sieci wód.- kań. na działkach nr nr [....] (obr. j.w.) wraz z przebudową drogi dojazdowej na działkach nr nr [....] (obr. j.w.) przy ul [....] w K. " - zostały wniesione z uchybieniem terminu. W ocenie organu decyzja została skutecznie doręczona zarówno Z.B. (art. 43 kpa), R.B. (osobiście), jak i też A.N. , reprezentującej [....] przy ul. [....] w K. , w dniu 13 listopada 2014 roku (dowody doręczenia w aktach sprawy). Odwołanie od powyższej decyzji Z.B. oraz R.B. złożyli w Punkcie Obsługi Mieszkańców Urzędu Miasta K. , , w dniu 28 listopada 2014 r. - co wynika z prezentaty na odwołaniach. W tym samym dniu tj. w dniu 28 listopada 2014r. złożyła odwołanie w Urzędzie Pocztowym [....] w K. - reprezentowana przez radcę prawnego W.R. . Organ wskazując na art. 129 § 2 kpa określający termin 14- dniowy do wniesienia odwołania, uznał, iż skoro skarżona decyzja została doręczona odwołującym się stronom w dniu 13 listopada 2014 r., koniec terminu do wniesienia odwołania nastąpił zatem wraz z upływem dnia 27 listopada 2014 r. (czwartek). Tymczasem złożenie odwołania przez Z.B. i R.B. w dniu 28 listopada 2014 r. jak i też nadanie w Urzędzie Pocztowym przez [....] w K. w dniu 28 listopada 2014 r. nastąpiło już po upływie 14 dniowego terminu do jego wniesienia. W konsekwencji, zgodnie z przepisem art. 134 kpa skutkuje to koniecznością stwierdzenia przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Nadto żadna ze stron odwołujących się prośby o przywrócenie terminu nie złożyła. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie złożyła [....] w K. , zarzucając naruszenie art. 7, art. 77, art. 40 § 2, art. 42 § 1, art. 43, art. 46 § 1 i 2, art. 80, art. 134 w zw. z art. 129 § 2, art. 107 w zw. z art. 126 kpa. Uzasadniając te zarzuty podano, iż w dniu 12 listopada 2014r. do udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji wz z dnia 5 listopada 2014 r. zgłosił się profesjonalny pełnomocnik - radca prawny W.R. Organ zaniechał doręczenia decyzji pełnomocnikowi, pomimo że mógł to zrobić, ponieważ decyzja była doręczana za pośrednictwem pracowników organu lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Zdaniem strony skarżącej, doręczenie decyzji było wadliwe, a zatem skutek w postaci doręczenia decyzji nigdy nie nastąpił i w konsekwencji termin do wniesienia odwołania od decyzji wz nie rozpoczął biegu. Strona skarżąca zarzuciła także, że doręczenie decyzji było wadliwe, ponieważ organ II instancji nie badając szczegółowo stanu faktycznego błędnie i bez przeprowadzenia stosownego postępowania wyjaśniającego przyjął, że decyzja wz została skutecznie doręczona A.N. reprezentującej [....] w K. Tymczasem na stanowiącym wyłączną podstawę tych ustaleń, zalegającym w aktach zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, obok nieczytelnego podpisu odbiorcy nie została wskazana data odbioru, data 13 listopada 2014r. widnieje obok podpisu osoby doręczającej i została przez nią podana. Nadto osoba doręczająca zaznaczyła, że przesyłka została doręczona do rąk dorosłego domownika, tymczasem złożony przez odbierającego przesyłkę podpis nie należy do żadnej z osób zamieszkujących pod adresem ul. [....] w K. Powyższe wskazuje, zdaniem skarżącej strony, na uchybienia Kolegium przy badaniu zebranego materiału dowodowego i dokonanie błędnych ustaleń faktycznych. Organ uwzględniając oczywiste braki odbioru decyzji powinien zebrać wyczerpujący materiał dowodowy co do terminowości wniesienia odwołania i prawidłowości doręczenia decyzji. W ocenie strony skarżącej, nie można przyjąć, że decyzja wz została odebrana przez A.N. lub przez dorosłego domownika, a datą odbioru decyzji jest dzień 13 listopada 2014 r. Z tych względów, domniemanie prawidłowego doręczenia wynikające z dyspozycji art. 46 kpa zostało skutecznie obalone i skutek doręczenia nigdy nie nastąpił. Nadto z uwagi na powyższe, należy dać wiarę twierdzeniom skarżącej strony, że decyzję ze skrzynki oddawczej wyjął mąż A.N. w dniu 14 listopada 2014 r. i że ta data jest datą doręczenia decyzji, a zatem termin do wniesienia odwołania został przez stronę skarżącą dochowany. W piśmie procesowym z dnia 24.06.15r. złożonym na rozprawie, strona skarżąca sprecyzowała, że w/w postanowienie zaskarża w części tj. w zakresie dotyczącym [....] w K. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Natomiast w myśl art. 151 p.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi, Sąd ją oddala. Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zawarte w niej zarzuty nie są zasadne i nie mogą prowadzić do jej uwzględnienia. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż niezasadne są zarzuty dotyczące nieprawidłowości doręczenia decyzji wz z powodu nie uwzględnienia (pominięcia), iż w przedmiotowej sprawie jako pełnomocnik strony skarżącej zgłosił się profesjonalny pełnomocnik - radca prawny W.R. (w tym w szczególności naruszenia art. 40 § 2 kpa). Zarzuty w tej kwestii nie zasługują na uwzględnienie, gdyż strona skarżąca nie przedstawiła żadnego przekonywującego dowodu na złożenie w organie prowadzącym sprawę wz dot. przedmiotowej inwestycji pełnomocnictwa w dniu 12 listopada 2014r. (tj. przed doręczeniem decyzji wz A.N. ). Na rozprawie w dniu 25 czerwca 2015r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył jedynie, iż M.L. była w organie w dniu 12 i 18 listopada 2014r., przy czym w dniu 12 listopada 2014r. była w innej sprawie, której finałem była inna sprawa w sądzie tj. sprawa do sygn. II SA/Kr 498/15 (k. 56 akt sadowych). Z akt administracyjnych wynika natomiast w sposób niebudzący najmniejszych wątpliwości, że w kontrolowanej sprawie administracyjnej, pełnomocnik zgłosił się do sprawy dopiero w dniu 18 listopada 2014 roku, a zatem 5 dni po doręczeniu decyzji A. N. ( k.188-191 akt adm.). Zasadnie skarżony organ przyjął, iż doręczenie decyzji przez organ I instancji winno nastąpić A.N. , gdyż przed jej doręczeniem nie dysponował on wiążącym dokumentem od innego pełnomocnika. Nadto od profesjonalnego pełnomocnika należy wymagać, aby przedstawił datowany dokument złożenia odpowiedniego pełnomocnictwa właściwemu organowi, gdyż jest to konieczne do precyzyjnego ustalenia kiedy do organu dotarła wiążąca go informacja o umocowaniu do reprezentacji. Nie zasługuje na uwzględnienie również zarzut nieskutecznego doręczenia decyzji wz A.N. reprezentującej [....] przy ul. [....] w K. (w szczególności naruszenia art. 42 § 1, art. 43, art. 46 § 1 i 2 kpa). W ocenie Sądu wbrew twierdzeniom strony skarżącej, o skutecznym doręczeniu świadczy po pierwsze dokument w postaci zwrotnego poświadczenia odbioru decyzji adresowanej do A.N. odebranej przez domownika w dniu 13 listopada 2014r. (k. 179 akt adm). Ponadto o skutecznym doręczeniu decyduje w sposób istotny okoliczność, iż strona skarżąca nie zaprzecza, iż A.N. reprezentująca wspólnotę mieszkaniową, otrzymała przesyłkę. Nietrafne w tym względzie jest zatem wskazanie, iż mąż A.N. "wyjął korespondencję ze skrzynki oddawczej dopiero w dniu 14 listopada 2014r.", co miałoby uzasadniać nieprawidłowość doręczenia. Przesyłka za potwierdzeniem odbioru oddawana jest do rąk adresata lub domownika, a nie przekazywana do skrzynki oddawczej, zaś okoliczności dotyczące ewentualnych niezawinionych opóźnień w przekazywaniu przesyłek adresatom przez domowników winny być rozstrzygane po złożeniu stosownego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wobec tego, w ocenie Sądu, przy wydaniu skarżonego postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania Kolegium nie popełniło zarzucanych w skardze uchybień w zakresie braku badania uprawnień i statusu osoby, która złożyła podpis odbierając przesyłkę, oznaczonej jako dorosły domownik oraz co do daty, którą przy swoim podpisie podała osoba doręczająca przesyłkę, gdyż zgodnie z art. 46 § 2 kpa jest do tego uprawniona. W konsekwencji brak jest podstaw do zarzucanego w skardze braku prowadzenia w tym względzie przez organ odwoławczy szczególnego postępowania dowodowego w zakresie prawidłowości i daty doręczenia decyzji A.N. , co do naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 kpa. Również uzasadnienie skarżonego postanowienia spełnia, w ocenie Sądu, wszystkie wymogi z art. 107 kpa. Wobec powyższego, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku, oddalając skargę.