III SA/Wa 617/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. s.c. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za bezprzedmiotowe i umorzenie postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić C. s.c. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pełnomocnik C. s.c. (zwana dalej: "Skarżącą") wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie uznania ponaglenia za bezprzedmiotowe i umorzenie postępowania. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2015 r., pismem z dnia 24 marca 2015 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Jednocześnie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2015 r., pismem z dnia 24 marca 2015 r., pełnomocnik Skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. W powyższych wezwaniach zawarto pouczenia, że nieuiszczenie wpisu oraz nieuzupełnienie braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwań, spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwań wynika, że zostały one skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 30 marca 2015 r. (k. 13 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwania pełnomocnik Skarżącej uiścił należny wpis sądowy od skargi oraz złożył pełnomocnictwo wraz z poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopią pisma (bez oznaczonej daty), z którego wynika, że umowa skarżącej spółki z dnia 15 marca 2000 r. wraz z późniejszymi aneksami w § 5 jest aktualna i wiążąca zgodnie z art. 865 i art. 866 k.c. W piśmie tym wyjaśniono również, iż kodeksowe uprawnienia wspólników odnoszą się do pojęcia zakresu zwykłych czynności spółki. W odniesieniu do tych spraw, które go nie przekraczają, każdy wspólnik może je prowadzić bez uprzedniej uchwały wspólników. W braku odmiennej umowy lub uchwały wspólników każdy wspólnik jest umocowany do reprezentowania spółki w takich granicach, w jakich jest uprawniony do prowadzenia jej spraw. Reprezentowanie spółki oznacza dokonywanie czynności na zewnątrz. Zgodnie z § 5 umowy spółki z dnia 15 marca 2000 r. wraz z późniejszymi aneksami w związku z art. 865 k.c. oraz art. 866 k.c. zobowiązania spółki przekraczające 100.000 zł wymagają uchwały spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Brakiem formalnym obarczona jest skarga, do której nie został nadesłany dokument uprawniający do reprezentacji spółki w dacie złożenia skargi. Oznacza to bowiem, że nie zostało wykazane umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do podpisania skargi i do działania w imieniu strony skarżącej. Tego rodzaju brak formalny możliwy jest do uzupełnienia, o czym stanowi cytowany wyżej art. 49 § 1 P.p.s.a. Takim właśnie brakiem dotknięta jest skarga złożona w niniejszej sprawie. W tej sytuacji Sąd umożliwił stronie uzupełnienie braku formalnego skargi, wskazując właściwy sposób postępowania, a mianowicie wyznaczając siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Wskazano również na czym polegać ma uzupełnienie braku formalnego. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 30 marca 2015 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych rozpoczął bieg 31 marca 2015 r. i upłynął w 7 kwietnia 2015 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania Skarżąca nie uzupełniła prawidłowo braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie. Pełnomocnik Skarżącej złożył pełnomocnictwo procesowe wraz z ww. pismem, jednakże nie można uznać, aby stanowiło ono uzupełnienie braku formalnego skargi w niniejszej sprawie. Z pisma tego nie wynika wyraźnie kto może reprezentować Spółkę, bowiem nie zawiera ono wyszczególnienia wspólników, a jedynie trzy podpisy nie w pełni czytelne, brak w nim również daty sporządzenia. Tym samym należało uznać, że nie wynika z niego umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki, a właśnie do nadesłania takiego dokumentu Skarżąca była wzywana. W związku z powyższym Sąd przyjął, że Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., skargę odrzucił. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.