II SAB/Sz 149/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na bezczynność Komendanta Policji w S. w przedmiocie wydania decyzji postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] r. (data nadania) A. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w S. w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej w zakresie negatywnego rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] r. o wypłacenie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w roku 2012 i 2013. Skarżący podniósł, że w związku z brakiem reakcji na wniosek wezwał w dniu 23 września 2015 r. Komendanta Powiatowego Policji w S. do zaniechania bezczynności. W odpowiedzi organ pismem z dnia 12 października 2015 r. poinformował go, że jego wniosek został rozpatrzony decyzją z dnia [...]r. nr [...]. Skarżący został zobowiązany przez sąd do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wyczerpał środek zaskarżenia poprzez skierowanie do organu wyższego stopnia zażalenia na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w S. oraz do nadesłania kopii tego zażalenia. W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył pismo, z którego wynika, że nie składał zażalenia ponieważ organ, do którego skierował wniosek, a następnie wezwanie do zaniechania bezczynności nie pouczył go o przysługującym środku zaskarżenia. Nadto skarżący wywiódł, że uregulowania zawarte w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie warunkują rozpoznania skargi na bezczynność organu, wcześniejszym wyczerpanie środka zaskarżenia na bezczynność. W aktach osobowych skarżącego znajduje się pismo skarżącego z dnia 23 września 2015 r. skierowane do Komendanta Powiatowego Policji w S., zatytułowane wezwanie do zaniechania bezczynności. Skarżący pismem tym wezwał organ do wydania decyzji administracyjnej w sprawie [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Jeżeli przepisy takich środków nie przewidują, wniesienie skargi jest dopuszczalne dopiero po wezwaniu organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i § 4 P.p.s.a.). Stosownie do art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym, w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub przewlekłe prowadzenie postępowania służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w S., nie wykorzystując uprzednio przewidzianych prawem środków odwoławczych, to jest zażalenia na bezczynność do Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. Znajdującego się w aktach osobowych pisma z dnia 23 września 2015 r. nie sposób potraktować jako zażalenia, bowiem jego adresatem jest Komendant Powiatowy Policji w S., a treść pisma wskazuje jednoznacznie, że nie stanowi ono zażalenia na bezczynność, ale żądanie wydania decyzji. Skarżący również potwierdził, iż zażalenia na bezczynność nie składał. Powyższa okoliczność stanowi podstawę odrzucenia skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z tych względów sąd skargę odrzucił.