II SA/Łd 967/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Anna Stępień Sędziowie: Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.) Protokolant: Sekretarz sądowy Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2016 r. przy udziale - sprawy ze skargi S. M. w przedmiocie wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 maja 2015 roku w sprawie II SAB/Łd 36/15 w przedmiocie bezczynności organu w sprawie prawidłowości wybudowania i legalności użytkowania sieci wodociągowo-kanalizacyjnej 1. wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego S. M. sumę pieniężną w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych; 4. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego S. M. kwotę 296,95 (dwieście dziewięćdziesiąt sześć 95/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. a.bł. W dniu 24 sierpnia 2015 r. S. M. na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., złożył skargę na niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 maja 2015 r. sygn. akt II SAB/Łd 36/15. Skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny, przyznanie w trybie art.154 § 7 sumy pieniężnej, której wysokość pozostawił do uznania Sądu oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, iż wyrokiem z dnia 11 maja 2015 r. sygn. akt II SAB/Łd 36/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanej w B. do załatwienia w terminie 14 dni od uprawomocnienia się orzeczenia wniosku skarżącego z dnia 26 lutego 2014 r., stwierdzając jednocześnie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzył organowi grzywnę. Ponieważ termin wykonania wyroku upłynął bezskutecznie, skarżący wezwał organ do jego wykonania, doręczając wezwanie w dniu 10 sierpnia 2015 r. Przed złożeniem skargi, skarżący sprawdził, iż organ nie podjął w sprawie żadnej czynności. W zakresie żądania przyznania sumy pieniężnej w trybie art.154 § 7 p.p.s.a. skarżący wniósł o uwzględnienie przez sąd okoliczności wieloletniego pozostawania organu w bezczynności oraz całkowitego lekceważenia obowiązków przewidzianych prawem, jak choćby obowiązek wykonywania wyroków sądowych ( w tej sprawie nie została przez organ podjęta żadna czynność zmierzająca do wykonania wyroku). Takie zachowanie organu powoduje dla skarżącego uszczerbek moralny w postaci całkowitej utraty zaufania, że organ nadzoru budowlanego jest powołany do załatwiania jego sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, choć jednocześnie uznał skargę za zasadną. Organ podkreślił, iż zaniedbanie w zakresie terminowości prowadzonego postępowania jest niezależne od niego. Wskazał na brak odpowiedniej kadry pracowniczej, liczne rozbudowane postępowania administracyjne oraz konieczność podjęcia natychmiastowych działań w przypadku wystąpienia zagrożenia zdrowia i życia mieszkańców powiatu. Podniósł, że prowadzi kilkadziesiąt postępowań administracyjnych z udziałem S. M., który wykorzystując skrupulatnie prawne możliwości swojego uczestnictwa w prowadzonych postępowaniach oraz przysługujące mu uprawnienia obnaża błędy ustrojowe, nieprawidłowości w funkcjonowaniu organu, które są niezależne od organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Przepis ten - w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) - stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego art. 154 § 1 wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł wymierzyć grzywnę organowi administracji publicznej. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 11 maja 2015 r., sygn. akt II SAB/Łd 36/15, uwzględnił skargę S. M. i zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 26 lutego 2014 roku w przedmiocie prawidłowości wybudowania i legalności użytkowania sieci wodociągowo - kanalizacyjnej w B. przy ul. A - w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku. Odpis prawomocnego wyroku z dnia 11 maja 2015 r., wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy został doręczony organowi w dniu 15 lipca 2015 r. Oznacza to, że termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi upłynął w dniu 29 lipca 2015 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, jak również wezwania skarżącego z dnia 10 sierpnia 2015 r. do wykonania powołanego wyroku, PINB w B. nie załatwił sprawy. Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Do dnia orzekania nie ogłoszono jeszcze informacji o przeciętnym wynagrodzeniu w gospodarce narodowej w 2015 r., jednak z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 listopada 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w trzecim kwartale 2015 r. wynika, że wyniosło ono 3895,33 zł. (M. P. z 2015 r. poz.1086). W przedstawionych okolicznościach sprawy, biorąc pod uwagę okres przekroczenia wyznaczonego na załatwienie sprawy terminu oraz to, że organ nie podjął jakichkolwiek działań zmierzających do jej załatwienia, Sąd uznał, iż grzywna w wysokości 2000 złotych jest odpowiednia do stopnia naruszenia prawa i spełni swą dyscyplinującą rolę. Podnoszona w odpowiedzi na skargę trudna sytuacja kadrowa Inspektoratu nie mogła mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, w szczególności na wysokość wymierzonej grzywny. Rzeczą organu administracji publicznej jest zapewnić odpowiednią kadrę pracowniczą, która pozwoli na wykonanie obowiązków nałożonych ustawą. Konsekwencje niewydolności państwa nie mogą bowiem obciążać obywateli. Na podstawie art. 154 § 2 p.p.s.a. Sąd stwierdził, iż bezczynność organu po wydaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem zaniechań organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13, www.cbois.nsa.gov.pl). Z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Przyznając skarżącemu sumę pieniężną w wysokości 1000 zł Sąd uwzględnił, iż ustawodawca w przepisie art. 154 § 7 p.p.s.a. przewidział ową kwotę na rzecz skarżącego niezależnie od wysokości wymierzonej grzywny i to do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł jak w wyroku na podstawie art. 154 § 1, § 2, § 6 i § 7 p.p.s.a., o kosztach postępowania rozstrzygając stosownie do art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. k.ż.