III SA/Po 1248/15

Dnia 10 lutego 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek (spr.) WSA Beata Sokołowska Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2016 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki A na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej Spółki kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania W dniu 28 maja 2015 r. Spółka A reprezentowana przez doradcę podatkowego złożyła wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie organizacji obrotu wyrobami akcyzowymi. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Głównym przedmiotem działalności spółki A jest zbiór, transport, przetwarzanie i unieszkodliwianie ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego kat. I, II, III (w tym sztuk padłych zwierząt gospodarskich). Zgodnie z przepisami sanitarnymi dotyczącymi produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonymi do spożycia przez ludzi, przy utylizacji ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego należy stosować bezpieczne kanały usuwania, z zachowaniem ściśle określonych warunków, minimalizując w ten sposób związane z nimi zagrożenie dla zdrowia i środowiska. Unijne przepisy sanitarne przewidują różne procesy, w których może dochodzić do usuwania ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego, w tym również spalanie oraz współspalanie (dopuszczalne procesy zależą od kategorii danego ubocznego produktu pochodzenia zwierzęcego). W realizowanych w zakładach Spółki procesach unieszkodliwiania produktów pochodzenia zwierzęcego, wykorzystuje się gaz ziemny, który zużywany jest jako nośnik energii w termooksydatorach służących do produkcji pary wykorzystywanej w procesie technologicznym oraz dopalania oparów z procesu technologicznego - w tym substancji złowonnych (dezodoryzacja). Zastosowane rozwiązanie oczyszcza opary powstałe w procesie technologicznym, pochodzące z destruktora pracy ciągłej, destruktora pracy okresowej oraz powietrze z poszczególnych pomieszczeń produkcyjnych. Opary i powietrze wprowadzone są pod palniki. Powietrze technologiczne przed spalaniem poddawane jest procesowi wstępnego podgrzewania w oparciu o pośrednią wymianę ciepła, zgodnie z zasadą przepływu przeciw prądowego. Proces podgrzewania realizowany jest na wymienniku ciepła typu "powietrze powietrze". W komorze oksydacyjnej, w temperaturze ok. 850°C realizowany jest proces oksydacji zanieczyszczeń organicznych. Produktami pochodnymi otrzymywanymi przy procesach przetwarzania ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego są: - tłuszcz utylizacyjny, klasyfikowany do kodu CN 1518 00 95 oraz - mączka mięsno-kostna, dla której Wnioskodawca dotychczas nie określił kodu CN (dalej także jako "produkty pochodne"), przy czym produkty pochodne (zarówno tłuszcz utylizacyjny, jak i mączka mięsno-kostna) nie stanowią węglowodorów. Takie produkty były sprzedawane do podmiotów zewnętrznych, które składały oświadczenia o wykorzystywaniu ich do celów innych niż opałowe i napędowe. Ze względu jednak na zmiany rynkowe dotyczące zarówno poziomu zapotrzebowania jak i ceny wspomnianych produktów pochodnych, może się okazać, że cena którą Spółka będzie mogła uzyskać ze sprzedaży tych produktów będzie czyniła taką sprzedaż nieopłacalną. Celem prowadzonego przez Spółkę przedsiębiorstwa jest uzyskiwanie jak najwyższej rentowności z realizowanych przedsięwzięć, w tym ze sprzedaży produktów pochodnych. Niemniej jednak, Spółka działając jako przedsiębiorca rozważa również negatywny scenariusz, w którym sprzedaż tłuszczu utylizacyjnego stanie się nieopłacalna z ekonomicznego punktu widzenia. Wówczas Spółka będzie zmuszona do ograniczenia sprzedaży tłuszczu i przeznaczenia go do utylizacji poprzez spalenie w swoich zakładach utylizacyjnych. W ramach procesu utylizacji tłuszczu zwierzęcego wydzielana byłaby energia cieplna w postaci pary, która w sposób wtórny byłaby wykorzystywana do celów technologicznych w ramach procesów utylizacji ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego (w ramach których powstawałyby kolejne ilości tłuszczu utylizacyjnego i mączki mięsno-kostnej). Innymi słowy, jeżeli z ekonomicznych powodów nie będzie możliwa sprzedaż tłuszczu, Spółka rozważa jego wykorzystywanie w termooksydatorach, zmniejszając tym samym ilość zużywanego gazu ziemnego. W powyższych okolicznościach Spółka zadała następujące pytania: 1. Czy utylizacja tłuszczu utylizacyjnego (poprzez jego spalenie) w zakładach Spółki, stanowić będzie jego wykorzystanie do celów opałowych w rozumieniu art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy akcyzowej? 2. Czy na gruncie art. 47 ust. 1 ustawy akcyzowej, w sytuacji kiedy sprzedaż tłuszczu utylizacyjnego stanie się nieopłacalna, a Spółka podejmie decyzję o jego utylizacji w swoich zakładach, procesy utylizacyjne, w których powstawać będą również kolejne partie tłuszczu utylizacyjnego i mączki mięsno-kostnej będą mogły być realizowane w zakładach Spółki nie posiadających statusu składu podatkowego? 3. Czy w sytuacji uznania utylizacji tłuszczu utylizacyjnego poprzez spalenie za jego wykorzystanie do celów opałowych, rozliczenie należnego podatku akcyzowego może następować na dzień zakończenia danego okresu rozliczeniowego poprzez naliczenie akcyzy od ilości tłuszczu zutylizowanego w danym okresie? Zdaniem Wnioskodawcy utylizacja tłuszczu utylizacyjnego (poprzez jego spalenie) w zakładach Spółki, nie będzie stanowić jego wykorzystania do celów opałowych w rozumieniu art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy akcyzowej. Na gruncie art. 47 ust. 1 ustawy akcyzowej, w sytuacji kiedy sprzedaż tłuszczu utylizacyjnego stanie się nieopłacalna, a Spółka podejmie decyzję o jego utylizacji w swoich zakładach, procesy utylizacyjne, w których powstawać będą również kolejne partie tłuszczu utylizacyjnego i mączki mięsno-kostnej będą mogły być realizowane w zakładach Spółki nie posiadających statusu składu podatkowego. W sytuacji uznania utylizacji tłuszczu utylizacyjnego poprzez spalenie za jego wykorzystanie do celów opałowych, rozliczenie należnego podatku akcyzowego może następować na dzień zakończenia danego okresu rozliczeniowego poprzez naliczenie akcyzy od ilości tłuszczu zutylizowanego w danym okresie. W interpretacji indywidualnej nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w P. uznał stanowisko wnioskodawcy za: nieprawidłowe w zakresie pytania 1 i 3, prawidłowe w zakresie pytania 2. W efekcie stwierdzono, że: * utylizacja tłuszczu utylizacyjnego (poprzez jego spalenie), stanowić będzie jego wykorzystanie do celów opałowych w rozumieniu art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy; * na gruncie art. 47 ust. 1 ustawy akcyzowej, w sytuacji kiedy procesy utylizacyjne, w których powstawać będą kolejne partie tłuszczu utylizacyjnego i mączki mięsno-kostnej będą mogły być realizowane w zakładach Spółki nieposiadąjących statusu składu podatkowego; * w opisanym przypadku rozliczenia należnego podatku akcyzowego należy dokonać za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym wyroby akcyzowe zostaną wyprodukowane. W wydanej interpretacji indywidualnej rozstrzygnięto natomiast, że utylizacja tłuszczu utylizacyjnego (poprzez jego spalenie), stanowić będzie jego wykorzystanie do celów opałowych w rozumieniu art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy, oraz że w opisanym przypadku rozliczenia należnego podatku akcyzowego należy dokonać za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym wyroby akcyzowe zostaną wyprodukowane. W dniu 17 września 2015 r. do Izby Skarbowej w P. wpłynęło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w związku z wydaniem interpretacji indywidualnej z dnia [...] znak [...]. Strona nie zgodziła się ze stanowiskiem Ministra Finansów wyrażonym w ww. interpretacji indywidualnej. Dyrektor Izby Skarbowej w P. podtrzymał stanowisko prezentowane w wydanej interpretacji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pełnomocnik spółki zaskarżonej interpretacji indywidualnej zarzucił: • naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej i art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie interpretacji w innej sprawie niż przedstawiona we wniosku, tj. nieodniesienie się do właściwego stanu faktycznego ani stanowiska strony w zakresie pytania nr 3 w wyniku przyjęcia, że pytanie dotyczyło opodatkowania akcyzą produkcji wyrobów akcyzowych, a nie zużycia wyrobów akcyzowych; • naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej zw. z art. 14k § 1 i art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie interpretacji, która jest wewnętrznie sprzeczna i niespójna (stanowisko Organu w odpowiedzi na pytanie nr 2 wyklucza prawidłowość odpowiedzi udzielonej na pytanie nr 3), a przez to nie jest możliwie zastosowanie się przez Spółkę do wydanej interpretacji; • niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisu prawa materialnego, tj. art. 22 ust. 1 ustawy akcyzowej poprzez błędne przyjęcie, że akcyza powinna zostać rozliczona w systemie przedpłat pomimo, że tłuszcz utylizacyjny w momencie produkcji nie jest wyrobem akcyzowym; Według spółki w przypadku przyjęcia, że odpowiedzi na pytania nr 2 i 3 nie są ze sobą sprzeczne, tj. organ zaakceptował produkcję wyrobów poza składem pod warunkiem, że akcyza rozliczana będzie w systemie przedpłat - zaskarżonej interpretacji zarzuciła: * naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 14b § 1 i art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej poprzez wydanie interpretacji, której rozstrzygnięcie w zakresie pytania nr 2 jest sprzeczne z uzasadnieniem; * dopuszczenie się błędu wykładni art. 86 ust. 1 pkt 1 i art. 47 ust. 1 ustawy akcyzowej poprzez uznanie, że wyrobem energetycznym, którego produkcja co do zasady powinna odbywać się w składzie podatkowym jest wyrób (tłuszcz wytwarzany w ramach procesów utylizacyjnych klasyfikowany do kodu CN 1518 00 95), który w momencie produkcji nie jest przeznaczony na cele opałowe, a następnie ze względów ekonomicznych następuje zmiana przeznaczenia na opałowe; * niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego, tj. art. 22 ust. 1 ustawy akcyzowej poprzez błędne przyjęcie, że akcyza powinna zostać rozliczona w systemie przedpłat pomimo, że tłuszcz utylizacyjny w momencie produkcji nie jest wyrobem akcyzowym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o jej oddalenie i podzielił dotychczasowe stanowisko. W piśmie procesowym z dnia 25 stycznia 2016 roku pełnomocnik spółki podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Istotą sporu jest ustalenie czy utylizacja tłuszczu utylizacyjnego wytworzonego pierwotnie do sprzedaży, poprzez jego spalenie w zakładach skarżącej spółki, stanowić będzie jego wykorzystanie do celów opałowych w rozumieniu art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. t.j. z 2014 r., poz. 752) oraz czy w sytuacji uznania utylizacji tłuszczu utylizacyjnego poprzez spalenie za jego wykorzystanie do celów opałowych, rozliczenie należnego podatku akcyzowego może następować na dzień zakończenia danego okresu rozliczeniowego poprzez naliczenie akcyzy od ilości tłuszczu zutylizowanego w danym okresie. W rozpoznawanej sprawie organ stwierdził, że * utylizacja tłuszczu utylizacyjnego (poprzez jego spalenie), stanowić będzie jego wykorzystanie do celów opałowych w rozumieniu art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy; * na gruncie art. 47 ust. 1 ustawy akcyzowej, w sytuacji kiedy procesy utylizacyjne, w których powstawać będą kolejne partie tłuszczu utylizacyjnego i mączki mięsno-kostnej będą mogły być realizowane w zakładach Spółki nieposiadających statusu składu podatkowego; * w opisanym przypadku, rozliczenia należnego podatku akcyzowego należy dokonać za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym wyroby akcyzowe zostaną wyprodukowane. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy akcyzowej, do wyrobów energetycznych zalicza się wyroby objęte pozycjami CN od 1507 do 1518 00, pod warunkiem, że są one przeznaczone do celów opałowych lub napędowych. Stosownie do art. 47 ust. 1 pkt 5 ustawy akcyzowej produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy akcyzowej oraz wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy akcyzowej, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym z wyłączeniem określonych przez ustawodawcę przypadków, w tym między innymi wyrobów akcyzowych, od których została zapłacona przedpłata akcyzy. Tłuszcz utylizacyjny może być uznany za wyrób akcyzowy (wyrób energetyczny w rozumieniu art. 86 ust. 1 ustawy akcyzowej) pod warunkiem, że jest on wykorzystywany do celów opałowych lub napędowych. W momencie wytwarzania tłuszczu, Spółka zamierza sprzedać go w całości do podmiotów zewnętrznych z przeznaczeniem na cele inne niż opałowe i napędowe, jednak zastrzega, że mogą zdarzyć się sytuacje (w szczególności co do części tłuszczu), gdy ostatecznie dojdzie do spalenia tłuszczu, co będzie to wynikało ze względów ekonomicznych, których zaistnienia i skali (w jakiej części wyprodukowany tłuszcz zostanie przeznaczony do celów opałowych). Niezależnie od ewentualnej i niepewnej zmiany przeznaczenia w przyszłości - na moment wytwarzania odpadu jest on w całości przeznaczony do celów innych niż opałowe i napędowe, tj. na sprzedaż. Spółka dopuszcza zmianę dotychczasowego przeznaczenia tłuszczu poprzez przekazanie go do procesów utylizacji. Organ przyjął, że skoro nieustalona część wyrobu może zostać wykorzystana do celów opałowych w przyszłości, to całość tłuszczu podlega reżimowi naliczenia podatku tak jak w przypadku wyborów akcyzowych (wyrobów energetycznych). Pogląd taki jest niezgodny z art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy akcyzowej, który w przypadku wyrobów takich jak tłuszcz jako decydujące kryterium wprowadza przeznaczenie, a nie możliwy sposób wykorzystania. W momencie zmiany przeznaczenia wyrobu do celów opałowych przez Spółkę z powodów ekonomicznych decyzji o jego wykorzystaniu do celów opałowych tłuszcz utylizacyjny staje się wyrobem akcyzowym. W efekcie w momencie produkcji, do którego odnosi się art. 47 ust. 1 ustawy akcyzowej nie mamy do czynienia z wyrobem akcyzowym, gdyż jego przeznaczenie jest nieopałowe. Stąd wyrób może być produkowany poza składem podatkowym. W sytuacji gdy nieopałowe i nienapędowe przeznaczenie tłuszczu utylizacyjnego jest wyłączone z opodatkowania nieuzasadnione byłoby ograniczanie możliwości jego produkcji do zakładów o statusie składu podatkowego. W rozpoznawanej sprawie zarzuty spółki koncentrują się na sprzeczności uzasadnienia z rozstrzygnięciem w zakresie odpowiedzi na pytanie nr 2 i nr 3. Pytanie nr 3 dotyczyło produktów i procesów o których mowa w pytaniu nr 2. Organ w pełni zaakceptował stanowisko Spółki odnośnie do pytania nr 2, tj. uznał, że tłuszcz utylizacyjny przeznaczony pierwotnie do celów nieopałowych i nienapędowych może zostać uznany za wyrób akcyzowy po zmianie jego przeznaczenia na cele opałowe lub napędowe. W zakresie pytania nr 3 będącego kontynuacją pytania nr 2 organ nie zgodził się ze stanowiskiem dotyczącym sposobu rozliczenia należnego podatku akcyzowego poprzez naliczenie akcyzy od ilości tłuszczu zutylizowanego w danym okresie na podstawie prowadzonej ewidencji po zakończeniu każdego miesiąca. W ocenie składu orzekającego należy zgodzić się ze skarżącym, że w odpowiedzi na pytanie nr 3 organ założył, że dotyczy ono opodatkowania akcyzą produkcji wyrobów akcyzowych, a nie zużycia wyrobów akcyzowych. Stąd organ wskazał jako prawidłowe rozliczenie w systemie przedpłat w terminie do ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym wyroby akcyzowe zostaną wyprodukowane. Takie stanowisko byłoby uzasadnione w odniesieniu do produkcji wyrobów akcyzowych. W rozpoznawanej sprawie mamy jednak do czynienia z wyrobami, które są produkowane jako nieakcyzowe (z przeznaczeniem do sprzedaży, a nie na cele opałowe) W przedmiotowej sprawie dopiero po wyprodukowaniu tłuszczu utylizacyjnego nastąpiła zmian jego przeznaczenia przez spółkę na cele opałowe, w wyniku czego wyroby stają się wyrobami akcyzowymi, co wywołuje określone konsekwencje podatkowe. Organ zaaprobował stanowisko spółki, że tłuszcz utylizacyjny jako przeznaczony (w momencie wyprodukowania) do celów nieopałowych i nienapędowych należy traktować jako wyrób nieakcyzowy. W konsekwencji te same produkty (wyroby niekacyzowe) powinny być przedmiotem odpowiedzi na pytanie nr 3 odnoszące się do naliczenia podatku akcyzowego. Natomiast organ administracji w odpowiedzi na pytanie 3 wskazał na rozliczenie podatku w systemie przedpłat tak jak w przypadku wyrobów akcyzowych wyprodukowanych z zamiarem ich przeznaczenia do celów napędowych lub opałowych zgodnie z treścią art. 47 ust. 1 ustawy akcyzowej, do których należy stosować system przedpłat określony zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy akcyzowej. Organ administracji w kwestii pytania nr 3 uznał, że przedmiotem opodatkowania była "produkcja wyrobów akcyzowych, a nie zużycie wyrobów akcyzowych". W efekcie należy stwierdzić, że organ udzielił w tym zakresie odpowiedzi odnoszącej się do innego zagadnienia niż przedstawione we wniosku o udzielenie interpretacji podatkowej tak jakby spółka produkowała wyroby akcyzowe i to produkcja była czynnością opodatkowaną w systemie przedpłat. W rezultacie udzielona przez organ podatkowy odpowiedź na pytanie 3 pozostaje niespójna i sprzeczna z odpowiedzią udzieloną przez organ odnośnie pytania nr 2. Organ uznał stanowisko Spółki przedstawione w pytaniu nr 2 za prawidłowe, tj. potwierdził, że tłuszcz przeznaczony do celów niedopałowych produkowany jako wyrób nieakcyzowy może zostać później przeznaczony na cele opałowe pod warunkiem jego uznania dla celów podatkowych jako wyrób akcyzowy. Potwierdzenie możliwości zmiany przeznaczenia produktu wyprodukowanego z wyrobu nieakcyzowego na wyrób akcyzowy wiąże się z określonymi konsekwencjami podatkowymi. System przedpłat stosowany jest zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy akcyzowej wyłącznie w odniesieniu do wyprodukowanych wyrobów akcyzowych. Zastosowanie reżimu prawnego dotyczącego wyrobów akcyzowych (w tym zakresie zastosowanie systemu przedpłat określonych w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy akcyzowej) w odniesieniu do wyrobów, które zostały wyprodukowane jako wyroby nieakcyzowe, ale zmieniły cel przeznaczenia wymaga odpowiedniego uzasadnienia. Takiego wyczerpującego uzasadnienia zabrakło w zaskarżonej interpretacji podatkowej organu podatkowego, który nie udzielił w wystarczający sposób odpowiedzi na zadane pytania nr 2 i 3. W efekcie należy uznać, że w interpretacji nie udzielono odpowiedzi na sformułowane pytania i nie przedstawiono oceny stanowiska wnioskodawcy w zakresie rozliczania akcyzy od zużycia wyrobów nieakcyzowych (pierwotnie przeznaczonych na sprzedaż) do celów opałowych. W szczególności nie jest jasne czy w odpowiedzi na pytanie nr 3 udzielono odpowiedzi dotyczącej produkcji wyrobów akcyzowych poza składem, adekwatnie do przedstawionego zagadnienia i spójnie z odpowiedzią na pytanie nr 2 uznającą te same wyroby za nieakcyzowe. Odpowiedź organu na pytanie 3 byłaby spójna w momencie udzielenia innej odpowiedzi przez organ administracji na pytanie nr 2 – reżim prawny określony zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy akcyzowej przewidujący system przedpłat wyłącznie w odniesieniu do wyprodukowanych wyrobów akcyzowych mógłby zostać zastosowany w sytuacji gdyby organ nie uznał za dopuszczalną zmianę zakwalifikowania przeznaczenia tłuszczu utylizacyjnego (wyprodukowanego na sprzedaż jako wyrób nieakcyzowy) jako wyrobu akcyzowego przeznaczonego do celów opałowych lub napędowych. W przeciwnym razie nie ma spójności między naliczeniem podatku akcyzowego w systemie przedpłat związanych z wyrobami akcyzowymi, które mogą być produkowane poza składem podatkowym, w odniesieniu do tłuszczu utylizacyjnego wyprodukowanego jako wyrób nieakcyzowy bez zachowania rygorów przyjętych dla wyrobów akcyzowych. W ten sposób w sprawie nie została wyjaśniona istota wątpliwości interpretacyjnych wynikająca z zasadniczego sensu pytań zadanych przez skarżącą spółkę. W sprawie organ nie wyjaśnił jednoznacznie czy przedmiotowy produkt spółki (tłuszcz utylizacyjny) jest wyrobem akcyzowym czy nieakcyzowym i czy możliwa jest jego produkcja poza składem podatkowym, czy też taka produkcja jest niemożliwa ze względu na późniejszą zmianę przeznaczenia produktu na cele opałowe. Sprzeczność rozstrzygnięcia z uzasadnieniem stanowi naruszenie art. 14b § 1 i art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej. Wobec powyższego na podstawie art. 146 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 r., poz. 270), zasadne było uwzględnienie skargi i uchylenie interpretacji podatkowej.