II SAB/Rz 55/15

Dnia 29 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w sprawie samowoli budowlanej - postanawia - I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej z urzędu uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 zł (słownie sto złotych). W dniu 5 czerwca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga H.S. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. w sprawie samowoli budowlanej. Zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2015 r., wykonanym w dniu 8 czerwca 2015 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wezwał skarżącą do wyjaśnienia czy przed złożeniem skargi wystąpiła do organu wyższego stopnia w stosunku do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego M. z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zmianami), zwanej dalej "K.p.a." W odpowiedzi na wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 18 czerwca 2015 r. (data wpływu do Sądu – 22 czerwca 2015 r.) skarżąca wyjaśniła, że takiego zażalenia nie składała. W odpowiedzi na skargę Powiatowy wniósł o jej oddalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., skuteczność wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W sprawach ze skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania administracyjnego oznacza to wymóg wyczerpania postępowania zażaleniowego uregulowanego w art. 37 § 1 i § 2 K.p.a. W sytuacji, gdy ów wymóg nie został spełniony, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Mając zatem na uwadze fakt, że skarżąca nie składała zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, a zatem nie wyczerpała trybu regulowanego we wskazanym wyżej przepisie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu w pkt II sentencji postanowienia Sąd orzekł z urzędu - na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.