I SA/Wa 1839/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie WSA Dariusz Chaciński (spr.) WSA Tomasz Szmydt Protokolant referent stażysta Joanna Berbecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi Z. S., E. P. i S. A. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 595/14 1. wymierza Prezydentowi Miasta [...] grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. stwierdza, że niewykonanie wyroku przez Prezydenta Miasta [...] miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz Z. S., E. P. i S. A. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 27 sierpnia 2015 r. Z. S., E. P. i S. A. reprezentowani przez radcę prawnego M. A., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta miasta W, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 595/14. Wskazanym orzeczeniem Sąd uwzględnił skargę Z. S., E. P. i S. A., zobowiązując Prezydenta miasta W. do rozpoznania wniosku z dnia 3 kwietnia 2014 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], zapisaną w księdze hip. "[...]" - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Prezydent miasta W., mimo sądowego zobowiązania do rozpoznania powołanego wniosku oraz wezwania strony skarżącej z dnia 20 lipca 2015 r. do wykonania wyroku, uporczywie uchyla się od wydania decyzji. Skarżący wskazali również, że postępowanie toczy się od 2014 r., a zatem organ miał wystarczająco dużo czasu na zebranie całości materiału dowodowego potrzebnego do zakończenia sprawy. Dlatego też w zaistniałej sytuacji, skarżący domaga się wymierzenie organowi stosownej grzywny. W odpowiedzi na skargę Prezydent miasta W. wnosząc o jej oddalenie wskazał, że podjął szereg czynności mających na celu skompletowanie całości materiału dowodowego niezbędnego do oceny, czy teren objęty roszczeniem spełnia przesłanki odszkodowawcze określone w art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego art. 154 § 1 wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 Ppsa i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że wyrokiem z dnia 17 lutego 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 595/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę Z. S., E. P. i S. A., zobowiązując Prezydenta miasta W. do rozpoznania wniosku z dnia 3 kwietnia 2014 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] zapisanej w księdze hip. "[...]" - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Odpis prawomocnego wyroku z dnia 17 lutego 2015 r., wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy został doręczony Prezydentowi miasta W. w dniu 13 maja 2015 r. Oznacza to, że termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął w dniu 13 lipca 2015 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, jak również wezwania skarżących z dnia 20 lipca 2015 r. do wykonania powołanego wyroku, Prezydent miasta W. nie wydał w sprawie jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Stosownie do art. 154 § 6 Ppsa grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20 lutego 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2014 r. i w drugim półroczu 2014 r., przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2014 r. wyniosło 3 389,90 zł. W przedstawionych okolicznościach sprawy - biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy oraz to, że grzywna może być wymierzana kilkakrotnie - Sąd uznał, iż grzywna w wysokości 500 złotych jest adekwatną sankcją dla Prezydenta miasta W. za niewykonanie wyroku z dnia 17 lutego 2015 r. Jednocześnie rozpoznając sprawę stosownie do treści art. 154 § 2 Ppsa Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa. Z akt sprawy bezspornie wynika, że organ w terminie wyznaczonym mu przez Sąd nie podjął jakichkolwiek działań zmierzających do wykonania zapadłego wyroku i zakończenia toczącego się postępowania. Zrobił to dopiero w dniu 16 października 2015 r., a zatem w dniu przekazania skargi z dnia 27 sierpnia 2015 r. do Sądu, kiedy to zwrócił się do Urzędu [...] o przesłanie dokumentacji związanej z terenem objętym wnioskiem. Nie można zatem przyjąć, że organ działał w sprawie wnikliwie i szybko, czy też bez zbędnej zwłoki oraz na bieżąco prowadził sprawę. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 154 § 1, § 2 i § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie 1 i 2 wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 wyroku Sąd oparł na przepisie art. 200 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy.