III SA/Lu 580/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędzia WSA Iwona Tchórzewska Protokolant Asystent sędziego Radosław Kot po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 15 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. P. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...]; II. zasądza na rzecz skarżącego M. J. od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa kwotę [...](trzysta pięćdziesiąt siedem złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r., Nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR), po rozpatrzeniu zażalenia M. J., utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lutego 2015 r., Nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 r. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie sprawy. W dniu 5 maja 2014 r. (data stempla pocztowego na kopercie) M. J. nadał w placówce pocztowej, na adres Biura Powiatowego ARiMR w [...], wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] przekazał wniosek zgodnie z właściwością Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w [...] w dniu [...] czerwca 2014 r. (data nadania wniosku w placówce pocztowej). Z widniejącej na wniosku adnotacji Biura Powiatowego ARiMR w [...] wynika, że wniosek wpłynął do Biura w dniu 6 czerwca 2014 r. Pismem z dnia 6 czerwca 2014 r. Kierownik BP ARiMR w [...], na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), dalej: k.p.a., wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez podpisanie wniosku, w terminie 7 dni. Skarżącego pouczono, że nieusunięcie wymienionych braków formalnych w zakreślonym w wezwaniu terminie spowoduje pozostawienie wniosku o przyznanie płatności bez rozpoznania w całości lub w części, co do której nie usunięto braków. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 czerwca 2014 r. W dniu 16 czerwca 2014 r. M. J. złożył podpisaną przez siebie korektę wniosku. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 r. W wyniku wniesionego przez M. J. zażalenia, postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że szczegółowe zasady i tryb udzielania płatności do gruntów rolnych na rok 2014 określają przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2012 r., poz. 1164 z późn zm.), dalej: ustawa o płatnościach, wraz z wydanymi na jej podstawie aktami wykonawczymi oraz przepisy unijne. Podkreślił, że wnioski o przyznanie płatności, zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy o płatnościach, składa się od dnia 15 marca do dnia 15 maja. Termin ten nie podlega przywróceniu (art. 18 ust. 3 ustawy o płatnościach). Zgodnie z art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. U. UE L z dnia 2 grudnia 2009 r" Nr 316, str. 65), dalej - rozporządzenie Nr1122/2009, z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 75, złożenie wniosku o przyznanie pomocy na mocy niniejszego rozporządzenia po wyznaczonym terminie prowadzi do zmniejszenia kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik, gdyby złożył wniosek w terminie, o 1 % za każdy dzień roboczy. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek środków szczególnych podejmowanych przez państwa członkowskie odnośnie do potrzeby składania jakichkolwiek dokumentów uzupełniających w wyznaczonym czasie w celu umożliwienia ustalenia terminów oraz przeprowadzenia skutecznych kontroli, pierwszy akapit stosuje się również odnośnie do dokumentów, umów oraz oświadczeń, które należy przedstawić właściwym organom zgodnie z art. 12 i 13, jeśli takie dokumenty, umowy lub oświadczenia stanowią o kwalifikowalności do przedmiotowej pomocy. W tym przypadku zmniejszenie płatności będzie odnosiło się do kwoty wypłacanej w ramach przedmiotowej pomocy. Jeśli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny. W myśl art. 23 ust. 2 rozporządzenia Nr 1122/2009, z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 75, złożenie poprawki do pojedynczego wniosku po ostatecznym terminie, określonym w art. 14 ust. 2 rozporządzenia Nr 1122/2009, prowadzi do zmniejszenia kwot płatności odnoszących się do faktycznego użytkowania przedmiotowych działek rolnych o 1 % za każdy dzień roboczy. Poprawki do pojedynczego wniosku - uwzględnia się wyłącznie jeśli wnoszone są przed ostatecznym terminem składania pojedynczych wniosków, jak określono w ust. 1 akapit trzeci. Jeśli jednak termin jest wcześniejszy lub taki sam jak ostateczny termin przewidziany w art. 14 ust. 2, poprawki do pojedynczego wniosku uznaje się za niedopuszczalne po terminie określonym w art. 14 ust. 2. Mając powyższe na względzie, organ stwierdził, że ostateczny termin na złożenie wniosku o przyznanie płatności na rok 2014 upłynął w dniu 9 czerwca 2014 r. Skarżący korektę wniosku złożył w dniu 16 czerwca 2014 r., a zatem po upływie terminu wskazanego w art. 23 ust. 1 rozporządzenia Nr 1122/2009. Organ podkreślił, że termin do złożenia, wniosku jest terminem prawa materialnego. Uchybienie terminu materialnego wywołuje zaś skutek prawny w postaci wygaśnięcia praw lub obowiązków o charakterze materialnym. Wniosek skarżącego o uwzględnienie korekty złożonej po ostatecznym terminie na złożenie wniosku nie może być rozpoznany w oparciu o przepisy art. 58 - 60 k.p.a., ponieważ instytucja przywrócenia terminu, uregulowana wyżej wymienionymi przepisami k.p.a., służy jedynie przywracaniu terminów prawa procesowego. W skardze sądowej na powyższe postanowienie M. J. wniósł o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił naruszenie § 5 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 40, poz. 329), dalej: rozporządzenie z dnia 11 marca 2009 r., art. 35 § 1, 61 § 3 w związku z art. 64 § 2 oraz art. 65 k.p.a. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wniosek o przyznanie płatności został złożony z zachowaniem terminu. W wykonaniu wezwania organu uzupełnił brak formalny wniosku i w wyznaczonym przez Agencję terminie podpisał skargę. Nie można zatem uznać, że wniosek został złożony z uchybieniem terminu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału ARiMR wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014. Na wstępie wskazać należy, że w myśl art. 61 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r. poz. 308 z późn. zm.), traci moc ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - z tym jednak zastrzeżeniem, że stosownie do treści art. 60 ust. 2 nowej ustawy, do płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów, wsparcia specjalnego, płatności do upraw roślin energetycznych oraz pomocy do plantacji trwałych w rozumieniu ustawy wymienionej w art. 61, a także do postępowań w sprawach dotyczących tych płatności, wsparcia lub pomocy: 1) wszczętych i niezakończonych ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy; 2) zakończonych ostateczną decyzją wydaną na podstawie dotychczasowych przepisów, które zostały wznowione od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy; stosuje się przepisy dotychczasowe. Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego określa zasady i tryb przyznawania płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów oraz wsparcia specjalnego. Z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach wynika, że z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o płatnościach, płatności obszarowe są przyznawane na wniosek rolnika. Wniosek o przyznanie płatności obszarowych składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja (art. 18 ust. 2). Termin ten, jak wynika z art. 18 ust. 3 ustawy o płatnościach, nie podlega przywróceniu. W niniejszej sprawie skarżący w dniu 5 maja 2014 r. (data nadania w placówce pocztowej) nadał na adres Biura Powiatowego ARiMR w [...], wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] przekazał wniosek zgodnie z właściwością Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w [...], w dniu 4 czerwca 2014 r. (data nadania wniosku w placówce pocztowej). Wbrew twierdzeniom skarżącego postępowanie takie było prawidłowe, bowiem stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o płatnościach, właściwość miejscową kierownika biura powiatowego Agencji ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby rolnika. Z akt sprawy wynika, że skarżący zamieszkuje pod adresem ul. [...],[...]. Miejscowość ta znajduje się w powiecie [...], zatem organem właściwym miejscowo dla skarżącego jest Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...]. Z widniejącej na wniosku adnotacji Biura Powiatowego ARiMR w [...] wynika, że wniosek wpłynął do Biura w dniu 6 czerwca 2014 r. W związku z tym, że wniosek nie był podpisany, pismem z dnia 6 czerwca 2014 r., Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego wniosku, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez podpisanie wniosku. Skarżącego pouczono, że nieusunięcie wymienionych braków formalnych w zakreślonym w wezwaniu terminie spowoduje pozostawienie wniosku o przyznanie płatności bez rozpoznania w całości lub w części, co do której nie usunięto braków. Skarżący otrzymał wezwanie do usunięcia braku formalnego wniosku w dniu 10 czerwca 2014 r. i uzupełnił brak wniosku w dniu 16 czerwca 2014 r. Organ stwierdził, że ostateczny termin na złożenie wniosku o przyznanie płatności na rok 2014 upłynął w dniu 9 czerwca 2014 r. i z tego powodu odmówił wszczęcia postępowania, powołując art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009. Zgodnie z art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009, z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 75, złożenie wniosku o przyznanie pomocy na mocy niniejszego rozporządzenia po wyznaczonym terminie prowadzi do zmniejszenia kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik, gdyby złożył wniosek w terminie, o 1 % za każdy dzień roboczy. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek środków szczególnych podejmowanych przez państwa członkowskie odnośnie do potrzeby składania jakichkolwiek dokumentów uzupełniających w wyznaczonym czasie w celu umożliwienia ustalenia terminów oraz przeprowadzenia skutecznych kontroli, pierwszy akapit stosuje się również odnośnie do dokumentów, umów oraz oświadczeń, które należy przedstawić właściwym organom zgodnie z art. 12 i 13, jeśli takie dokumenty, umowy lub oświadczenia stanowią o kwalifikowalności do przedmiotowej pomocy. W tym przypadku zmniejszenie płatności będzie odnosiło się do kwoty wypłacanej w ramach przedmiotowej pomocy. Jeśli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny. W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek w terminie wraz z wymaganymi załącznikami. Co prawda skarżący nadał wniosek w dniu 5 maja 2015 r. na adres Biura Powiatowego ARiMR w [...], a Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] przekazał wniosek zgodnie z właściwością Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w [...], dopiero w dniu 4 czerwca 2014 r. (data nadania wniosku w placówce pocztowej). Należy jednak zauważyć, że stosownie do art. 65 § 1 k.p.a., jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Natomiast, w myśl § 2 powyższego przepisu, podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Biorąc pod uwagę powyższe, za datę złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie płatności bezpośredniej należało uznać 5 maja 2014 r. Tym samym, wniosek skarżącego został złożony w terminie. Nie zachodziła zatem podstawa do zastosowania art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009. Wprawdzie wniosek nie był podpisany, jednak został prawidłowo wypełniony, a organ żadnych innych braków nie wskazał. Stosownie do treści § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2014 r., poz. 1518), wydanego na podstawie art. 25 ust. 6 ustawy o płatnościach, wniosek zawiera elementy podania określone w przepisach k.p.a. z wyłączeniem adresu, oraz inne elementy wskazane w § 2 i § 3 tego rozporządzenia. Zgodnie z art. 63 k.p.a. podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych (§ 2). Podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokołu powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika, który go sporządził. Gdy podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu (§ 3). W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że rozporządzenie nr 1122/2009 rozróżnia poprawki do wniosku oraz korekty oczywistych błędów. Stosownie do treści art. 14 rozporządzenia nr 1122/2009, po wygaśnięciu terminu składania pojedynczego wniosku, poszczególne działki rolne lub indywidualne uprawnienia do płatności można dodać do pojedynczego wniosku, pod warunkiem, że przestrzegane są wymogi w ramach odnośnych systemów pomocy. Zmian dotyczących użytkowania lub systemu pomocy odnośnie do poszczególnych działek rolnych lub odnośnie do uprawnień do płatności zadeklarowanych w pojedynczym wniosku można dokonać na tych samych warunkach. Jeśli poprawki, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim mają związek z jakimikolwiek dokumentami uzupełniającymi lub umowami, które należy przedłożyć, dozwolone są również stosowne poprawki do tych dokumentów lub umów (ust. 1). Bez uszczerbku dla terminów składania jednolitych wniosków ustalonych przez Estonię, Łotwę, Litwę, Finlandię i Szwecję zgodnie z art. 11 ust. 2 akapit pierwszy, zmiany dokonane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu notyfikuje się właściwym organom na piśmie najpóźniej do dnia 31 maja danego roku kalendarzowego, a w przypadku Estonii, Łotwy, Litwy, Finlandii i Szwecji najpóźniej do dnia 15 czerwca danego roku kalendarzowego. W ramach odstępstwa od akapitu pierwszego państwa członkowskie mogą ustalić wcześniejszy ostateczny termin powiadomienia o zmianach. Termin ten nie może jednak wykraczać poza 15 dni kalendarzowych od ostatecznego terminu na złożenie pojedynczego wniosku ustanowionego zgodnie z art. 11 ust. 2 (ust. 2). Jeśli właściwy organ poinformował już rolnika o nieprawidłowościach w pojedynczym wniosku lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, jeśli ta kontrola ujawni nieprawidłowości, poprawki zgodnie z ust. 1 nie są dozwolone odnośnie do działek rolnych, których dotyczą nieprawidłowości (ust. 3). Zgodnie zaś z art. 21 rozporządzenia nr 1122/2009, nie naruszając przepisów art. 11-20, wniosek o przyznanie pomocy może być poprawiony w każdym momencie po jego złożeniu, w przypadku gdy właściwy organ wykrył oczywiste błędy. Z powyższego wynika, że regulacja przewidziana w art. 14 rozporządzenia nr 1122/2009 dotyczy merytorycznych zmian wniosku, zaś przepis art. 21 rozporządzenia nr 1122/2009 dotyczy oczywistych błędów, które nie wpływają na zakres żądania. Stwierdzony w niniejszej sprawie przez organ brak w postaci braku podpisu na wniosku mieści się w dyspozycji art. 21 rozporządzenia nr 1122/2009. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie dokonywał zmian we wniosku. Organ również nie wzywał skarżącego do dokonania merytorycznych poprawek lub uzupełnień wniosku. Skarżący prawidłowo sporządził wniosek. Brak podpisu na wniosku uznać należy za oczywisty błąd, który może być poprawiony w każdym czasie. W świetle przywołanego powyżej przepisu rozporządzenia nr 1122/2009, organ może wezwać do poprawy oczywistego błędu wniosku na każdym etapie postępowania o przyznanie płatności. Wezwanie do usunięcia braków może być dokonane w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach, do postępowań w sprawie przyznania płatności stosuje się przepisy k.p.a. W myśl art. 64 § 2 k.p.a., jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W niniejszej sprawie skarżący uzupełnił wniosek w dniu 16 czerwca 2014 r., a zatem uzupełnił braki w siedmiodniowym terminie zakreślonym przez organ i konwalidował czynność w postaci złożenia wniosku o przyznanie płatności. Wniosek należało zatem uznać za skutecznie złożony w dniu 5 maja 2014 r., a nie jak twierdził organ w dniu jego uzupełnienia. Jeszcze raz w tym miejscu podkreślić należy, że dzień 9 czerwca 2014 r. był ostatecznym terminem do składania wniosków, a nie do korygowania oczywistych błędów wniosku. Przedstawione wyżej stanowisko co do skutków usunięcia w zakreślonym przez organ terminie braków formalnych wniosku o płatności jest prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyroki WSA w Gliwicach z dnia 16 września 2014 r., sygn. akt III SA/GI 29/15 i z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt III SA/GI 226/15 oraz wyroki WSA w Kielcach z dnia 16 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Ke 327/15, z dnia 21 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Ke 396/15, z dnia 31 sierpnia 2015 r" sygn. akt I SA/Ke 343/15 i 344/15 i z dnia 3 września 2015 r. w sprawie I SA/Ke 422/15; wyroki WSA w Lublinie z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt III SA/Lu 212/15 i z dnia 13 października 2015 r., sygn.. akt III SA/Lu 214/15). W świetle powyższego należy stwierdzić, że odmowa wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności bezpośrednich w ramach systemów wsparcia bezpośredniego nastąpiła z naruszeniem art. 7 i art. 61 a § 1, art. 64 § 2 k.p.a. w związku z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach. Ponownie rozpoznając sprawę organ weźmie pod uwagę ocenę prawą dotyczącą kwestii zachowania przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...]. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.