I SAB/Wa 745/15
WyrokWSA w Warszawie2016-03-10
Skład orzekający: Bożena Marciniak, Elżbieta Sobielarska, Anna Wesołowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezydent miasta W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Sąd uznał, że Prezydent miasta W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie, ponieważ przekroczył terminy określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Jednakże, biorąc pod uwagę datę wniosku, charakter sprawy oraz informację o wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania, sąd uznał, że bezczynność ta nie miała rażącego charakteru. W związku z tym sąd zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku w określonym terminie, ale jednocześnie stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.Stan faktyczny
Strony złożyły skargę do WSA w Warszawie na bezczynność Prezydenta miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość. Skarżący wskazali, że postępowanie trwało ponad 10 miesięcy bez żadnego pisma ze strony organu. Prezydent wniósł o oddalenie skargi, wyjaśniając, że opóźnienie wynikało z konieczności uzupełnienia akt o dokumenty z Archiwum Państwowego.Rozstrzygnięcie
1. Zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. 2. Stwierdzenie, że bezczynność Prezydenta [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Zasądzenie od Prezydenta [...] na rzecz skarżących kwoty 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) WSA Anna Wesołowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2016 r. sprawy ze skargi G. M., E. V., J.J. i A. J. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], hip. nr [...] (dawnej ul. [...]) - w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz G. M., E. V., J.J., A.J. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
G. M., E.V., J. J. i A. J. pismem z dnia 18 czerwca 2015 r. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...], uregulowaną w księdze wieczystej hip. [...]. W skardze podnieśli, że postępowanie w niniejszej sprawie toczy się od ponad 10 miesięcy i dotychczas nie otrzymali żadnego pisma w sprawie.
Odpowiadając na skargę Prezydent miasta W. wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że pełnomocnik stron został poinformowany o tym, że z uwagi na konieczność uzupełnienia akt o dokumenty, o które wystąpiono do Archiwum Państwowego miasta W. nie było możliwe rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie w terminie określonym w postanowieniu Wojewody [...]z dnia [...] marca 2015 r. nr [...]oraz przewidywanym terminie zakończenia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej.
Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku z dnia 18 lipca 2014 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy
ul. [...], w określonym terminie.
Stosownie do treści przepisu art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) – dalej "kpa", organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia.
Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozpoznając wniosek o odszkodowanie za nieruchomość położoną przy ul. [...], hip nr [...] (dawnej ul. [...]) w [...], Prezydent miasta W. przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych, od dnia złożenia wniosku do dnia wyrokowania, pomimo wyznaczenia przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. dodatkowego terminu na załatwienie niniejszej sprawy, Prezydent nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie.
Powyższe uzasadnia uwzględnienie skargi na bezczynność Prezydenta miasta W., bowiem organ z nieuzasadnionych powodów nie rozpatrzył wniosku, czym naruszył postanowienia przepisu art. 35 § 1 i 3 kpa i korespondujący z nim art.12 § 1 i 2 kpa.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że termin czterech miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, do wydania decyzji jest terminem wystarczającym do wszechstronnej i rzetelnej oceny całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego i załatwienia sprawy. Jednocześnie biorąc pod uwagę datę z jakiej pochodzi wniosek wszczynający postępowanie oraz charakter niniejszej sprawy, a także okoliczność, że organ poinformował stronę o niedotowaniu terminu załatwienia wyznaczając jednocześnie datę zakończenia postępowania na dzień 31 marca 2016 r. Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała rażącego charakteru.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło