I SA/Sz 695/15
WyrokWSA w Szczecinie2015-09-09
Skład orzekający: Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Bolesław Stachura, Ewa Wojtysiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy prawidłowo określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym na podstawie domniemania nielegalnego pochodzenia paliwa bez przeprowadzenia wszystkich wnioskowanych dowodów?Ratio decidendi
Organ podatkowy nie może ograniczać postępowania dowodowego wyłącznie do badań laboratoryjnych próbek paliwa pobranych po czasie dostawy, jeśli strona przedstawiła dokumenty potwierdzające źródło pochodzenia paliwa. Konieczne jest przeprowadzenie wszystkich istotnych dowodów, które mogą mieć wpływ na ustalenie stanu faktycznego, w tym dowodów wskazanych przez stronę, a ich odmowa stanowi naruszenie przepisów postępowania.Stan faktyczny
Spółka PHU D. B., D. B. została zobowiązana decyzją Dyrektora Izby Celnej do zapłaty podatku akcyzowego za lipiec 2009 r. z powodu posiadania oleju napędowego BIO 20 o zaniżonej temperaturze zapłonu, który według organów pochodził z nieudokumentowanego źródła. Spółka kwestionowała decyzję, zarzucając błędy w wykładni prawa i naruszenia przepisów postępowania, w tym odmowę przeprowadzenia wnioskowanych dowodów mających wykazać legalność pochodzenia paliwa.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 kwietnia 2015 r. oraz zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Bolesław Stachura,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 września 2015 r. sprawy ze skargi "PHU D. B., D. B." Spółka Jawna w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2009 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej "PHU D. B., D. B." Spółka Jawna w S. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Decyzją z dnia [...]r., nr [...],w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2009 r., Dyrektor Izby Celnej w S. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. z [...] r., nr [...], określającą P. H.-U. D. B., D. B. Spółka Jawna z siedzibą w S. – dalej zwaną jako: "Spółka", "Strona skarżąca", zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc lipiec 2009 r. w wysokości [...] zł.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz z akt sprawy wynika, że Naczelnik Urzędu Celnego w S. w dniu 29 kwietnia 2011 r. wszczął kontrolę podatkową Spółki. Kontrola dotyczyła przestrzegania przepisów prawa podatkowego w zakresie obrotu paliwami opałowymi i olejem napędowym z zawartością biokomponentów w miesiącach lipiec i sierpień 2009 r. Organ kontroli stwierdził, że Spółka w lipcu 2009 r. dokonywała sprzedaży wyrobów akcyzowych (oleju napędowego przeznczonego do celów grzewczych), naruszając w związku z tą sprzedażą obowiązki określone przepisami prawa. Ustalono, że Spółka była w posiadaniu oleju napędowego o nazwie BIO 20, który nie spełniał wymagań rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 22 stycznia 2009 r. w sprawie wymagań jakościowych dla biopaliw ciekłych (Dz. U. nr 18, poz. 98) ze względu na zaniżoną temperaturę zapłonu. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowy olej napędowy nabywany był z jednego źródła pochodzenia, a parametry tego oleju znajdującego się w posiadaniu sprzedawcy odpowiadały wszelkim wymogom dotyczącym jakości, ustalono, że [....] litrów oleju napędowego o nazwie BIO 20 o zaniżonej temperaturze zapłonu pochodzi z nieudokumentowanego źródła. Następnie, Naczelnik Urzędu Celnego w S. – dalej zwany jako: "Organ I instancji" wszczął wobec Spółki postępowanie podatkowe w przedmiocie określenia temu podmiotowi zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za lipiec 2009 r.
Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Organ I instancji określił Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc lipiec 2009 r. w wysokości [...] zł. Jednocześnie, nadano przedmiotowej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
Pismem z dnia 4 grudnia 2014 r. Spółka złożyła odwołanie od ww. decyzji.
Zaskarżonej decyzji zarzucono:
- naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3/2009 poz. 11 ze zm.) – dalej zwanej jako: "u.p.a.", poprzez błąd w wykładni prawnej i przyjęcie na zasadzie domniemania, że Spółka posiada paliwo w ilości [...] litrów, od którego na wcześniejszej fazie obrotu nie została zapłacona akcyza w należytej wysokości, co w efekcie doprowadziło do opodatkowania oleju napędowego według stawki [...] zł za 1000 litrów gotowego wyrobu;
- naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 120, art. 121 § 1, art. 187 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 8 z 2005 r., poz. 60 ze zm.) – dalej zwanej jako: "O.p.", poprzez oparcie rozstrzygnięcia na błędnym założeniu, nie popartym żadnym dowodem, że paliwo niespełniające wymagań jakościowych, z całą pewnością pochodziło z niewiadomego źródła.
Dyrektor Izby Celnej w S. – dalej zwany jako: "Organ odwoławczy" po rozpatrzeniu odwołania od decyzji z dnia [...] r., decyzją z dnia [...]r., utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji.
W toku postępowania odwoławczego Spółka korzystając z uprawnienia do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego w postępowaniu materiału dowodowego, wniosła o:
- przesłuchanie wszystkich pracowników stacji nr [...] przy ul. [...] w S. celem ustalenia, w jaki sposób i kiedy w okresie objętym postępowaniem odbywały się dostawy paliwa BIO 20, jakimi środkami transportu paliwo to było dostarczane, w jakiej porze dnia przebiegały te dostawy, czy było w tych dostawach coś nienaturalnego;
- ustalenie w jaki sposób dokonywano sprzedaży rzekomo nielegalnie zakupionego paliwa, czy wystawiano paragony, faktury czy też informowano klientów o niemożliwości wystawienia takich dokumentów i pobierano od nich zapłatę w formie gotówkowej bez pokwitowania;
- przeanalizowanie operacji finansowych dokonywanych w lipcu 2009 r. rzez Spółkę w oparciu o zapisy księgowe, łącznie ze zbadaniem czy wypłacono z rachunków bankowych firmy znaczną kwotę w formie gotówki celem wykazania lub przynajmniej uprawdopodobnienia posiadania przez Spółkę paliwa z niewiadomego źródła.
Organ odwoławczy odmówił przeprowadzenia wnioskowanych dowodów, uznał bowiem, że z akt sprawy wynika, że Spółka była w dniu 30 lipca 2009 r. w posiadaniu oleju napędowego o nazwie BIO 20 (który nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych w ww. rozporządzeniu Ministra Gospodarki). Jednocześnie stwierdzono, iż Spółka nie posiada dokumentów potwierdzających zakup paliwa o takich parametrach, jak ustalone w wyniku kontroli przeprowadzonej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w S.
Przeprowadzone w toku czynności badania laboratoryjne oraz złożone zeznania wykazały, że olej napędowy o nazwie BIO 20 nabywany był z jednego źródła, a jego parametry przy nabyciu odpowiadały wszelkim wymogom dotyczącym jakości, co wynikało z załączonych do faktur certyfikatów jakości. Na tej podstawie uznano, że [...] litrów oleju napędowego o nazwie BIO 20 o zaniżonej temperaturze zapłonu pochodzi z nieudokumentowanego źródła, gdyż z całą pewnością nie było to paliwo tożsame z paliwem nabytym na podstawie przedłożonych faktur zakupu i certyfikatów jakości. Spółka wskazywała w toku postępowania, że "[...]" S.A. była dostawcą paliwa, nie potrafiła jednak wskazać powodu odmiennych parametrów jakościowych przechowywanego paliwa.
W konsekwencji, Organ odwoławczy uznał, że brak jest podstaw do potwierdzenia, że podatek akcyzowy należny od tej ilości wyrobu został uiszczony w należnej wysokości na wcześniejszym etapie obrotu tym paliwem.
Organ odwoławczy powołując się na przepisy Ordynacji podatkowej oraz orzecznictwo sądowe wskazał, że organ podatkowy uprawniony jest do określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w sytuacji, gdy nie jest możliwe ustalenie faktycznego źródła pochodzenia wyrobów akcyzowych, a tym samym nie jest możliwe ustalenie, że na wcześniejszym etapie obrotu podatek został zapłacony.
Organ odwoławczy zgodził się zatem z rozstrzygnięciem podjętym przez Organ I instancji uznając, że w rozpatrywanej sprawie zaistniały przesłanki wydania decyzji w związku z zaistnieniem w sprawie zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie obowiązku podatkowego.
Organ odwoławczy ustalił, iż Spółka w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą nie złożyła Organowi I instancji deklaracji dla podatku akcyzowego (AKC-4) za lipiec 2009 r. W związku z faktem, iż w niniejszej sprawie obowiązek podatkowy powstał w lipcu 2009 r., Spółka powinna była złożyć stosowną deklarację dla podatku akcyzowego oraz wpłacić należny podatek akcyzowy do dnia 25 sierpnia 2009 r.
W ocenie Organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie nie doszło, wbrew zarzutom Spółki, do naruszenia zasady jednokrotności opodatkowania wynikającej z art. 8 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym, bowiem warunkiem braku opodatkowania kolejnych transakcji jest prawidłowe rozliczenie kwoty akcyzy w momencie powstania obowiązku podatkowego z tytułu pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu. Wystarczającym dla uznania Spółki za podatnika podatku akcyzowego jest wykazanie, że posiada ona produkty akcyzowe, a na poprzednich fazach obrotu podatek akcyzowy nie został zapłacony lub nie został zapłacony w należytej wysokości.
Organ odwoławczy nie uznał także za uzasadnione zarzutów naruszenia przepisów postępowania i wskazał, że ocena dowodów, jakiej dokonał Organ I instancji nie wykraczała poza ramy swobodnej oceny dowodów. Organ I instancji przeprowadził dokładną analizę stanu faktycznego i prawnego oraz należycie wypełnił obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Podjął on także wszelkie możliwe czynności zmierzające do wszechstronnego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Pozwoliło to na wyjaśnienia istoty sprawy w sposób należyty.
W skierowanej do Sądu skardze na opisaną powyżej decyzję, Strona skarżąca zaskarżyła w całości decyzję i wniosła o jej uchylenie, a także o uchylenie decyzji Organu I instancji.
W skardze zarzucono naruszenie:
1) przepisów prawa materialnego:
- art. 8 ust 2 pkt 4, art 13 ust 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, poprzez błąd w wykładni prawnej i przyjęcie na zasadzie domniemania, że Skarżąca posiadała paliwo w ilości [...] litrów, od którego we wcześniejszej fazie obrotu nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, co w efekcie doprowadziło do opodatkowania oleju napędowego według rzeczywistej stawki [...] zł za 1000 litrów gotowego wyrobu.
2) przepisów postępowania:
- art. 120 O.p., art. 121 § 1 O.p., art. 187 O.p. i art. 191 O.p., poprzez twierdzenie, że Skarżąca nie wskazała źródła pochodzenia spornego paliwa,
- art. 120, art. 121 § 1 art. 187 i art. 191 O.p. poprzez oparcie rozstrzygnięcia na błędnym założeniu nie popartym żadnym dowodem, że paliwo niespełniające wymagań jakościowych nie pochodziło od rzeczywistego dostawcy jakim była firma "[...]" S.A. z siedzibą w S.,
- art. 120 O.p., art. 121 § 1 O.p., art. 180 § 1 O.p., art. 188 O.p., poprzez odmowę przeprowadzenia wnioskowanych przez Skarżącą dowodów.
Skarżąca wskazała, iż wystarczającą przesłanką do stwierdzenia braku legalności pochodzenia paliwa stanowią jego parametry fizyko-chemiczne, w tym wypadku nieodpowiadająca normom temperatura zapłonu oleju napędowego BIO 20. Błędnie, jej zdaniem, Organ odwoławczy uznał, iż rozwiązanie spornej sytuacji zależy tylko i wyłącznie od Skarżącej, nakładając na nią obowiązek dostarczenia dowodów.
Skarżąca zakwestionowała również poczynione przez Organ odwoławczy ustalenia, zgodnie z którymi uznał on, że przedmiotowy olej napędowy nie pochodzi od "[...]" S.A. Zbadanie pobranej od "[...]" S.A. w dniu 7 sierpnia 2009 r. próbki paliwanie oznacza, zdaniem Skarżącej, że to badanie jest wiążące dla towaru dostarczonego Spółce przez ten podmiot w innych terminach. Podniesiono także, że w decyzji nie wyjaśniono, z jakiej partii towaru pobrano próbkę od "[...]" S.A.
Ponadto, zdaniem Skarżącej, Organ odwoławczy nie dokonał w sposób właściwy oceny zebranego materiału dowodowego w tym informacji zawartych w innych dokumentach.
W odpowiedzi na skargę, Organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: p.p.s.a.)., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.). W razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.).
Spór w sprawie sprowadza się do oceny prawidłowości postępowania prowadzonego przez organy, które doprowadziło do określenia Spółce zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym na lipiec 2009 r. w wysokości [...] zł. Organy stanęły bowiem na stanowisku, że [...] litrów oleju napędowego ujawnionego przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 30 lipca 2009 r., które nie spełniało wymagań jakościowych, pochodzi z nieujawnionego źródła, a tym samym od paliwa tego nie uiszczono akcyzy w należnej wysokości. Okolicznością przesądzającą o takim stanowisku był fakt, że Strona skarżąca nabyła paliwo do P. H.-T. K. B., pochodziło ono z "[...]" S.A. – Oddział w S., a do każdej faktury dołączone było świadectwo jakości wskazujące, że sporny olej napędowy posiada właściwe parametry. Tymczasem, w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 6 sierpnia 2009 r. ustalono, że zakwestionowany olej nie spełnia wymogów jakościowych z uwagi na zaniżoną temperaturę zapłonu.
Zdaniem Strony, postępowanie dowodowe w zakresie ustalenia źródła pochodzenia paliwa nie może zostać ograniczone do badania laboratoryjnego pobranych do tego celu próbek. A o podatkowaniu podwyższoną stawka akcyzy nie może przesądzać dokonanie takich badań zakwestionowanego oleju oraz oleju znajdującego się w posiadaniu dostawcy w sytuacji gdy nie dokonano porównania wyników badań pochodzącego z tej samej dostawy lub z tych samych dostaw towaru - przeprowadzonych na próbkach zabezpieczonych u Skarżącej i próbkach uzyskanych od "[...]" S.A.
W ocenie Organu odwoławczego natomiast, przeprowadzone w toku postępowania badania laboratoryjne wykazały, że [...] litrów oleju napędowego o nazwie BIO 20 o zaniżonej temperaturze zapłonu pochodzi z nieudokumentowanego źródła, gdyż z całą pewnością nie było to paliwo tożsame z paliwem nabytym na podstawie przedłożonych faktur zakupu, bowiem zakupione od tego dostawcy paliwo posiadało stosowne certyfikaty. Organ podkreślił, że Spółka wskazywała w toku postępowania, że "[...]" S.A. była dostawcą paliwa i przedłożyła na tę okoliczność stosowne dokumenty, nie potrafiła jednak wskazać powodu odmiennych parametrów jakościowych przechowywanego paliwa.
Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, zarzuty i argumenty podniesione w skardze zasługują na uwzględnienie.
Nie sposób bowiem podzielić stanowiska organów podatkowych, że wystarczającą przesłankę do stwierdzenia braku legalności pochodzenia paliwa stanowią jego parametry fizyko - chemiczne, w tym wypadku nieodpowiadająca normom temperatura zapłonu oleju napędowego BIO 20, w sytuacji gdy Spółka przedstawiła dokumenty wskazujące na źródło pochodzenia paliwa, a organ kwestionuje je, przywołując wyniki badań oleju napędowego niepochodzącego z tej samej dostawy.
Zdaniem Sądu, postępowanie dowodowe w zakresie ustalenia źródła pochodzenia paliwa nie może zostać ograniczone do badania laboratoryjnego pobranych, po czasie dostawy, próbek paliwa.
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 8 z 2005 r., poz. 60 ze zm.) – dalej zwanej jako: "O.p.", organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przepis ten stanowi konkretyzację zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 122 Ordynacji podatkowej i wyznacza zakres obowiązków organów w postępowaniu podatkowym. Jego realizacji służy regulacja z art. 180 § 1 O.p., zgodnie z którą jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Zebrane według powyższych reguł dowody, organ podatkowy zobowiązany jest ocenić w kontekście całokształtu zebranego materiału dowodowego, pod kątem ustalenia, czy dana okoliczność została udowodniona. Z uregulowań tych jednocześnie wynika zasadniczy wniosek, że organ podatkowy, na którym ciąży z mocy ustawy obowiązek ustalenia wszystkich okoliczności faktycznych, musi jednak czuwać, jako dysponent tego postępowania, aby prowadzone postępowanie realizowało swój cel, czyli doprowadziło do wydania rozstrzygnięcia. Stąd przeprowadzane dowody muszą mieć przymiot istotności dla rozstrzygnięcia i zakończenia tego postępowania merytorycznym orzeczeniem.
Postępowanie dowodowe nie jest celem samym w sobie, stąd rezygnując z przeprowadzania dowodów wnioskowanych przez Podatnika, organ może to uczynić, o ile dany dowód nie wniesie niczego do sprawy, bowiem teza dowodowa, której realizacji służyłby, nie zmierza do ustaleń istotnych z punktu widzenia rozstrzygnięcia w sprawie.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że Strona skarżąca wskazywała na konieczność przeprowadzenia dowodów w postaci: przeanalizowania operacji finansowych dokonywanych w lipcu 2009 r. przez Spółkę w oparciu o zapisy księgowe, łącznie ze zbadaniem czy wypłacono z rachunków bankowych firmy znaczna kwotę w formie gotówki oraz przesłuchania w charakterze świadków wszystkich pracowników stacji nr [...] przy ul. [...] w S., celem ustalenia, w jaki sposób i kiedy, w okresie objętym postępowaniem, odbywały się dostawy paliwa BIO 20, jakimi środkami transportu paliwo to było dostarczane, czy pojazdy z których przepompowywano sporne paliwo posiadały oznaczenia wskazujące na ich przystosowanie i legalizację do przewozu paliw ciekłych, w jakiej porze dnia przebiegały te dostawy, czy było w tych dostawach coś nienaturalnego, na przykład odbywały się pod osłoną nocy lub w dni ustawowo wolne od pracy, ustalenia w jaki sposób dokonywano sprzedaży rzekomo nielegalnie zakupionego paliwa, czy wystawiano paragony, faktury, czy też informowano klientów o niemożności wystawienia takich dokumentów i pobierano od nich zapłatę w formie gotówkowej bez żadnego pokwitowania.
W ocenie Sądu, wbrew stanowisku Organu odwoławczego, przedmiotem powyższych wniosków dowodowych były okoliczności mające istotne znaczenie dla sprawy, bowiem nie można podzielić zapatrywania, że na podstawie zebranych dowodów dokonano nie budzącego wątpliwości ustalenia stanu faktycznego w sprawie, że Spółka posiadała paliwo, na które nie posiadała stosownych dokumentów.
Zgodzić należy się, że stanowiskiem zawartym w skardze, że każda nielegalna transakcja niesie ze sobą wiele dodatkowych czynników, które dla jej skuteczności, a więc dla skuteczności zamysłu wprowadzania w życie oszukańczych praktyk (wprowadzanie do obrotu nielegalnie zakupionego towaru) muszą zostać bezwzględnie spełnione. W takich sytuacjach występują zazwyczaj zjawiska towarzyszące takiej nielegalnej transakcji, począwszy od dokonania zapłaty za towar gotówką poza ewidencją (co wiąże się z wypłatą znacznej kwoty gotówki z konta bankowego firmy), poprzez takie zorganizowanie dostawy, aby ograniczyć ilość świadków do niezbędnego minimum, wreszcie poinstruowanie pracowników stacji, iż dana partia towaru nie może być sprzedawana w sposób legalny (czyli musi być sprzedana poza ewidencją bez wystawiania paragonów czy faktur).
Z tego też względu, w ocenie Sądu, Organ odwoławczy wobec nie stwierdzenia nieprawidłowości w stanach magazynowych czy też dokumentacji prowadzonej przez Spółkę, wskazane wnioski dowodowe powinien uwzględnić. W ocenie Sądu bowiem, zgromadzony w sprawie materiał nie podważył wiarygodności przedłożonych przez Stronę faktur dokumentujących zakup spornego paliwa. Zbadanie próbki pobranej od "[...]" S.A. w dniu 7 sierpnia 2009 r. nie oznacza bowiem, że to badanie jest wiążące dla towaru dostarczonego przez ten podmiot Skarżącej w dniu 13 lipca 2009 r., czy też w dniu 22 czerwca 2009 r. W decyzji nie wyjaśniono, z jakiej partii towaru pobrano próbkę od "[...]" S.A. Ponadto, w decyzji nie wykazano związku przyczynowego pomiędzy pobraniem próbki do badań w "[...]" S.A. w dniu 7 sierpnia 2009 r. z paliwem w ilości [...] litrów nie spełniającym wymogów jakościowych i oferowanego do sprzedaży w dniu 30 lipca 2009 r. na stacji paliw Strony skarżącej.
Niewątpliwie, Organ odwoławczy, wydający zaskarżoną decyzję winien również w sposób właściwy dokonać oceny zebranego materiału dowodowego, w tym informacji zawartych w innych dokumentach. Wskazać należy, że powodem umorzenia przez Prokuraturę Rejonową S. dochodzenia, prowadzonego pod sygnaturą 1 Ds. [...], w sprawie obrotu paliwem BIO 20 niespełniającym wymagań jakościowych, była niemożność ustalenia w jaki sposób doszło do zmiany składu chemicznego spornego paliwa, i czy okoliczność ta z całą pewnością spowodowana była działaniem człowieka. Powyższe wskazuje, że przyczyny istnienia niższej niż wymagana temperatury zapłonu oleju napędowego BIO 20 mogą być różnorakie, i niekoniecznie wynikające z niezasadnie przypisanego podmiotowi przez organ podatkowy nielegalnego zakupu tego towaru.
Organ z własnej inicjatywy także nie wyjaśnił z jakich przyczyn może dojść do zmiany parametrów fizyko-chemicznych oleju napędowego, a Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekający w niniejszej sprawie, takich wiadomości specjalnych nie posiada. Skoro zatem, uprawnione do tego organ – Prokuratura Rejonowa S. nie dopatrzyła się - mimo zbadania sprawy - znamion czynu zabronionego, to tym samym niepełne ustalenia stanu faktycznego przez Organy obydwu instancji oraz błędne wnioski i dokonana ocena zebranego materiału dowodowego nie może, na obecnym etapie postępowania, stanowić podstawy do obciążenia strony wymiarem podatkowym.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy konieczne będzie zatem przeprowadzenie postępowania dowodowego zgodnie z obowiązującymi zasadami, uwzględniając stanowisko Sądu wyrażone w niniejszym wyroku, ewentualnie rozważenie czy możliwe jest, w świetle powyższego, podważenie wiarygodności dokumentów zakupu zakwestionowanego paliwa przedłożonych przez Spółkę.
W konsekwencji, w ocenie Sądu, zarzut skargi dotyczący naruszenia przy wydaniu zaskarżonych decyzji art. art. 120, art. 121 § 1, art. 180, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 Ordynacji podatkowej okazał się w pełni uzasadniony. Powyższe naruszenia miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie bowiem rzutowały na nieuzasadnione zastosowanie, na podstawie obecnie zgromadzonego materiału dowodowego, przywołanych w skardze przepisów prawa materialnego. Na podstawie zgromadzonego tego materiału dowodowego nie sposób, zdaniem Sądu, przyjąć, że Spółka posiadała w lipcu 2009 r. paliwo w ilości [...] litrów, od którego na wcześniejszej fazie obrotu nie została zapłacona akcyza w należytej wysokości, co w efekcie uzasadniało opodatkowanie zakwestionowanego oleju napędowego według stawki [...] zł za 1000 litrów gotowego wyrobu. A zatem, na podstawie art. 145 § 1 pk1 lit. a i c należało uchylić zaskarżoną decyzję.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 pkt 1 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. W skład tych kosztów wchodzi kwota [...] zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika skarżących, które określono w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 1 lit.a w zw. z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013, poz. 490), wpisu od wniesionej skargi w kwocie [...] zł oraz opłaty od pełnomocnictwa w wys. [...] zł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło