V SA/Wa 109/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2016 r. sprawy ze skargi Miasta Z. na rozstrzygnięcie Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Mazowiecką Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych; 2. zasądza od Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych na rzecz Miasta Z. kwotę 680 zł (sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi złożonej przez Miasto Z. (dalej: skarżący lub stroną) jest rozstrzygnięcie Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w Warszawie (dalej: MJWPU lub organ) zawarte w piśmie z [...] stycznia 2016r., nr [...] informujące, że protest nie został uwzględniony. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. W odpowiedzi na konkurs skarżący w dniu [...] listopada 2015r. złożył wniosek o dofinansowanie projektu pt. "[...]" w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2014-2020, Oś Priorytetowa X "Edukacja dla rozwoju regionu", Działania 10.1 "Edukacja ogólna i przedszkolna". Wnioskowi nadano nr [...]. Pismem z [...] listopada 2015r. MJWPU poinformowała skarżącego, że wniosek pozytywnie przeszedł etap weryfikacji wymogów formalnych i został przekazany do oceny formalnej. Następnie pismem z [...] listopada 2015r. organ poinformowała stronę, że wniosek nie przeszedł pomyślnie etapu oceny merytorycznej. Złożony wniosek został odrzucony ze względu na niespełnienie następujących kryteriów (niepodlegających uzupełnieniu na etapie oceny formalnej): Kryteria formalne nr: 8 "Zgodność projektu opisanego we wniosku o dofinansowanie z Regulaminem Konkursu/fiszką projektu"; 9 "Wnioskodawca w okresie realizacji projektu prowadzi biuro projektu na terenie województwa [...]"; Kryteria dostępu nr: 7 "Koszt realizacji każdego rodzaju zajęć dodatkowych dla dziecka objętego wsparciem nie może przekroczyć kwoty 246 euro przeliczonej na PLN kursem wskazanym w regulaminie konkursu (dotyczy jeśli przewiduje się realizację dodatkowych zajęć). Powyższe warunki nie mają zastosowania w przypadku realizacji dodatkowych zajęć dla dzieci z niepełnosprawnościami"; 10 "Roczny koszt przypadający na jedno utworzone w ramach projektu miejsce przedszkolne nie przekroczy kwoty 2081 euro przeliczonej na PLN kursem wskazanym w regulaminie konkursu (dotyczy zadań merytorycznych z wyłączeniem zajęć dodatkowych)". W wyniku rozpoznania protestu MJWPU, na podstawie art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie 2014-2020 (Dz.U. z 2014r. poz. 1146 ze zm., dalej: ustawa) poinformowała, że protest nie został uwzględniony. W uzasadnieniu MJWPU przyznała rację stronie w zakresie Kryterium formalnego nr 9 oraz w zakresie Kryteriów dostępu nr 7 i 10 i w tym zakresie uwzględniła protest. Natomiast powodem nieuwzględnienia protestu było niespełnienie przez wniosek Kryterium formalnego nr 8. Organ wyjaśnił, że skarżący zastosował niewłaściwy poziom kosztów pośrednich. Przy projektach, których wartość mieści się w przedziale od 1 mln PLN do 2 mln PLN włącznie właściwą stawką ryczałtową jest 20 % kosztów bezpośrednich. Podkreślił, że zgodnie z punktem 8.3 Regulaminu konkursu wysokości poszczególnych stawek ryczałtowych określone jest jako np. "15% kosztów bezpośrednich" a nie "do 15% kosztów bezpośrednich" a więc jest to jednoznacznie określona wartość procentowa a nie przedział wartości. MJWPU wskazała na zapisy Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 (dalej: Wytyczne), gdzie stwierdzono, że cyt.: Koszty pośrednie rozliczane są wyłącznie z wykorzystaniem następujących stawek ryczałtowych: 25 % kosztów bezpośrednich - w przypadku projektów o wartości do 1 mln PLN włącznie, 20 % kosztów bezpośrednich - w przypadku projektów o wartości powyżej 1 mln PLN do 2 mln PLN włącznie, 15 % kosztów bezpośrednich - w przypadku projektów o wartości powyżej 2 mln PLN do 5 mln PLN włącznie, 10 % kosztów bezpośrednich - w przypadku projektów o wartości przekraczającej 5 mln PLN. Organ podkreślił, że wskazana przez stronę kwota kosztów pośrednich stanowiąca 10 % kosztów bezpośrednich obowiązuje dla projektów, których wartość przekracza 5 mln zł. Zatem w ocenie MJWPU przedstawiony projekt nie spełnia kryterium formalnego nr 8, a protest w zakresie tego kryterium nie został uwzględniony. Pismem z [...] stycznia 2016r. strona złożyła skargę na stanowisko MJWPU zawarte w piśmie z [...] stycznia 2016r. wnosząc o stwierdzenie dokonania przez organ oceny wniosku z naruszeniem, które miało istotny wpływ na wynik oceny, z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję (Instytucję Pośredniczącą Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2014-2020/Mazowiecką Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych) i zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Zaskarżonej informacji strona zarzuciła: 1) naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez przyjęcie, że skarżący powinien obliczyć koszty pośrednie projektu z wykorzystaniem stawki ryczałtowej na poziomie 20% kosztów bezpośrednich, mimo że Regulamin konkursu zamkniętego nr RPMA.10.01.04-IP.01-14-003/15 (dalej: Regulamin konkursu) jednoznacznie nie określa że musi być zastosowana stawka ryczałtowa 20%; 2) błędne uznanie że skarżący nie spełnia kryterium formalnego nr 8, co skutkowało oddaleniem przez MJWPU zarzutów skarżącego w przedmiotowym zakresie i stwierdzeniem braku podstaw do skierowania projektu do kolejnego etapu oceny mimo, że skarżący kryteria te spełnił (skonsultował sposób przygotowania wniosku z Punktem Konsultacyjnym MJWPU); 3) naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez niezapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Zdaniem skarżącego Regulamin konkursu w rozdziale 8.3 Koszty pośrednie i bezpośrednie (str. 19) określa, że "w przypadku projektów o wartości powyżej 1 mln zł do 2 min zł koszty pośrednie rozliczane są wyłącznie z wykorzystaniem stawki ryczałtowej 20% kosztów bezpośrednich projektu". Ze względu na brak doprecyzowania przez Regulamin, czy jest to stawka maksymalna czy optymalna, w imieniu wnioskodawcy z Punktem Informacyjnym MJWPU skontaktowała się osoba wspomagająca merytorycznie skarżącego w opracowywaniu wniosku o dofinansowanie. Celem rozmowy telefonicznej było uzyskanie pomocy merytorycznej w ramach interpretacji cytowanego wyżej zapisu Regulaminu. Konsultant udzielił odpowiedzi, że wysokość kosztów pośrednich dla projektu powinna zostać określona zgodnie z faktycznym, planowanym poziomem ich wykorzystania, jednak z uwzględnieniem przypadku strony, tj. w przypadku projektów o wartości powyżej 1 mln zł do 2 mln zł wyłącznie z wykorzystaniem stawki ryczałtowej do 20% kosztów bezpośrednich projektu (pytanie dotyczyło kwestii czy poziom kosztów pośrednich projektu ma zostać oszacowany na podstawie faktycznie - a więc niezawyżonych i adekwatnych do planowanych działań - planowanych do poniesienia wydatków w ramach projektu; odpowiedź konsultanta Punktu Informacyjnego MJWPU była twierdząca). Na dowód strona przedstawiła korespondencję mailową z wyjaśnieniami osoby kontaktującej się z Punktem Informacyjnym MJWPU w przedmiotowym zakresie. W związku z powyższym formularz wniosku o dofinansowanie przygotowany został z wykazaniem faktycznie planowanego do poniesienia poziomu wydatków pośrednich, tj. na poziomie 10% kosztów bezpośrednich projektu. Wykazany we wniosku o dofinansowanie projektu poziom kosztów pośrednich (tj. 10% oszacowanych kosztów bezpośrednich) nie przekracza poziomu stawki ryczałtowej określonej w Regulaminie konkursu (czyli stanowi do 20% kosztów bezpośrednich ww. projektu). Zdaniem strony interpretując zapisy Regulaminu konkursu, jak również Wytycznych można wyciągnąć wniosek, że wskazane stawki ryczałtowe dla rozliczania kosztów pośrednich określają maksymalny poziom wydatków w ramach kosztów pośrednich dla projektów o różnej wartości. W ocenie skarżącego, intencją zapisów w Regulaminie oraz w Wytycznych jest dookreślenie maksymalnych poziomów kosztów pośrednich projektów, celem uniemożliwienia ewentualnego zawyżania tych kosztów przez Beneficjentów i raczej nie powinien on stanowić podstawy do karania skarżącego, który rzetelnie i na rozsądnym poziomie oszacował koszty pośrednie projektu. Zdaniem strony koszty pośrednie projektu określane z zastosowaniem stawki ryczałtowej, powinny być obliczane na podstawie rzetelnej, sprawiedliwej i weryfikowalnej metody obliczeń, bez zawyżania i adekwatnie do zaplanowanych działań projektowych. Skarżący podkreślił, że zarówno Regulamin konkursu, jak również Wytyczne, nie zawierają w swej treści zapisu stwierdzającego jednoznacznie, że w przypadku projektów o wartości powyżej 1 mln zł do 2 mln zł włącznie, minimalną stawką ryczałtową dla kosztów pośrednich jest 20% kosztów bezpośrednich. Brakuje również stwierdzenia "maksymalna stawka ryczałtowa" lub "do", które to stosowane jest np. przy określaniu możliwych do stosowania uproszczonych metod rozliczania wydatków. W ocenie strony, ocena jej wniosku przeprowadzona została w sposób nieprawidłowy, wynikiem czego jest wykluczenie wniosku z dalszej oceny oraz uniemożliwienie pozyskania dofinansowania. W odpowiedzi na skargę MJWPU wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wskazujące, że skarżący zastosował niewłaściwy poziomu kosztów pośrednich. Poziom ten został precyzyjnie określony przez Regulamin konkursu i strona nie miała możliwości zmiany (obniżenia) wysokości kosztów pośrednich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważy, co następuje: Skarga jest zasadna Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 w związku z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 1146 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). W myśl art. 61 ustawy sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U.z 2014r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawą. Uznać należy, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, że prawo, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez MJWPU, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z 5 stycznia 2016 r., stwierdzić trzeba, że nie odpowiadają one prawu. Przedmiot sporu między stronami sprowadza się do ustalenia, czy MJWPU prawidłowo oddaliła protest skarżącego złożony w wyniku negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu. Powodem negatywnej oceny formalnej w spornym kryterium było zastosowanie przez stronę niewłaściwego poziomu kosztów pośrednich. Zdaniem organu strona winna zastosować konkretną wartość procentową kosztów pośrednich wynikającą z Regulaminu konkursu. Skoro wartość projektu skarżącego wynosi 1.026.586 zł, to właściwą stawką ryczałtową jest 20 %, a nie jak zaproponowała strona 10%. Natomiast zdaniem strony mogła ona te koszty pośrednie obniżyć, gdyż wartości wskazane w Regulaminie konkursu mają charakter wartości maksymalnych. Zdaniem sądu rację w tym sporze należy przyznać stronie skarżącej z niżej wskazanych powodów. Zgodnie z pkt 8.3. Regulaminu konkursu (str. 18): Koszty pośrednie rozliczane są wyłącznie z wykorzystaniem następujących stawek ryczałtowych: 25% kosztów bezpośrednich - w przypadku projektów o wartości do 1 mln zł włącznie, 20% kosztów bezpośrednich - w przypadku projektów o wartości powyżej 1 mln zł do 2 mln zł włącznie 15% kosztów bezpośrednich- w przypadku projektów o wartości powyżej 2 mln zł do 5 mln zł włącznie, 10% kosztów bezpośrednich - w przypadku projektów o wartości przekraczającej 5 mln zł. Słusznie organ wskazał, że przytoczone zapisy Regulaminu konkursu powtarzają zapisy Wytycznych wydanych przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy. Mając zatem na uwadze tylko powyższe dane możnaby było wywnioskować, że istotnie wskazane wartości procentowe mają charakter sztywny i wnioskodawcy nie mogą tych wartości obniżać, gdyż dokumenty konkursowe nie posługują się terminem, który sugerowałby, że wartości te mają charakter wartości maksymalnych (np. "do 15%", "maksymalnie 15"). W ocenie sądu jednakże wykładnia tak byłaby niepełna, gdyż nie uwzględniałaby uregulowań rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U.UE. L z 20 grudnia 2013r. nr 347, s. 320 ze zm., dalej rozporządzenie 1303/2013) a także pozostałych zapisów Regulaminu konkursu i stanowiącej załącznik do tego regulaminu Instrukcji wypełniania wniosku. Zgodnie z art. 67 ust. 1 rozporządzenia nr 1303/2013 dotacje i pomoc zwrotna mogą przyjmować następujące formy: a) zwrotu kosztów kwalifikowalnych, które zostały rzeczywiście poniesione i zapłacone, wraz, w stosownych przypadkach, z wkładami rzeczowymi i amortyzacją; b) standardowych stawek jednostkowych; c) kwot ryczałtowych nieprzekraczających 100.000 EUR wkładu publicznego; d) finansowania w oparciu o stawki ryczałtowe, obliczonego przez zastosowanie wartości procentowej do jednej lub kilku kategorii kosztów. Przepisy dotyczące poszczególnych funduszy mogą ograniczyć formy dotacji i pomocy zwrotnej mające zastosowanie do określonych operacji. W myśl ust. 5 art. 7 ww. rozporządzenia kwoty, o których mowa w ust. 1 lit. b), c) i d) akapit pierwszy, ustala się na jeden z następujących sposobów: a) za pomocą rzetelnej, sprawiedliwej i weryfikowalnej metody obliczeń w oparciu o: (i) dane statystyczne bądź inne obiektywne informacje; (ii) zweryfikowane dane historyczne poszczególnych beneficjentów; albo (iii) zastosowanie zwykłej praktyki księgowania kosztów poszczególnych beneficjentów; b) zgodnie z przepisami o stosowaniu odpowiednich stawek jednostkowych, kwot ryczałtowych i stawek ryczałtowych mających zastosowanie w ramach innych polityk Unii w przypadku podobnego rodzaju operacji i beneficjenta; c) zgodnie z przepisami o stosowaniu odpowiednich stawek jednostkowych, kwot ryczałtowych i stawek ryczałtowych stosowanych w ramach systemów dotacji finansowanych w całości przez państwo członkowskie w przypadku podobnego rodzaju operacji i beneficjenta; d) stosując stawki ustalone niniejszym rozporządzeniem lub przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy; e) stosując szczegółowe metody ustalania kwot ustanowione zgodnie z przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy. Ustęp 6 art. 67 wskazuje, że dokument określający warunki wsparcia dla każdej operacji określa metodę, którą należy stosować do określania kosztów operacji, oraz warunki płatności dotacji. Ponadto zgodnie z art. 68 ust. 1 rozporządzenia 1303/2013 w przypadku gdy realizacja operacji prowadzi do powstania kosztów pośrednich, mogą one być obliczone według stawki ryczałtowej w jeden z następujących sposobów: a) według stawki ryczałtowej w wysokości do 25 % bezpośrednich kosztów kwalifikowalnych, z zastrzeżeniem, że stawka jest obliczana na podstawie rzetelnej, sprawiedliwej i weryfikowalnej metody obliczeń lub metody stosowanej w ramach systemów dotacji finansowanych w całości przez państwo członkowskie w przypadku podobnego rodzaju operacji i beneficjenta; b) według stawki ryczałtowej w wysokości do 15 % bezpośrednich kwalifikowalnych kosztów personelu, przy czym państwo członkowskie nie jest zobowiązane do dokonania żadnych obliczeń w celu ustalenia stawki mającej zastosowanie; c) według stawki ryczałtowej stosowanej do kosztów bezpośrednich kwalifikowalnych na podstawie istniejących metod i odpowiednich stawek stosowanych w ramach innych polityk Unii w przypadku podobnego rodzaju operacji i beneficjenta. W pkt 8.3 Regulaminu konkursu wskazano, że koszty założone w budżecie projektu we wniosku o dofinansowanie przedstawione są w formie budżetu zadaniowego, co oznacza wskazanie kosztów bezpośrednich (tj. kosztów kwalifikowalnych dotyczących poszczególnych zadań merytorycznych w projekcie) i kosztów pośrednich (tj. kosztów administracyjnych związanych z funkcjonowaniem wnioskodawcy, których katalog został wskazany w Wytycznych). W pkt 8.4 Wytycznych wskazano m.in., że koszty pośrednie są kwalifikowalne w ramach projektów finansowanych z EFS oraz wymieniono rodzaje kosztów pośrednich stanowiących koszty administracyjne związane z obsługą projektu. Wskazano także stawki ryczałtowe kosztów pośrednich jako określony procent kosztów bezpośrednich, o czym była już mowa wyżej. Jednakże na szczególną uwagę zasługują zapisy ppkt 10 i 12 pkt 8.4 Wytycznych, które stanowią, że stawka ryczałtowa kosztów pośrednich, o której mowa w pkt 5-8, jest wskazana w umowie o dofinansowanie oraz, że właściwa instytucja będąca stroną umowy może obniżyć stawkę ryczałtową kosztów pośrednich w przypadkach rażącego naruszenia przez beneficjenta zapisów umowy o dofinansowanie w zakresie zarządzania projektem. Powyższe w ocenie sądu na zasadnicze znaczenie, gdyż wbrew twierdzeniom organu możliwe jest nie sztywne określenie kosztów pośrednich, o czym wprost wskazują powyższe zapisy Wytycznych. Przewidują one bowiem możliwość wskazania w umowie o dofinansowanie konkretnej stawki kosztów pośrednich i co najważniejsze w wypadku rażącego naruszenia przez beneficjenta zapisów umowy o dofinansowanie w zakresie zarządzania projektem przewidują obniżenie kosztów pośrednich wskazanych już w umowie. Zatem mając na uwadze zapisy rozporządzenia 1303/2013, Wytycznych i Regulaminu możliwe jest obniżenie wysokości kosztów pośrednich w stosunku do wskazanych w tych dokumentach stawek. Powyższe również ma uzasadnienie celowościowe, gdyż związane jest z racjonalności prawodawcy. W ocenie sądu skoro beneficjent konstruując budżet uzasadnia, że jest w stanie za niższą stawkę kosztów pośrednich w sposób prawidłowy wykonać założenia projektu, na który wnioskuje o dofinansowanie, to nie może ponosić negatywnych konsekwencji, że projekt ten wykona za niższe, niż wskazane w dokumentach programowych stawki. Wydatki bowiem winny być racjonalne, efektywne, oszacowane po stawkach rynkowych i winny spełniać szereg innych wymogów szczegółowo opisanych w Wytycznych. Jednakże wydatki takie nie mogą być sztucznie zawyżane w celu "dopasowania" ich do określonych zapisów dokumentacji konkursowej. W tym miejscu należy wskazać, że przedmiotem sporu była kwestia spełnienia kryterium formalnego, ocenianego zero-jedynkowo, a nie kwestia merytoryczna dotycząca konstrukcji budżetu (np. kryterium merytoryczne szczegółowe tzw. premiujące nr 9 "Efektywność kosztowa projektu i prawidłowość sporządzenia budżetu"). Zatem organ nie oceniał, czy możliwe jest zrealizowanie tego projektu przy założonych przez stronę kryteriach. Tym samym w ocenie sądu również racjonalność prawodawcy nakazuje przyjęcie tezy, że możliwe jest realizowanie projektu po stawkach kosztów pośrednich niższych niż wskazane w Regulaminie konkursu. Powyższą tezę potwierdzają także zapisy Instrukcji wypełniania wniosku, która wskazuję, że określone pola tego wniosku wypełniają się automatycznie (patrz np. strona 8 Instrukcji i zapis cyt. "Pola: wartość ogółem, wydatki kwalifikowalne, wnioskowane dofinansowanie, wkład UE i % dofinansowanie uzupełniane są automatycznie przez system na podstawie danych wprowadzonych do budżetu projektu", podobne zapisy dotyczą szeregu innych pól wniosku o dofinansowanie, np. str. 33 i zapis cyt. "w szczegółowym budżecie projektu automatycznie utworzone zostaną kolumny odzwierciedlające kolejne lata realizacji projektu – zgodnie z zakresem dat określonym w polach A6-A7"). Jednakże w odniesieniu do kosztów pośrednich prawodawca takiego automatyzmu nie wskazał. Przyjmując natomiast za prawidłowe stanowisko organu, to taki automatyzm byłby wskazany i co najważniejsze miałby charakter bardzo prostego zabiegu (określona wartość projektu = określony procent kosztów pośrednich). W sprawie jednak Instrukcja przewidziała, że to sam beneficjent ma obowiązek wskazać za pomocą listy rozwijanej % kosztów pośrednich w ramach projektu (strona 37 Instrukcji). System natomiast automatycznie wyliczy tylko wartość w złotych jaka będzie przeznaczana na koszty pośrednie. W ocenie sądu powyższe również świadczy, że możliwe było obniżenie procentowe wartości kosztów pośrednich. Tym samym MJWPU naruszyła zapisy pkt 8.3 Regulaminu konkursu w zakresie określania procentowego kosztów pośrednich. Tym samym w sposób nieprawidłowy oceniła kryterium formalne nr 8 "Zgodność projektu opisanego we wniosku o dofinansowanie z Regulaminem konkursu/fiszką projektu", gdyż w ocenie sądu w tym kryterium sprawdzeniu podlega jedynie czy beneficjent nie przekroczył (zawyżył) stawki kosztów pośrednich określonych Regulaminem konkursu. Naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Organ natomiast nie naruszył art. 26 ust.2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2014 r. poz. 1649) poprzez niezapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Należy bowiem zauważyć, że ustawa ta nie ma zastosowania do przedmiotowej sprawy. Zastosowanie znajdzie natomiast ustawa z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie 2014-2020. Podobny jednakże zapis zawiera art. 37 ust. 1 ustawy (właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania). W ocenie sądu organ w sposób przejrzysty przeprowadził wybór projektów, jednak w sposób nieprawidłowy zastosował przepisy mające zastosowanie w sprawie. Tym samym naruszył art. 37 ust. 2 ustawy, który stanowi, że projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego. Rozpoznając ponownie sprawę MJWPU – Instytucja Organizująca Konkurs uwzględni powyższą ocenę prawną, uzna, że strona spełniła kryteria formalne i oceni wniosek o dofinansowanie w pozostałych kryteriach. Sąd mając na uwadze art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy, który stanowi, że w wyniku rozpoznania skargi sąd może: uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Odnośnie wniosku o zwrot kosztów, to sąd wskazuje, że zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do kosztów tych zalicza się między innymi koszty sądowe, w tym wpis, a także wynagrodzenie pełnomocnika (w tym przypadku radcy prawnego) reprezentującego stronę skarżącą, o czym stanowi art. 205 § 1 i § 2 p.p.s.a. Wniosek o zwrot kosztów sąd rozstrzygnął zatem w oparciu o wskazane przepisy, zasądzając na rzecz skarżącej kwotę 697 zł, stanowiącą sumę uiszczonego w sprawie wpisu sądowego (200 zł) oraz wynagrodzenia radcy prawnego (480 zł - § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – Dz.U. z 2015r., poz. 1804), jak również zwrot uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł).