II SA/Gd 626/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) sędzia WSA Dorota Jadwiszczok sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lutego 2016 r. sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o zgodności budowy z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oddala skargę. W dniu 27 grudnia 2012 roku E. S. złożyła w Urzędzie Gminy wniosek o wydanie zaświadczenia o zgodności budowy pomieszczenia gospodarczego na działce numer [...] położonej w miejscowości R. z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu geodezyjnego R., w związku z postępowaniem prowadzanym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postanowieniem z dnia 6 marca 2014 roku o numerze [...] Wójt Gminy odmówił wydania wyżej wskazanego zaświadczenia. W uzasadnieniu wskazano, że wzniesienie obiektu tymczasowego na działce numer [...] położonej w miejscowości R. jest niezgodne z zakazem wynikającym z obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą z dnia 16 stycznia 2007 roku Rady Gminy nr [...]. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła E. S. Skarżąca zarzuciła, że organ powinien był wydać zaświadczenie o żądanej treści, gdyż zostały spełnione przesłanki określone w art. 271 § 1 k.p.a. W planie miejscowym nie ma bowiem wyraźnego zakazu wznoszenia tymczasowych obiektów budowlanych. Obiekt wniesiony przez skarżącą ma zaś konstrukcję drewnianą, nie jest trwale związany z gruntem i służy do przechowywania narzędzi i cebul roślin. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2015 roku nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu orzeczenia organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z zapisami miejscowego planu na działce nr [...], na której E. S. postawiła tymczasowy obiekt budowlany, obowiązuje zakaz zabudowy poza realizacją zabudowy w obrębie istniejącej już zabudowy zagrodowej. Stąd też organ nie mógł wydać zaświadczenia. Organ nie może wszakże potwierdzić stanu niezgodnego z prawem, skoro z zapisów miejscowego planu wprost wynika, że nie ma możliwości wzniesienia odrębnej zabudowy w postaci obiektu gospodarczego. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się E. S. i wniosła na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W uzasadnieniu skargi powtórzyła argumenty przedstawione w zażaleniu, wskazując na obowiązek wydania zgodnego z jej wnioskiem zaświadczenia przez Wójta Gminy, jako że w planie nie ma żadnych przeciwwskazań. Niezależnie od tego stwierdziła, że z przepisów nie wynika możliwość odmowy wydania zaświadczenia, natomiast organ powinien wydać zaświadczenie o zgodności lub niezgodności obiektu z miejscowym planem. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i wskazało na argumenty tożsame z tymi zawartymi w wydanym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonego postanowienia z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jego wydania. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona przez Sąd, w granicach tak określonej kognicji, kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontrolowanej sprawy był wniosek E. S. o wydanie przez Wójta Gminy zaświadczenia, które miało potwierdzać zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego postawionego przez wnioskodawczynię obiektu gospodarczego konstrukcji drewnianej nietrwale związanego z gruntem. Na wstępie należy wskazać, że w sprawie bezsporne jest, że działka nr [...] położona w miejscowości R., na której skarżąca wzniosła przedmiotowy obiekt budowlany, położona jest na obszarze objętym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu geodezyjnego R. uchwalonego przez Radę Gminy uchwałą z dnia 16 stycznia 2007 roku nr [...] (Dz. Urz. Woj. Pom. nr 46, poz. 672). Działka ta znajduje się na terenie oznaczonym symbolem 84R/ZL. Zgodnie z zapisami planu miejscowego, obszar ten przeznaczony jest pod tereny rolnicze i lasy, a dopuszczalne funkcje to zalesienie terenów rolniczych, lokalizacja urządzeń i sieci infrastruktury technicznej, dróg wewnętrznych służących istniejącej zabudowie zagrodowej oraz prowadzenie gospodarki rolnej i leśnej. Odnośnie zabudowy ustalono zakaz lokalizacji budynków i obiektów małej architektury poza obrębem istniejącej zabudowy zagrodowej w terenach rolniczych i dopuszczono lokalizację budowli, takich jak: sieci i urządzenia infrastruktury technicznej, drogi wewnętrzne. Z wyżej przytoczonych zapisów wynika, że zabudowa w postaci budynków i obiektów małej architektury dopuszczalna jest wyłącznie jako przedłużenie istniejącej zabudowy zagrodowej na terenie rolniczym. Jednocześnie bezsporne jest, że na działce numer [...] nie znajduje się zabudowa zagrodowa. Niedopuszczalne jest zatem wznoszenie na jej terenie jakichkolwiek obiektów budowalnych z wyjątkiem jedynie sieci i urządzeń infrastruktury technicznej, dróg wewnętrznych. Zgodnie z art. 217 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.) wynika, że organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Natomiast art. 217 § 2 k.p.a. stanowi, że zaświadczenie wydaje się, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa lub osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Zaświadczenie organu wykonawczego gminy o zgodności wzniesionego obiektu z zapisami planu miejscowego jest szczególną formą zaświadczenia, które przewiduje ustawa prawo budowlane celem przedstawienia w postępowaniu legalizacyjnym, jak i w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Z przytoczonego stanu faktycznego wynika, że E. S. miała interes prawny w uzyskaniu zaświadczenia, gdyż było ono niezbędne w celu ewentualnego zalegalizowania wykonanego już obiektu. Wobec tego organ miał co do zasady możliwość zaświadczenia o zgodności wybudowanego obiektu z zapisami miejscowego planu. Na wydanie zaświadczenia zgodnego z wnioskiem skarżącej nie pozwoliła jednakże organowi okoliczność, że wniesienie przez skarżącą obiektu na terenie działki [...] w miejscowości R. było niezgodne z zapisami miejscowego planu, zakazującymi budowy tego typu obiektu budowlanego. Wobec tego organ zobowiązany był na podstawie art. 219 k.p.a. odmówić skarżącej wydania zaświadczenia o żądanej treści w drodze postanowienia, co też uczyniono. Jednocześnie, odnosząc się do argumentów skargi, należy podkreślić, że organ nie miał uprawnienia do wydania zaświadczenia o niezgodności wzniesienia obiektu z planem miejscowym. Zaświadczenia ma bowiem charakter wyłącznie deklaratoryjny, potwierdzający pewien stan faktyczny lub prawny. Zaświadczenie nie może rozstrzygać o istnieniu lub nieistnieniu pewnego stanu. Jest wyłącznie przejawem wiedzy, nie zaś woli organu administracji. Odmowa wydania zaświadczenia następuje w przypadku braku interesu prawnego osoby ubiegającej się o zaświadczenie, w przypadku niewłaściwości organu oraz w sytuacji, gdy nie można wydać zaświadczenia o żądanej treści, czy to ze względu na treść posiadanych danych lub dokumentów, czy to ze względu na wyraźne zakazy ustanowione w przepisach prawa. Z powyższego wynika, że - rozpatrując wniosek skarżącej - organ wydający zaświadczenie prawidłowo zbadał zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w dacie wydawania zaświadczenia. Należy przy tym podkreślić, że w celu wydania żądanego zaświadczenia organ winien był zbadać wyłącznie zgodność inwestycji z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co też uczynił. Z powyższych względów Sąd stwierdził, że wydane przez Wójta Gminy postanowienie jest zgodne z prawem, wobec czego zasadne było również orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące postanowienie organu I instancji w mocy. Nie dostrzegając zatem naruszeń przepisów prawa, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę jako bezzasadną oddalił. Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym, stosownie do treści art. 119 § 3 tej ustawy, zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.