II SA/Wa 1038/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej, Olga Żurawska – Matusiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2015 r. sprawy ze skargi M.Z. na decyzję Przedsiębiorstwa Komunalnego [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r., 2. zasądza od Przedsiębiorstwa Komunalnego [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na rzecz skarżącej M.Z. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] marca 2015 r. o udzielenie informacji publicznej M. Z. zwróciła się do Zarządu Przedsiębiorstwa Komunalnego [...] Sp. z o.o. o udostępnienie listy pracowników zatrudnionych "obecnie oraz na koniec 2012, 2013 i 2014 roku". Prezes Zarządu Przedsiębiorstwa Komunalnego [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. wydaną na podstawie art. 16 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782 z późn. zm.) odmówił udostępnienia informacji publicznej podnosząc, iż pytania w zakresie listy pracowników nie wiążą się z publiczną działalnością Przedsiębiorstwa. Wskazał, iż listy pracowników zawierają w swojej treści dane osobowe (imię, nazwisko), a więc dane chronione oraz, że świadczenie pracy jest sprawą prywatną i indywidualną zatrudnionej osoby. Od powyższej decyzji M. Z. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i zarzucając organowi naruszenie art. 61 Konstytucji RP oraz art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wniosła o uchylenie decyzji w całości. Podniosła, iż strona zobowiązana przyjmując, że sprawa zatrudnienia osoby w spółce stanowi jej dobro chronione, nie odniosła się do kwestii statusu osób, zgody na udostępnienie informacji publicznej, czy też do kwestii kolizji prawa do prywatności i prawa do informacji publicznej. Stwierdziła, iż nie jest tak, że pierwszeństwo ma prawo do prywatności w przypadku kolizji z prawem do informacji publicznej. Decyzja zobowiązanego zmierza jedynie do utrudnienia realizacji konstytucyjnego uprawnienia związanego z jawnością, ponieważ przeszukując stronę internetową Spółki oraz stronę BIP można uzyskać część wnioskowanych informacji, w zakresie dotyczącym osób wchodzących w skład Rady Nadzorczej oraz Zarządu Spółki. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] Prezesa Zarządu Przedsiębiorstwa Komunalnego [...] Sp. z o.o. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r. w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż jakkolwiek powołane we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy orzeczenia i glosy zasługują na aprobatę, to jednak odwołują się one do umów cywilnoprawnych innych niż umowa o pracę. Natomiast podane we wniosku nazwiska osób dotyczą pracowników zajmujących kierownicze stanowiska w strukturze firmy, w tym część osób – członkowie Rady Nadzorczej nie jest pracownikami. Organ ponownie podkreślił, że informacja o osobie, czy jest ona pracownikiem Przedsiębiorstwa, stanowi element dobra osobistego, jakim jest prawo do prywatności. Listy pracowników zawierają w swojej treści dane osobowe (imię i nazwisko), a więc dane chronione. Świadczenie pracy jest sprawą prywatną i indywidualną zatrudnionej osoby, a pytania w zakresie listy pracowników nie wiążą się z publiczną sferą działalności Przedsiębiorstwa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. Z. zarzuciła powyższej decyzji naruszenie przepisów: – art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w zw. z art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości w ramach toczącego się postępowania w ten sposób, iż doszło do uznania, że prawo do informacji publicznej nie obejmuje wiedzy o osobach zatrudnionych w spółce, która w sposób funkcjonalny i organizacyjny jest podmiotem będącym częścią gminy i jest powołana do wykonywania zadań publicznych oraz gospodarowania mieniem komunalnym, – art. 61 ust. 1 i 2 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zw. z art. 8 kpa, poprzez prowadzenie postępowania w ten sposób, iż wszystkie wątpliwości zostały rozstrzygnięte na korzyść wyłączenia prawa do informacji publicznej, co prowadzi do naruszenia istoty prawa do informacji. Podnosząc powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi ponownie podniesiono, iż Spółka nie odniosła się do kwestii związanych z kolizją prawa do informacji publicznej z prawem do prywatności oraz nie rozważyła, czy w przedmiotowej sprawie nie zachodziła potrzeba ograniczenia prawa do prywatności. W ocenie skarżącej, jawność zatrudnienia w podmiotach będących własnością gminy jest identyczna jak w przypadku samej gminy, a różnica będzie związana z kwestią bezwnioskowego publikowania informacji publicznych. Dlatego też nie można przyjąć, że zatrudnienie w spółkach będzie mniej transparentne niż w urzędzie gminy. Pozbawienie możliwości prowadzenia kontroli społecznej przy zatrudnianiu w spółkach prowadziłoby do nepotyzmu czy nadużyć. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała orzeczenia sądowe i poglądy doktryny mające potwierdzić słuszność prezentowanego w skardze stanowiska. W odpowiedzi na skargę Przedsiębiorstwo Komunalne [...] wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasową argumentację przedstawioną w sprawie. Na rozprawie w dniu 22 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dopuścił, na podstawie art. 33 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Stowarzyszenie "[...]" do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania, którego przedstawiciel podtrzymał stanowisko Stowarzyszenia zawarte w piśmie z dnia 19 października 2015 r. W piśmie tym Stowarzyszenie, zgłaszając swój udział w postępowaniu, przychyliło się do prezentowanego przez skarżącą stanowiska, uznając wywody Spółki za błędne i naruszające prawa i wolności człowieka. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn aniżeli zostały niej podniesione. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła o udostępnienie w trybie dostępu do informacji publicznej listy pracowników zatrudnionych w Przedsiębiorstwie Komunalnym [...] Sp. z o.o., obecnie oraz na koniec 2012, 2013 i 2014 roku. Wskazane Przedsiębiorstwo decyzją wydaną na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej odmówiło udostępnienia informacji publicznej – listy pracowników ze względu na konieczność ochrony prywatności pracowników Spółki, nie wykonujących funkcji publicznej. Zauważyć należy, iż do wydania decyzji odmownej w trybie art. 16 ust. 1 ww. ustawy, z powołaniem się na wskazaną w art. 5 ust. 2 prywatność osoby fizycznej może dojść wtedy, gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji, nie neguje publicznego charakteru żądanej informacji. Tymczasem w niniejszej sprawie, w motywach wydanych rozstrzygnięć podnosi się, że pytania dotyczące listy pracowników nie wiążą się z publiczną sferą działalności Przedsiębiorstwa, gdyż dotyczą osób nie wykonujących funkcji publicznych. Przechodząc do oceny ww. zagadnienia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Pojęcie "informacji publicznej" nie zostało prawnie zdefiniowane, jednak art. 6 ustawy wskazuje, na zasadzie przykładowego wyliczenia, jakie informacje mieszczą się w tym pojęciu. W szczególności, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnieniu podlega informacja o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: a) statusie prawnym lub formie prawnej, b) organizacji, c) przedmiocie działalności i kompetencjach, d) organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, e) strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5, f) majątku, którym dysponują. W tym katalogu informacji publicznej, nie mieści się informacja w postaci listy pracowników. Zasadnie Spółka podnosi, że żądana informacja nie dotyczy osób będących funkcjonariuszami publicznymi, czy pełniących funkcje publiczne. Skarżąca potwierdziła we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, że lista osób sprawujących funkcje w Radzie Nadzorczej Spółki oraz jej Zarządzie jest dostępna na stronie internetowej Spółki oraz w Biuletynie Informacji Publicznej. Jeśli zaś chodzi o pracowników, niewykonujących funkcji publicznych w Spółce, to dla funkcjonowania tego podmiotu będącego samorządową jednostką organizacyjną, nie ma znaczenia, czy jej zadania w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę wykonuje ten, czy inny pracownik. W ocenie Sądu, informacja w zakresie listy pracowników, niebędących osobami sprawującymi funkcje, nie wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie jest informacją o sprawach publicznych. Informacje te nie dotyczą wydatkowania środków publicznych, czy kompetencji osób zajmujących kierownicze stanowiska w Przedsiębiorstwie Komunalnym [...]. Ponieważ lista pracowników, którzy nie pełnią funkcji publicznych, nie stanowi informacji publicznej to w sprawie brak było podstaw do podejmowania decyzji odmownej w trybie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Adresat wniosku winien był jedynie pisemnie poinformować o tym zainteresowaną, nie wydając jednak w tym przedmiocie decyzji. Skoro bowiem wniosek nie dotyczy informacji publicznej, to nie ma podstaw, bo odmawiać jej udostępnienia w drodze decyzji administracyjnej. Dlatego skarga mogła odnieść skutek jedynie w zakresie żądania uchylenia wydanych w sprawie decyzji. Brak było natomiast podstaw do podzielenia zarzutów skarżącej i uczestnika postępowania odnośnie naruszenia prawa do informacji publicznej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w wyroku. O kosztach postępowania rozstrzygnięto zgodnie z art. 200 i art. 205 § 1 powołanej ustawy.