II SA/Wa 204/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spr.), Protokolant st. sekr. sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi M.N. na rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia i umorzenia postępowania w sprawie wypłaty należności pieniężnych 1. uchyla zaskarżony rozkaz personalny; 2. zasądza od Komendanta [...] Policji na rzecz skarżącego M.N. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Wa 204/16 UZASADNIENIE Komendant [...] Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 w zw. z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2013 r., poz. 267 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. uchylił zaskarżony rozkaz personalny w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozkazu personalnego organ podał, że raportem z dnia [...] września 2012 r. [...] M. N. zwrócił się do Komendanta Rejonowego Policji [...] o wypłatę należności pieniężnych za okres 3 lat wstecz w związku ze zmianą wysługi lat, dokonaną na mocy rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. Komendant Rejonowy Policji [...] rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. odmówił wymienionemu wypłaty wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od dnia [...] czerwca 2009 r. do dnia [...] czerwca 2012 r. - określonego na dzień [...] czerwca 2012 r. rozkazem personalnym Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. Podstawę prawną decyzji stanowił art. 107 ust. 1 w zw. z art. 101 ust. 1 i art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz w zw. z § 4 i § 5 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony procentowy wzrost uposażenia zasadniczego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, iż okolicznością powodującą zmianę uposażenia jest fakt złożenia przez [...] M.N. raportu w sprawie pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym rodziców wraz z dokumentacją. Roszczenie z tego tytułu stało się wymagalne z dniem wpływu ostatniego dokumentu w sprawie (zaświadczenia) w dniu [...] czerwca 2012 r. Wobec powyższego Komendant Rejonowy Policji [...] rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. ustalił policjantowi prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] czerwca 2012 r. w wysokości 14 %. Tym samym organ stwierdził, powołując się na treść art. 106 ust. 1 ustawy o Policji, że zmiana uposażenia nastąpiła z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę. Organ podkreślił, że obowiązek uwzględnienia przepisów o przedawnieniu miałby zastosowanie wtedy, gdyby organ dysponując kompletem dokumentów nie wydał niezwłocznie decyzji w sprawie ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, lecz rozstrzygnąłby sprawę w terminie późniejszym. Dodano, iż w związku z tym, że komplet dokumentów sprawy złożony został przez policjanta w komórce kadrowej dopiero w dniu [...] czerwca 2012 r., brak jest podstaw do wypłaty wymienionemu wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres 3 lat wstecz, tj. od dnia [...] czerwca 2009 do dnia [...] czerwca 2012 r. W stosunku do powyższego rozkazu personalnego zostało wniesione przez M.N. odwołanie, w którym ww. wyraził swoje niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia. Podniósł, iż rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. Komendant Rejonowy Policji [...] ustalił mu wzrost uposażenia zasadniczego wliczając do wysługi lat okres pracy w gospodarstwie rolnym. Zdaniem skarżącego wskazana decyzja nie tworzy nowego stanu prawnego, a jedynie stwierdza już istniejący, a więc wywołuje skutek ex tunc. Powyższe oznacza, że z dniem przyjęcia do służby w Policji policjant nabył prawo do wzrostu uposażenia, nie zaś z dniem złożenia kompletu dokumentów w sprawie pracy w gospodarstwie rolnym. Wymieniony podkreślił również, iż jego roszczenie było wymagalne już w dniu przyjęcia do służby i jedynie brak dokumentów uniemożliwiał wypłatę zwiększonego uposażenia. Zdaniem strony złożenie raportu o zaliczenie do wysługi lat okresu pracy w gospodarstwie rolnym dnia [...] maja 2012 r. spowodowało przerwanie biegu przedawnienia, dlatego też okres do wypłaty wyrównania uposażenia winien być liczony od dnia złożenia raportu - 3 lata wstecz. Wobec powyższego skarżący wniósł o uchylenie rozkazu personalnego nr [...] i wypłatę wyrównania wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat od dnia [...] czerwca 2009 r. do dnia [...] czerwca 2012 r. Komendant Rejonowy Policji [...] nie znalazł przesłanek umożliwiających zmianę lub uchylenie decyzji w trybie samokontroli i przesłał odwołanie wraz z materiałami postępowania organowi odwoławczemu do rozpatrzenia zgodnie z właściwością. Komendant [...] Policji po rozpoznaniu powyższego odwołania, stwierdził, że dokonana przez organ odwoławczy analiza akt osobowych policjanta wykazała, iż rozkazem personalnym Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego zaliczono wymienionemu następujące okresy składowe: w Policji (w tym służba kandydacka) - 1 rok i 1 dzień, w zakładach pracy - 10 miesięcy i 10 dni, okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych - 1 rok, pracę w indywidualnym gospodarstwie rolnym - 4 lata, 4 miesiące i 1 dzień. Jednocześnie tymże rozkazem personalnym ustalona została procentowa wysokość wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] czerwca 2012 r. na poziomie 14 %. Szczegółowa analiza akt osobowych [...] M.N. wykazała, iż decyzja Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., stanowiąca podstawę roszczeń będących przedmiotem zaskarżonej decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r., wydana została bez dostatecznego wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę Komendant [...] Policji pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. poinformował [...] M.N., iż działając na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji - rozkazu personalnego Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. w sprawie ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] czerwca 2012 r. w wysokości 14 %. Jednocześnie wymieniony, zgodnie z art. 10 § 1 kpa został poinformowany o możliwości zajęcia stanowiska w przedmiotowej sprawie, a także o prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a także prawie do zapoznania się z materiałami postępowania oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji w tymże postępowaniu w terminie 7 dni od dnia doręczenia przedmiotowego pisma. Uwzględniając fakt, iż rozstrzygnięcie kwestii prawa do wypłaty wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od dnia [...] czerwca 2009 r. do dnia [...] czerwca 2012 r. - określonego na dzień [...] czerwca 2012 r. rozkazem personalnym Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., stało się uzależnione od uprzedniego sposobu zakończenia postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. - Komendant [...] Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesił postępowanie odwoławcze od rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Postanowienie doręczono stronie w dniu [...] stycznia 2013 r., za pośrednictwem poczty. W wyniku wniesionego przez policjanta zażalenia na przedmiotowe postanowienie sprawę w II instancji rozpatrzył Komendant Główny Policji, który postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2013 roku zaskarżone postanowienie uchylił. Organ odwoławczy nie podzielił poglądu Komendanta [...] Policji, iż rozstrzygnięcie kwestii prawa do wypłaty wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres 3 lat wstecz, określony rozkazem personalnym Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., uzależnione jest od uprzedniego sposobu zakończenia postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności tego rozkazu. Ponadto, organ podkreślił, iż z zakresu pojęcia zagadnienia wstępnego należy wyłączyć takie sytuacje, gdy do rozstrzygnięcia tej kwestii wynikłej w toku postępowania jest właściwy ten sam organ, bowiem do zagadnienia wstępnego można klasyfikować tylko takie, których rozstrzygnięcie należy do kompetencji innego organu administracji publicznej. Następnie, Komendant [...] Policji, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. stwierdził z urzędu nieważność rozkazu personalnego Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie zaliczenia policjantowi wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia, uznając, iż został wydany z rażącym naruszeniem prawa. W wyniku wniesionego przez [...] M.N. odwołania od powyższego rozstrzygnięcia sprawę w II instancji rozpatrzył Komendant Główny Policji, który ostatecznym rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Komendant [...] Policji stwierdził, że zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchylając zaskarżoną decyzję umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Natomiast zgodnie z art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Przesłanka bezprzedmiotowości wystąpi zatem, gdy brak było podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania danej sprawy w ogóle bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego. Ponadto wskazał, iż organ II instancji może podjąć w trybie art. 138 § 1 pkt 2 kpa decyzję o umorzeniu postępowania tylko wówczas, gdy zachodzą okoliczności wskazane w art. 105 kpa. Dlatego umorzenie postępowania w przypadku uchylenia decyzji organu I instancji jest dopuszczalne tylko w powiązaniu z treścią wskazanego przepisu prawa. W sytuacji więc, gdy zajdą okoliczności faktyczne, czyniące postępowanie w sprawie bezprzedmiotowym organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzję i umarza postępowanie pierwszej instancji. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy organ stwierdził, iż podstawą roszczeń [...] M.N. wyrażonych w raporcie z dnia [...] września 2012 r. dotyczących wypłaty należności pieniężnych z tytułu zwiększenia wysługi lat za okres 3 lat wstecz tj. od dnia [...] czerwca 2009 r. do dnia [...] czerwca 2012 r., tj. roszczeń będących przedmiotem zaskarżonej decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. - był rozkaz personalny Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. ustalający prawo wymienionego do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] czerwca 2012 r. na poziomie 14 %. Zatem, biorąc pod uwagę fakt, iż decyzja Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., stanowiąca podstawę roszczeń skarżącego, została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją Komendanta [...] Policji nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., utrzymaną w mocy decyzją Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] marca 2013 r., a więc decyzją ostateczną - żądanie strony wyrażone w raporcie z dnia [...] września 2012 r., będące jednocześnie przedmiotem zaskarżonej decyzji Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. stało się w sposób oczywisty bezprzedmiotowe. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi M. N. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił rozkazowi naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, poprzez umorzenie postępowania pomimo istnienia zagadnienia wstępnego, bezwzględnej przesłanki zawieszenia postępowania w postaci konieczności oceny poprawności i dopuszczalności rozkazu personalnego nr [...] wydanego przez Komendanta [...] Policji w dniu [...] stycznia 2013 r. stwierdzającego nieważność rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. wydanego przez Komendanta Rejonowego Policji [...]. Skarżący wniósł o uchylenie rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. Komendanta [...] Policji i zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego – poprawności i dopuszczalności wydania rozkazu personalnego nr [...] wydanego przez Komendanta [...] Policji w dniu [...] stycznia 2013 r. stwierdzającego nieważność rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. wydanego przez Komendanta Rejonowego Policji [...]. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że w momencie orzekania przez Komendanta [...] Policji w niniejszej sprawie istniało zagadnienie wstępne podlegające rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zagadnieniem tym była dopuszczalność wydania rozkazu personalnego numer [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. przez Komendanta [...] Policji, którym to rozkazem stwierdzono nieważność rozkazu personalnego numer [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. wydanego przez Komendanta Rejonowego Policji [...]. Rozstrzygnięcie to jest kluczowe, bowiem przesądza ono o istnieniu w obrocie prawnym decyzji (rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...].06.2012 r. Komendanta Rejonowego Policji [...]) stanowiącej podstawę ubiegania się o wypłatę zaległych świadczeń na rzecz skarżącego. Co istotne, organ wiedział o istnieniu zagadnienia wstępnego i z łatwością mógł ustalić etap postępowania, na którym znajduje się sprawa mająca na celu rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego i jak się wydaje zweryfikował stan tego postępowania, gdyż w uzasadnieniu powołuje się na rozstrzygnięcie Komendanta Głównego Policji w tejże sprawie. Należy jednak zauważyć, że decyzja jakkolwiek ostateczna nie była jeszcze prawomocna i została przez skarżącego zaskarżona. W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji wniósł o jej oddalenie, wskazując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie, choć z innych względów, niż w niej wskazane. Zezwala na to treść art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 105 § 1 w zw. z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.). Organ wskazał ze zgodnie z art. 105 § 1 kpa, gdy postepowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości lub w części organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości lub w części. Organ wywiódł, że rozstrzygnięcie kwestii prawa do wypłaty wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od dnia [...] czerwca 2009 r. do dnia [...] czerwca 2012 r. - określonego na dzień [...] czerwca 2012 r. rozkazem personalnym Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., stało się uzależnione od uprzedniego sposobu zakończenia postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. Następnie, Komendant [...] Policji, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. stwierdził z urzędu nieważność rozkazu personalnego Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie zaliczenia policjantowi wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia, uznając, iż został wydany z rażącym naruszeniem prawa. W wyniku wniesionego przez [...] M.N. odwołania od powyższego rozstrzygnięcia sprawę w II instancji rozpatrzył Komendant Główny Policji, który ostatecznym rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. zaskarżoną rozkaz personalny utrzymał w mocy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 kpa organ odwoławczy uznał, że należy wydać decyzję, w której uchylając zaskarżoną decyzję umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Natomiast zgodnie z art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. W tym miejscu wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 września 2013 r. w sprawie sygn. akt II SA/Wa 961/13, uchylił rozkaz personalny z dnia [...] marca 2013 r. oraz utrzymany nim w mocy rozkaz personalny z dnia [...] stycznia 2013 r. Następnie po wniesieniu skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 stycznia 2016 r. w sprawie sygn. akt I OSK 374/14 oddalił skargę kasacyjną. W związku z powyższym, w niniejszej sprawie uległy zmianie okoliczności faktyczne będące podstawą wydania zaskarżonego rozkazu. Oznacza to, iż w sensie prawnym rozkazu personalnego stwierdzającego nieważność rozkazu personalnego z dnia [...] czerwca 2012 r., nie było. Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe; 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa; 3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27; 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu; 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję; 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu; 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2); 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, została spełniona przesłanka do wznowienia postępowania administracyjnego z art. 145 § 1 pkt 8 kpa. Podobne stanowisko jest prezentowane w orzecznictwie sądów (por. wyrok Sądu Najwyższego dnia 5 lipca 1996 r. III ARN 21/96, publ. OSNAP 1997, nr 3, poz. 32). Przesłankę z art. 145 § 1 pkt 8 kpa należy bowiem rozumieć jako związek przyczynowy pomiędzy decyzją organu administracji, a inną decyzją lub orzeczeniem. Z kolei związek ten należy rozumieć szeroko, można zobrazować go jako pewną sekwencję działań prawnych organu administracyjnego, zgodnie z logiką których jedna decyzja lub orzeczenie sądu stanowi podstawę wydania innej decyzji (ta druga decyzja zależna jest od decyzji pierwszej) - por. Kodeks postępowania administracyjnego komentarz. M. Jaśkowska, A. Wróbel, wyd. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., Warszawa 2009, s. 725. W niniejszej sprawie pomiędzy zaskarżoną decyzją, a orzeczeniem sądu uchylającym rozkaz personalny stwierdzający nieważność decyzji w przedmiocie zaliczenia pracy w gospodarstwie do wysługi lat z dnia [...] czerwca 2012 r niewątpliwie taki związek zachodzi. Stąd też uchylenie rozkazu personalnego stwierdzającego nieważność decyzji w przedmiocie ustalenia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat daje, w ocenie Sądu, podstawę do wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją dotyczącą wypłaty wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została wydana w wyniku wydania rozkazu personalnego z dnia [...] stycznia 2013 r. Komendanta [...] Policji stwierdzającej z urzędu nieważność rozkazu personalnego Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie zaliczenia policjantowi wysługi lat uwzględnionej przy ustalaniu wzrostu uposażenia. Rozkaz personalny Komendanta [...] Policji został utrzymany w mocy rozkazem personalnym Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2013 r. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 września 2013 r. w sprawie sygn. akt II SA/Wa 961/13 uchylił rozkaz personalny z dnia [...] marca 2013 r., oraz rozkaz personalny z dnia [...] stycznia 2013 r. Po wniesieniu skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 stycznia 2016 r w sprawie sygn. akt I OSK 374/14 oddalił skargę kasacyjną. Reasumując, Komendant Główny Policji ponownie rozpoznając sprawę w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od dnia [...] czerwca 2009 r. do dnia [...] czerwca 2012 r., określonego na dzień [...] czerwca 2012 r. rozkazem personalnym Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. weźmie pod uwagę zmianę okoliczności sprawy oraz rozważania Sądu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 cytowanej ustawy.