II SA/Wa 308/15

WyrokWSA w Warszawie2015-10-20

Skład orzekający: Maria Werpachowska, Anna Mierzejewska, Iwona Maciejuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych utrzymująca w mocy rozkaz personalny Komendanta Głównego Straży Granicznej, dotyczący zmiany grupy zaszeregowania stanowiska i przyznania dodatku służbowego, jest zgodna z prawem, w szczególności w kontekście zmiany przepisów rozporządzenia dotyczącego uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Rozkaz personalny Komendanta Głównego Straży Granicznej, wprowadzający zmiany w zaszeregowaniu stanowiska i dodatkach funkcjonariusza, był konsekwencją wejścia w życie nowego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych. Przepisy rozporządzenia, w tym dotyczące zachowania prawa do dodatku dla personelu latającego przez określony czas, zostały prawidłowo zastosowane. Niezadowolenie funkcjonariusza z przepisów rozporządzenia nie stanowi podstawy do kwestionowania decyzji wydanej w oparciu o obowiązujące regulacje prawne.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi funkcjonariusza Straży Granicznej R. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych, która utrzymała w mocy rozkaz personalny Komendanta Głównego Straży Granicznej. Rozkaz ten zmieniał zaszeregowanie stanowiska starszego specjalisty do stopnia etatowego kpt./st. chor. szt. oraz przyznawał dodatek służbowy, a także zachowywał prawo do dodatku dla personelu latającego przez określony czas. Zmiany te były wynikiem wejścia w życie nowego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych. Skarżący kwestionował zarówno zaszeregowanie stanowiska, jak i wysokość oraz okres przyznania dodatków, podnosząc m.in. kwestię równoważności jego stanowiska z funkcją kierownika.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Maria Werpachowska Sędzia WSA – Anna Mierzejewska (sprawozdawca) Sędzia WSA – Iwona Maciejuk Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2015 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zmiany grupy zaszeregowania stanowiska i przyznania dodatku służbowego – oddala skargę – Minister Spraw Wewnętrznych decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., na podstawie art. 127 par 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r –Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania [...] SG R. S. z dnia [...] listopada 2014 r. od rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia zaszeregowania od dnia [...] października 2014 r. stanowiska starszego specjalisty do stopnia etatowego kpt./st. chor. szt. oraz przyznania dodatku służbowego na czas nieokreślony w wysokości 18.43 % podstawy naliczenia tego dodatku na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku oraz zachowania do dnia [...] marca 201’5“r. prawa do dodatku dla personelu latającego z mnożnikiem 0,70 kwoty bazowej postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, że Komendant Główny Straży Granicznej rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] października 2014 r. zaszeregował zajmowane przez [...] SG R. S., funkcjonariusza Komendy Głównej Straży Granicznej, stanowisko starszego specjalisty do stopnia etatowego kpt./st. chor. szt. oraz przyznał dodatek służbowy na czas nieokreślony w wysokości 18,43% podstawy naliczenia tego dodatku na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku oraz zachował do dnia [...] marca 2015 r. prawo do dodatku dla personelu latającego z mnożnikiem 0,70 kwoty bazowej. Powyższe nastąpiło w związku z wejściem w życie z dniem 1 października 2014 r. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10 września 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1233). Rozkaz personalny doręczono zainteresowanemu w dniu 29 października 2014 r. R. S. złożył odwołanie od rozkazu personalnego do Ministra Spraw Wewnętrznych, w którym przedstawił szereg uwag dotyczących umiejscowienia zajmowanego przez niego stanowiska starszego specjalisty do spraw jakości w lotnictwie w strukturach Zarządu Granicznego Komendy Głównej Straży Granicznej. Zdaniem funkcjonariusza, aby objąć funkcję kierownika konieczne jest uzyskanie zatwierdzenia przez Urząd Lotnictwa Cywilnego po spełnieniu wielu warunków: wykształcenia, doświadczenia, specjalistycznej wiedzy lotniczej i prawnej oraz specjalistycznych szkoleń. Ze względu na zakres obowiązków pełniona przez funkcjonariusza funkcja kierownika jakości – w jego ocenie – jest równoważna stanowisku kierownika komórki audytu wewnętrznego. W końcowej części uzasadnienia skarżący zakwestionował przyznanie mu prawa do dodatku dla personelu latającego, wskazując na jego obniżenie od dnia [...] marca 2015 r. Analizując niniejszą sprawę, Minister Spraw Wewnętrznych zważył, co następuje. Podstawą materialnoprawną zaskarżonego rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2014 r. stanowi art. 104, art. 108 i art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1402), § 2 ust. 1-3 i 6, § 5, § 7 ust. 2, ust. 3 pkt 3 i ust. 3a-3d i § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2008 r., Nr 24, poz. 148 z późn. zm.) oraz § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10 września 2014 r. zmieniającego z dniem 1 października 2014 r. rozporządzenie w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1233). Zarówno rozporządzenie z 2008 r., jak i zmieniające je rozporządzenie z 2014 r., mają swoją podstawę prawną w treści art. 105 i art. 108 ust. 3 ustawy o Straży Granicznej. Przepisy te stanowią delegację ustawową dla ministra właściwego do spraw wewnętrznych do określenia: ← grupy uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy, kategorii uposażenia zasadniczego w poszczególnych grupach tego uposażenia oraz odpowiadającej im wysokości uposażenia zasadniczego ustalonego z zastosowaniem mnożników kwoty bazowej oraz zaszeregowania stanowisk służbowych do poszczególnych grup uposażenia zasadniczego oraz stopni etatowych; ← warunków otrzymywania dodatków do uposażenia, o których mowa w ust. 1, oraz ich wysokości, przy uwzględnianiu okoliczności uzasadniających ich przyznanie oraz okresowego podwyższenia lub obniżenia, jak również rodzajów i wysokości dodatków przysługujących funkcjonariuszowi ze względu na szczególne właściwości, kwalifikacje, warunki albo miejsce pełnienia służby. W wymienionej delegacji ustawowej określono również, iż rozporządzenie powinno uwzględniać zróżnicowanie uposażenia zasadniczego w poszczególnych grapach tego uposażenia, a także charakter i rodzaje stanowisk służbowych w poszczególnych jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej. Zatem, co jest istotne w niniejszej sprawie, ustawodawca przyznał ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych prawo kształtowania zasad uposażenia funkcjonariuszy i zaszeregowania stanowisk służbowych do poszczególnych grup, uwzględniając odpowiadające im stopnie etatowe. W oparciu o tę delegację Minister wydał rozporządzenie z dnia 8 lutego 2008 r. i w oparciu o tę samą delegację ustawową dokonał zmiany tego rozporządzenia rozporządzeniem z dnia 10 września 2014 r., wprowadzając między innymi zmianę zaszeregowania niektórych stanowisk do nowych grup uposażenia zasadniczego i stopni etatowych, albo zmianę zaszeregowania, niektórych stanowisk do nowych stopni etatowych. Rozporządzeniem tym ograniczono liczbę dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej z jednoczesną zmianą nazw niektórych dodatków oraz zasad ustalania wysokości i przyznawania tych dodatków. Komendant Główny Straży Granicznej, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] października 2014 r. zaszeregował zajmowane przez [...] SG R. S., funkcjonariusza Komendy Głównej Straży Granicznej, stanowisko starszego specjalisty do stopnia etatowego kpt./st. chor. szt. oraz przyznał dodatek służbowy na czas nieokreślony w wysokości 18,43% podstawy naliczenia tego dodatku na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku oraz zachował do dnia [...] marca 2015 r. prawa do dodatku dla personelu latającego z mnożnikiem 0,70 kwoty bazowej. Powyższe nastąpiło w związku z wejściem w życie z dniem 1 października 2014 r. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10 września 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1233). Przepisami rozporządzenia zmieniającego wprowadzono dodatek lotniczy w miejsce dotychczasowych dodatków dla personelu latającego, dla bezpośredniej obsługi statków powietrznych oraz dodatku instruktorskiego. Aby zmiany wprowadzone rozporządzeniem z dnia 10 września 2014 r. mogły być zastosowane w praktyce, koniecznym było wydanie stosownego rozkazu personalnego. Zatem Komendant Główny Straży Granicznej, wydając rozkaz personalny w niniejszej sprawie, był wprost zobligowany do jego wydania i zastosowania nowych przepisów. Podkreślić tu należy, iż w niniejszej sytuacji, na skutek zmiany przepisów prawa, nastąpiła konieczność wydania takiego rozkazu. Jest on konsekwencją zmiany prawa, a nie konsekwencją zmiany przez przełożonego warunków służby danego funkcjonariusza. Ustosunkowując się do odwołania [...] SG R. S., organ stwierdził , że nie zasługuje ono na uwzględnienie. Zgodnie z § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10 września 2014 r. zmieniającego z dniem 1 października 2014 r. rozporządzenie w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1233) funkcjonariusz, który w dniu wejścia w życie rozporządzenia otrzymywał na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów dodatek dla personelu latającego lub dodatek dla bezpośredniej obsługi statków powietrznych albo dodatek instruktorski zachowuje prawo do tych dodatków do czasu przyznania mu dodatku lotniczego nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia. Zarzut funkcjonariusza dotyczący zachowania mu prawa do dodatku dla personelu latającego do dnia [...] marca 2015 r. nie znajduje uzasadnienia. Przepis § 3 pkt 2 rozporządzenia zmieniającego nie dał organowi możliwości wydania odmiennego rozstrzygnięcia. Posiadany przez funkcjonariusza w dniu wejścia w życie rozporządzenia dodatek dla personelu latającego w wysokości 0,70 kwoty bazowej mógł zostać zachowany w niezmienionej wysokości na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia. Zaskarżony rozkaz personalny nie rozstrzyga o obniżeniu funkcjonariuszowi dodatku dla personelu latającego ani też o ustaleniu nowej wysokości dodatku lotniczego na podstawie zmienionych przepisów. Stosownie do § 11 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 24, poz. 148, z późn. zm.) funkcjonariuszom wykonującym zadania na statkach powietrznych Straży Granicznej w składzie personelu latającego oraz w składzie personelu technicznego, związanego z bezpośrednią obsługą statków powietrznych Straży Granicznej na wniosek właściwego przełożonego, będzie przyznawany dodatek lotniczy w wysokości wynoszącej miesięcznie do 0,60 kwoty bazowej oraz do 0,30 kwoty bazowej od dnia 1 kwietnia 2015 r. Pobocznie należy zauważyć, że uzasadnienie stanowiska Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] listopada 2014 r. zawiera stwierdzenie, iż obecna struktura etatowa pionu lotnictwa Zarządu Granicznego Komendy Głównej Straży Granicznej zapewnia prawidłowe wykonanie wszystkich zadań, do realizacji których powołano lotnictwo Straży Granicznej. Umiejscowienie stanowiska starszego specjalisty do spraw jakości w lotnictwie w Zespole Stanowisk Samodzielnych jest również prawidłowe i daje możliwość nadzoru ze strony zastępcy dyrektora do spraw lotniczych – kierownika odpowiedzialnego. Ranga stanowiska odpowiada zaś wymaganym kompetencjom. Z analizy wniesionego odwołania wynika, że w istocie jest ono aktem niezadowolenia [...] SG R. S. z przepisów rozporządzenia. Niezadowolenie z rozstrzygnięcia zawartego w przedmiotowym rozkazie personalnym, niezgodne z oczekiwaniem strony, nie może stanowić podstawy do kwestionowania decyzji wydanej w oparciu o obowiązujące uregulowania prawne. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi podkreślił między innymi, że Minister nie odniósł się do zarzutów wskazanych w odwołaniu. Podkreślił, iż w swoim odwołaniu od rozkazu personalnego z dnia listopada 2014 r. podał, że stan faktyczny to udowodnione uprawnienia, zakres zadań które wymagają od niego bycia audytorem wewnętrznym i odpowiedzialności za pracę powoływanych zespołów audytowych, które są równoważne kierownikowi komórki audytu wewnętrznego a nie starszego specjalisty. Nadmienił, iż służbę jako audytor wykonuje codziennie w sposób ciągły. Wszystko to udokumentował w załącznikach. Wskazał, że chociaż Minister nie ustosunkował się do tej kwestii można się domyślać, iż przedstawione dowody w tej sprawie nie będą rozpatrywane ze względu na wspomniane wcześniej pismo Komendanta Głównego i stwierdzonym, być może na tej podstawie przez Ministra aktu niezadowolenia z przepisów rozporządzenia – chociaż nic takiego nie znalazło się w moim odwołaniu od rozkazu. Wręcz odwrotnie powołuję się na zapisy zawarte w rozporządzeniu. Minister nie odniósł się również do sprawy nierównego traktowania w stosunku do pozostałych stanowisk samodzielnych w Zarządzie Granicznym KGSG które nota bene są zgodne z przytoczonymi zapisami ustawy i rozporządzenia. Przypomniał, że w drugiej części odwołania poruszył sprawę dodatku lotniczego który został mu przyznany na czas określony z zamiarem obniżenia o niewiadomej wartości. Minister uzasadnił nieuznanie odwołania potrzebą wydania rozkazu personalnego. Wskazał że, w odwołaniu nie podnosił braku potrzeby wydania rozkazu personalnego. Minister pominął rozpatrzenie na jakich zasadach dodatek lotniczy będę otrzymywać po zabraniu mi prawa do dodatku lotniczego w wysokości 0,70. Teoretycznie według rozporządzenia może być obniżony do 0,00 według niewiadomych zasad. Niezależnie od krzywdzącego zaniżenia dodatku lotniczego bez utraty doświadczenia które go do niego upoważniało rozkaz zawiera dowolność manipulowania wysokością dodatku bez ustalenia zasad jego przyznawania. Zaakceptowanie takiego stanu byłoby naruszaniem praw materialnych – tej sprawy także nie wyjaśnił w swojej decyzji Minister Spraw Wewnętrznych. Reasumując, zaskarżył decyzję nr [...] MSW zarówno w zakresie prawidłowości zaszeregowania stanowiska audytora do stanowiska starszego specjalisty ds. jakości w lotnictwie, przyznaniu dodatku służbowego zamiast funkcyjnego na stanowisku samodzielnym oraz przyznaniu dodatku lotniczego z zamiarem obniżenia go do niewiadomego poziomu od [...] marca 2015 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że ustawodawca przyznał ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych prawo kształtowania zasad uposażenia funkcjonariuszy i zaszeregowania stanowisk służbowych do poszczególnych grup , uwzględniając odpowiadające im stopnie etatowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd, stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Analizując niniejszą sprawę pod tym kątem Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą materialnoprawną zaskarżonego rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2014 r. stanowi art. 104, art. 108 i art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1402), § 2 ust. 1-3 i 6, § 5, § 7 ust. 2, ust. 3 pkt 3 i ust. 3a-3d i § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2008 r., Nr 24, poz. 148 z późn. zm.) oraz § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10 września 2014 r. zmieniającego z dniem 1 października 2014 r. rozporządzenie w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1233). Zarówno rozporządzenie z 2008 r., jak i zmieniające je rozporządzenie z 2014 r., mają swoją podstawę prawną w treści art. 105 i art. 108 ust. 3 ustawy o Straży Granicznej. Przepisy te stanowią delegację ustawową dla ministra właściwego do spraw wewnętrznych do określenia: ← grupy uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy, kategorii uposażenia zasadniczego w poszczególnych grupach tego uposażenia oraz odpowiadającej im wysokości uposażenia zasadniczego ustalonego z zastosowaniem mnożników kwoty bazowej oraz zaszeregowania stanowisk służbowych do poszczególnych grup uposażenia zasadniczego oraz stopni etatowych; ← warunków otrzymywania dodatków do uposażenia, o których mowa w ust. 1, oraz ich wysokości, przy uwzględnianiu okoliczności uzasadniających ich przyznanie oraz okresowego podwyższenia lub obniżenia, jak również rodzajów i wysokości dodatków przysługujących funkcjonariuszowi ze względu na szczególne właściwości, kwalifikacje, warunki albo miejsce pełnienia służby. W wymienionej delegacji ustawowej określono również, iż rozporządzenie powinno uwzględniać zróżnicowanie uposażenia zasadniczego w poszczególnych grapach tego uposażenia, a także charakter i rodzaje stanowisk służbowych w poszczególnych jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej. Zatem, co jest istotne w niniejszej sprawie, ustawodawca przyznał ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych prawo kształtowania zasad uposażenia funkcjonariuszy i zaszeregowania stanowisk służbowych do poszczególnych grup, uwzględniając odpowiadające im stopnie etatowe. W oparciu o tę delegację Minister wydał rozporządzenie z dnia 8 lutego 2008 r. i w oparciu o tę samą delegację ustawową dokonał zmiany tego rozporządzenia rozporządzeniem z dnia 10 września 2014 r., wprowadzając między innymi zmianę zaszeregowania niektórych stanowisk do nowych grup uposażenia zasadniczego i stopni etatowych, albo zmianę zaszeregowania, niektórych stanowisk do nowych stopni etatowych. Rozporządzeniem tym ograniczono liczbę dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej z jednoczesną zmianą nazw niektórych dodatków oraz zasad ustalania wysokości i przyznawania tych dodatków. Komendant Główny Straży Granicznej, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] października 2014 r. zaszeregował zajmowane przez [...] SG R. S., funkcjonariusza Komendy Głównej Straży Granicznej, stanowisko starszego specjalisty do stopnia etatowego kpt./st. chor. szt. oraz przyznał dodatek służbowy na czas nieokreślony w wysokości 18,43% podstawy naliczenia tego dodatku na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku oraz zachował do dnia [...] marca 2015 r. prawa do dodatku dla personelu latającego z mnożnikiem 0,70 kwoty bazowej. Powyższe nastąpiło w związku z wejściem w życie z dniem 1 października 2014 r. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10 września 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1233). Przepisami rozporządzenia zmieniającego wprowadzono dodatek lotniczy w miejsce dotychczasowych dodatków dla personelu latającego, dla bezpośredniej obsługi statków powietrznych oraz dodatku instruktorskiego. Aby zmiany wprowadzone rozporządzeniem z dnia 10 września 2014 r. mogły być zastosowane w praktyce, koniecznym było wydanie stosownego rozkazu personalnego. Zatem Komendant Główny Straży Granicznej, wydając rozkaz personalny w niniejszej sprawie, był wprost zobligowany do jego wydania i zastosowania nowych przepisów. Podkreślić tu należy, iż w niniejszej sytuacji, na skutek zmiany przepisów prawa, nastąpiła konieczność wydania takiego rozkazu. Jest on konsekwencją zmiany prawa, a nie konsekwencją zmiany przez przełożonego warunków służby danego funkcjonariusza. Jeszcze raz podkreślić należy, że powyższe nastąpiło w związku z wejściem w życie 1 października 2014 r. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10 września 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Straży Granicznej. Zaszeregowanie występujących w strukturze etatowej Straży Granicznej stanowisk służbowych do poszczególnych grup uposażenia zasadniczego oraz stopni etatowych, jak również warunki otrzymywania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej, dodatków do uposażenia określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej. Z dniem 1 października 2014 r. dotychczas obowiązujące w powyższym zakresie regulacje zostały zmodyfikowane rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10 września 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej. Stosownie do nowego brzmienia załącznika nr 2, tabela nr 1 rozporządzenia zmieniającego stanowisko służbowe starszego specjalisty w Komendzie Głównej Straży Granicznej, w miejsce dotychczasowego zaszeregowania do stopnia etatowego mjr, zaszeregowane zostało do stopnia etatowego kpt./st. chor. szt. przy niezmienionej 09 grupie uposażenia zasadniczego. Rozporządzenie zmieniające w § 3 pkt 2 zawiera również regulację dotyczącą dodatku dla personelu latającego. Zgodnie z cytowanym przepisem funkcjonariusz, który w dniu wejścia w życie rozporządzenia otrzymywał na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów dodatek dla personelu latającego lub dodatek dla bezpośredniej obsługi statków powietrznych albo dodatek instruktorski zachowuje prawo do tych dodatków do czasu przyznania, mu dodatku lotniczego nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia, związku z powyższym na organie ciążył obowiązek wydania rozkazu personalnego określającego zajmowane przez funkcjonariusza stanowisko, jak również wskazanie przysługujących mu dodatków z uwzględnieniem zmian wprowadzonych cytowanym rozporządzeniem. Dlatego też w zaskarżonym rozkazie personalnym organ prawidłowo stwierdził zaszeregowanie stanowiska starszego specjalisty – do spraw jakości w lotnictwie do nowego stopnia etatowego kpt./st. chor. szt., jak również zachował funkcjonariuszowi prawo do dotychczas otrzymywanego dodatku dla personelu latającego wg mnożnika 0,70 kwoty bazowej na okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia do dnia [...] marca 2015 r. Odnosząc się natomiast do zarzutu zachowania funkcjonariuszowi prawa do dodatku dla personelu latającego do dnia [...] marca 2015 r. to organ słusznie stwierdził, iż cytowany powyżej przepis § 3 pkt 2 rozporządzenia zmieniającego nie dał organowi możliwości wydania odmiennego rozstrzygnięcia, posiadany przez funkcjonariusza w dniu wejścia w życie rozporządzenia dodatek dla personelu latającego w wysokości 0,70 kwoty bazowej mógł zostać zachowany w niezmienionej wysokości na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia. To zaś zostało usankcjonowane zaskarżonym rozkazem personalnym. W ocenie Sądu w istocie skarga R. S. jest aktem jego niezadowolenia z przepisów rozporządzenia i wcześniej przypisanego mu stanowiska służbowego, a takie niezadowolenie nie może stanowić podstawy do kwestionowania decyzji wydanej w oparciu o obowiązujące uregulowania prawne. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło