III SA/Kr 420/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki WSA Tadeusz Wołek (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2015 r. sprawy ze skargi E. L. na decyzję Wojewody z dnia 24 lutego 2015 r. nr [ ] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej skargę oddala. Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2015 r. znak: [...] orzekł o: utracie przez E. L. statusu osoby bezrobotnej z dniem 9.01.2015, utracie prawa do zasiłku z dniem 9.01.2015, nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 4 i art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a oraz lit. b, art. 33 ust. 4. ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2013 r., poz. 674 ze zm., obecnie Dz.U. z 2015 r., poz. 149).) zwanej dalej "ustawą", art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "K.p.a.". W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że E. L. nie stawiła się w Powiatowym Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomiła w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy, w takim przypadku następuje utrata statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia niestawienia się odpowiednio na okres wskazany w pkt 3, w zależności od liczby niestawiennietw. W związku z tym, że niestawiennictwo miało miejsce po raz pierwszy, E. L. traci status osoby bezrobotnej, a wraz z nim - prawo do zasiłku na okres 120 dni. E. L. wniosła od powyższej decyzji odwołanie podnosząc, że niestawiennictwo spowodowane było złym stanem psychicznym w związku ze śmiercią bliskiej osoby. Do odwołania dołączyła odpis skrócony aktu zgonu wydany 31 grudnia 2014 r. Wojewoda decyzją z dnia 24 lutego 2015 r. nr [...],utrzymał w mocy decyzję organu l instancji - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., oraz art. 33 ust. 3 i ust. 4 pkt 4 ustawy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu 3 listopada 2014 r. E. L. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy, jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku przyznanym od 3 listopada 2014 r. do 1 maja 2015 r. Jeden z kolejnych terminów stawiennictwa został wyznaczony na 9 stycznia 2015 r. W dniu tym nie zgłosiła się w Urzędzie, ani nie usprawiedliwiła swojej nieobecności w terminie 7 dni od wskazanego dnia. W związku z tym, została pozbawiona statusu bezrobotnego od 9 stycznia 2015 r. Decyzję odebrała osobiście 21 stycznia 2015 r. i tego samego dnia złożyła od niej odwołanie. W dniu rejestracji skarżąca została prawidłowo poinformowana o prawach i obowiązkach osoby bezrobotnej, m.in. o obowiązku: zgłaszania się w wyznaczonych terminach w powiatowym urzędzie pracy, powiadomienia powiatowego urzędu pracy w terminie 7 dni od wyznaczonego dnia o przyczynie niestawiennictwa - których znajomość potwierdziła podpisem w punkcie "C" Karty Rejestracyjnej. Podstawą pozbawienia statusu bezrobotnego jest art. 33 ust. 3 i 4 pkt 4 ustawy. Osoba bezrobotna to osoba zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia. Przesłanki te podlegają okresowemu sprawdzeniu. Temu służy m.in. obowiązek przewidziany w art. 33 ust. 3 ustawy. Nie ulega wątpliwości, że wszyscy bezrobotni zobowiązani są zgłaszać się do urzędu pracy nie w dogodnych dla siebie, ale w wyznaczonych przez organ terminach. Bezspornym w sprawie jest, że kolejny termin stawiennictwa został wyznaczony na 9 stycznia 2015 r., a termin ten skarżąca przyjęła do wiadomości składając własnoręczny podpis w Załączniku do Karty Rejestracyjnej Bezrobotnego. W przypadku niezgłoszenia się w wyznaczonym terminie bezrobotny powinien powiadomić o powodach niestawiennictwa w terminie 7 dni od wyznaczonej daty. O przyczynie niestawiennictwa skarżąca poinformowała dopiero w odwołaniu 21 stycznia 2015 r. wskazując na zły stan zdrowia psychicznego związany ze śmiercią bliskiej osoby. W dniu 26 stycznia 2015 r. poinformowała w rozmowie telefonicznej pracownika Urzędu, że w związku ze złym stanem psychicznym po śmierci ojca (o którym informowała w odwołaniu), nie korzystała z pomocy lekarskiej i nie posiada żadnego dokumentu dotyczącego stanu zdrowia w tym okresie. Z akt sprawy wynika, iż została poinformowana o obowiązku przedstawiania zaświadczenia o niezdolności do pracy wskutek choroby lub opieki nad członkiem rodziny na druku określonym w odrębnych przepisach (druk ZUS ZLA). Organ zaznaczył, że rejestracja osoby bezrobotnej jest czynnością dobrowolną. Jednak w przypadku jej dokonania bezrobotny musi mieć świadomość swoich obowiązków i konsekwencji z tytułu ich niewypełniania: "Osoby rejestrujące się jako osoby bezrobotne (co nie jest czynnością obligatoryjną) muszą poddać się pewnym rygorom związanym z tym faktem" - wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 8 lutego 2012 r., sygn. akt IV SA/Wr 809/11. Na marginesie sprawy, organ odwoławczy, kierując się zasadą udzielania informacji z art. 9 K.p.a., wyjaśnił, iż o objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym może się zwrócić do właściwego miejscowo ośrodka pomocy społecznej. Warunkiem objęcia bezpłatnym ubezpieczeniem zdrowotnym jest spełnienie warunków, takich jak posiadanie obywatelstwa polskiego, czy też spełnienie kryterium dochodowego. E. L. wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, podnosząc te same kwestie, co w odwołaniu. Stwierdziła, że nie mogła dołączyć żadnego zwolnienia lekarskiego, ponieważ wszystkie potrzebne leki i pomoc zostały udzielone przez lekarzy w domu. Wskazała na swoją trudną sytuację osobistą i rodzinną. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz.1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.". Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 P.p.s.a. Zdaniem Sądu zastosowanie powyższego kryterium do sprawy poddanej kontroli wskazuje, że skarga nie jest uzasadniona. Podstawą pozbawienia statusu bezrobotnego jest art. 33 ust. 3 i 4 pkt 4 ustawy, który stanowi: "3. Bezrobotny ma obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonym przez urząd terminie w celu przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy proponowanej przez urząd lub w innym celu wynikającym z ustawy i określonym przez urząd pracy, w tym potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. (...) 4. Starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego bezrobotnego, który: (...) 3) odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy (...); pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia odmowy na okres: a) 120 dni w przypadku pierwszej odmowy, (...) 4) nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy odpowiednio na okres wskazany w pkt 3, w zależności od liczby niestawiennictw (...)". Poza sporem w sprawie jest, że skarżąca w dniu 3 listopada 2014 r. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy, jako osoba bezrobotna 2. prawem do zasiłku przyznanym od 3 listopada 2014 r. do 1 maja 2015 r. Jeden z kolejnych terminów stawiennictwa został wyznaczony skarżącej na 9 stycznia 2015 r. W dniu tym nie zgłosiła się w Urzędzie, ani nie usprawiedliwiła swojej nieobecności w terminie 7 dni ód wskazanego dnia. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy, w takim przypadku następuje utrata statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia niestawienia się odpowiednio na okres wskazany w pkt 3, w zależności od liczby niestawiennictwa: na 120 dni - w przypadku pierwszego niestawiennictwa. W związku z tym, że niestawiennictwo miało miejsce po raz pierwszy, organ l instancji prawidłowo w ocenie Sądu uznał, że skarżąca traci status osoby bezrobotnej, a wraz z nim - prawo do zasiłku na okres: 120 dni i decyzją z dnia [...] 2015 r znak: [...] orzekł o: utracie przez E. L. statusu osoby bezrobotnej z dniem 9.01.2015, utracie prawa do zasiłku z dniem 9.01.2015.. Stanowisko to prawidłowo zdaniem Sądu, zaakceptował organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji. Należy przypomnieć, że użyte w art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy słowo "pozbawia" wskazuje, że decyzja wydana na jego podstawie ma charakter decyzji związanej, co oznacza, że w przypadku wystąpienia przesłanek w nim wymienionych starosta zobowiązany jest wydać decyzję o pozbawieniu bezrobotnego statusu bezrobotnego. Z kolei użyte w art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy pojęcie "uzasadniona przyczyna" jest pojęciem nieostrym. Ocena w tym zakresie podlega uznaniowości organu. Ustalenie treści owego pojęcia następuje na podstawie konkretnego stanu faktycznego sprawy. W sprawie oceny takiej organy dokonały wskazując, że o przyczynie niestawiennictwa skarżąca informuje dopiero w odwołaniu w dniu 21 stycznia 2015 r. wskazując na zły stan zdrowia psychicznego związany ze śmiercią bliskiej osoby. W dniu 26 stycznia 2015 r. poinformowała w rozmowie telefonicznej pracownika Urzędu, że w związku ze złym stanem psychicznym po śmierci ojca (o którym informowała w odwołaniu), nie korzystała z pomocy lekarskiej i nie posiada żadnego dokumentu dotyczącego stanu zdrowia w tym okresie. Z akt sprawy wynika również, iż skarżąca została poinformowana o obowiązku przedstawiania zaświadczenia o niezdolności do pracy wskutek choroby lub opieki nad członkiem rodziny na druku określonym w odrębnych przepisach (druk ZUS ZLA). W dniu rejestracji skarżąca została prawidłowo poinformowana o prawach i obowiązkach osoby bezrobotnej, m.in. o obowiązku: - zgłaszania się w wyznaczonych terminach w powiatowym urzędzie pracy, powiadomienia powiatowego urzędu pracy w terminie 7 dni od wyznaczonego dnia o przyczynie niestawiennictwa, których znajomość potwierdziła podpisem w punkcie "C" Karty Rejestracyjnej. Mając powyższe ustalenia oraz przywołane regulacje zdaniem Sądu, nie mogła przynieść zamierzonego skutku argumentacja skarżącej, że nie mogła dołączyć żadnego zwolnienia lekarskiego, ponieważ wszystkie potrzebne leki i pomoc zostały udzielone przez lekarzy w domu oraz wskazanie na swoją trudną sytuację osobistą i rodzinną. Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 P.p.s.a. - tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 P.p.s.a.