II SA/Ke 194/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2016r. sprawy ze skargi Gminy [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej [...] I. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Gminy [...] kwotę 480 ( czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 28 grudnia 2015r. znak: [...], działając na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2013r., poz. 594 ze zm.), zwanej dalej w skrócie u.s.g., stwierdził nieważność Zarządzenie Nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 15 października 2015r. w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej. W uzasadnieniu organ nadzoru wskazał, że w dniu 12 czerwca 2015r. Burmistrz Miasta i Gminy Zarządzeniem Nr [...] unieważnił konkurs na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej. W dniu 20 lipca 2015r. Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym znak: [...] stwierdził nieważność tego zarządzenia. Burmistrz Miasta i Gminy nie wniósł na to rozstrzygnięcie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W związku z powyższym konkurs na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej został prawomocnie rozstrzygnięty. W tych okolicznościach, zdaniem organu nadzoru, Burmistrz winien zgodnie z przepisami ustawy o systemie oświaty zatrudnić wyłonionego w drodze konkursu kandydata, czego nie uczynił. Nie uwzględniając faktu, że wydane wcześniej rozstrzygnięcie nadzorcze stało się prawomocne, Burmistrz w dniu 15 października 2015r. ponownie wydał Zarządzenie Nr [...] w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej, opierając je na tych samych przepisach ustawy o systemie oświaty, które powołał w unieważnionym wcześniej Zarządzeniu. W ocenie organu nadzoru, działania takie są sprzeczne z obowiązującym porządkiem prawnym, gdyż żaden element przedmiotowego Zarządzenia nie stanowi novum w stosunku do Zarządzenia Nr [...], co do którego prawomocnie stwierdzono nieważność. W tych okolicznościach, zdaniem organu nadzoru, stwierdzenie nieważności przedmiotowego Zarządzenia jest uzasadnione. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Gmina (określenie strony skarżącej zostało sprecyzowane na rozprawie sądowej) zarzuciła rażące naruszenie przepisów prawa materialnego tj: 1) art. 91 ust. 1 i 3 u.s.g. poprzez wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego po upływie terminu wskazanego w ustawie oraz poprzez przyjęcie, że przedmiotowe Zarządzenie jest sprzeczne z prawem; 2) § 8 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. z 2010r. Nr 60, poz. 373 ze zm.). Wskazując na powyższe uchybienia skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu nadzoru oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że przedmiotowe Zarządzenie zostało przekazane do Wydziału Prawnego, Nadzoru i Kontroli Urzędu Wojewódzkiego w dniu 15 października 2015r., pismem Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 15 października 2015r. Wojewoda stwierdził nieważność tego Zarządzenia rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 28 grudnia 2015r., a więc po upływie terminu wskazanego w art. 91 ust. 1 u.s.g. Skarżąca, powołując się na wyrok NSA z dnia 19 lipca 2011r. sygn. akt I OSK 684/11, wskazała, że z uwagi na upływ terminu ustawowego do podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego organ nadzoru nie mógł we własnym zakresie stwierdzić nieważności ww. Zarządzenia. Dalej skarżąca wskazała, że rozstrzygnięcie nadzorcze zostało wydane bez uzasadnienia faktycznego i prawnego. Przedstawiając przebieg konkursu na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej podkreśliła, że skutkiem rozstrzygnięcia nadzorczego z dnia 20 lipca 2015r. stwierdzającego nieważność Zarządzeniem Nr [...] z dnia 12 czerwca 2015r. jest wyłączenie tego Zarządzenia z obrotu prawnego. Okoliczność wyłączenia z obrotu prawnego Zarządzenia nie stanowi jednak podstaw do stwierdzenia, że wydanie nowego, uzupełnionego i poprawionego Zarządzenia nie jest zasadne. Przyjęcie stanowiska, jak podnosi organ nadzoru, że konkurs został prawomocnie rozstrzygnięty, bez prawa podjęcia działań naprawczych w zakresie skorygowanego Zarządzenia, doprowadziłoby do przeniesienia uprawnień z zakresu prawa materialnego na inny organ (w tym przypadku na organ nadzoru). Zdaniem skarżącej, z rozstrzygnięcia nadzorczego nie wynika, że wykazane przez Burmistrza okoliczności faktyczne, które były podstawą unieważnienia konkursu, nie mogą stanowić podstawy takiego unieważnienia. W ocenie skarżącej, w Zarządzeniu powołano stosowną podstawę prawną wskazując na przepisy Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. z 2010r. Nr 60, poz. 373 ze zm.), na mocy których organ prowadzący szkołę lub placówkę był i jest uprawniony do podjęcia działań w zakresie unieważnienia przeprowadzonego konkursu. Skarżąca nie podzieliła stanowiska organu nadzoru, że konkurs na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej został prawomocnie rozstrzygnięty. Zdaniem skarżącej, Zarządzenie Burmistrza Nr [...] nie ma charakteru merytorycznego, a wykazane zarzuty mogą (a nawet powinny) być kwalifikowane w kategoriach naruszenia procedury konkursowej. W odpowiedzi na skargę organ nadzoru wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego. W uzasadnieniu podkreślił, że "to, iż Zarządzenie Nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 15 października 2015r. zostało doręczone w dniu jego wydania do Wydziału Prawnego, Nadzoru i Kontroli Urzędu Wojewódzkiego, pismem Burmistrza Miasta i Gminy nie świadczy, iż doręczono go zgodnie z dyspozycją art. 88 ustawy o samorządzie gminnym. Przedmiotowe zarządzenie stanowiło bowiem załącznik do pisma Burmistrza będącego odpowiedzią na wcześniejsze pismo Wojewody z dnia 6 października 2015r. dotyczące zarządzenia Nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 26 października 2015r. w przedmiocie powierzenia Pani T. D. pełnienia obowiązków Dyrektora Szkoły Podstawowej, co do którego Wojewoda wydał rozstrzygnięcie nadzorcze tego zarządzenia". Organ dodał, że na to rozstrzygnięcie została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach przez Burmistrza Miasta i Gminy skarga zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Ke 1155/15. Na rozprawie sądowej w dniu 11 maja 2016r. Sąd dopuścił dowód z akt tut. Sądu o sygn. II SA/Ke 1155/15. - k. 34. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2014r.,poz. 1647) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie ocenie podlega, czy zaskarżony do sądu akt odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Podkreślić należy, że z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu. Na wstępie konieczne jest podkreślenie, że merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone być musi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie bowiem do art. 98 ust. 1 i 3 u.s.g., rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze (art. 98 ust. 3). Co prawda składając skargę w sprawie niniejszej Burmistrz Miasta i Gminy jako stronę skarżącą wskazał siebie, jednakże błąd ten został sprostowany na rozprawie przez pełnomocnika, poprzez wskazanie, że stroną skarżącą jest Gmina . W rozpoznawanej sprawie skarżąca Gmina w dniu 8 lutego 2016r. wniosła skargę do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 28 grudnia 2015r. znak: [...], czego podstawą było Zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 15 lutego 2016r. (k. 52 akt sądowych), doręczone przy piśmie procesowym z dnia 17 marca 2016r. (data wpływu do Sądu w dniu 29 marca 2016r.- k.51 akt sądowych). W orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. np. uchwała SN z dnia 27 lutego 1992r., sygn. akt III AZP 8/91) jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2005r., sygn. akt II OSK 290/05 oraz z dnia 31 stycznia 2012r., sygn. akt I OSK 106/12) prezentowany jest pogląd, który w pełni podziela skład orzekający, zgodnie z którym przepis art. 98 ust. 3 u.s.g. powinien być interpretowany w sposób najszerzej uwzględniający prawo organu samorządu terytorialnego do zbadania przez sąd administracyjny legalności rozstrzygnięć nadzorczych. Skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze, wniesiona przed podjęciem uchwały lub wydaniem stosownego zarządzenia, nie może więc zostać odrzucona, jeżeli w późniejszym terminie taki akt zostanie uchwalony i przekazany do sądu administracyjnego. W sprawie niniejszej Zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy Nr [...] z dnia 15 lutego 2016r. w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze zostało wydane i złożone w tut. Sądzie przed dniem rozpoznania skargi. Zgodnie z art. 148 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę jednostki samorządu terytorialnego na akt nadzoru uchyla ten akt. Należy podkreślić, że wskazany przepis jak również przepisy u.s.g. nie określają podstaw uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonego aktu nadzoru. W doktrynie wskazuje się, że podstawą do uchylenia tego aktu powinno być każde naruszenie prawa, bez względu na jego materialnoprawny lub procesowy charakter (por. T. Woś w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 679; A. Kabat w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 148 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex 2013). Przepis art. 90 ust. 1 u.s.g. obliguje wójta (burmistrza, prezydenta) do przedłożenia wojewodzie uchwał rady gminy w ciągu 7 dni od dnia ich podjęcia zaś aktów ustanawiających przepisy porządkowe w ciągu 2 dni od ich ustanowienia. Przepis ten, podobnie jak i inne uregulowania u.s.g. nie odnoszą się do obowiązku przedkładania wojewodzie zarządzeń. Na gruncie sprawy niniejszej istotą sporu nie jest jednak kwestia istnienia obowiązku burmistrza przedkładania wojewodzie wszystkich zarządzeń, lecz odpowiedź na pytanie, jaki skutek – w zakresie terminu do skorzystania przez wojewodę z kompetencji nadzorczych – wywołuje doręczenie przez burmistrza danego zarządzenia niezależnie od tego czy obowiązek taki na nim spoczywał, czy też nie. W myśl art. 91 ust. 1 u.s.g. uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90. Z brzmienia tych przepisów wynika, że uchwały rady gminy muszą być doręczane wojewodzie w terminie 7 dni od dnia ich podjęcia, a w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia wojewoda może orzec o ich nieważności. Jeżeli jednak, wojewoda nie wyda rozstrzygnięcia w przedmiocie nieważności uchwały w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy, może wówczas jedynie zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do sądu administracyjnego. W świetle orzecznictwa sądów administracyjnych i stanowiska doktryny nie budzi wątpliwości, że nadzorowi podlegają wszystkie zarządzenia wójta (por. np. wyrok NSA z dnia 19 czerwca 2008 r., II OSK 500/08, LEX 490094; wyrok NSA z dnia 17 maja 2006 r., II OSK 249/06, LEX 236479). Należy ponownie wskazać, że przepisy u.s.g. nie wprowadzają obowiązku przedkładania zarządzeń organowi nadzoru. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2006 r., I OSK 55/06, LEX 197981, " jeżeli zarządzenie zostanie przedstawione organowi nadzoru, to termin do stwierdzenia jego nieważności, stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, powinien wynosić 30 dni od dnia jego przedłożenia. Zauważyć można, że organ nadzoru może w trybie art. 88 ustawy o samorządzie gminnym zażądać jego przedstawienia. Jeżeli zaś zaskarżone zarządzenie wpłynęło do organu nadzoru wraz z pismem mieszkańców budynku, to termin do stwierdzenia nieważności tego zarządzenia powinien być liczony od tej daty. Pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 25 lipca 2000 r. sygn. akt I SA 695/00, że doręczenie organowi nadzoru uchwały przez podmiot do tego niezobowiązany nie spełnia ustawowych wymagań, nie może mieć zastosowania do przedkładania organowi nadzoru zarządzeń organu wykonawczego gminy, nie istnieje bowiem ustawowy obowiązek przedkładania takich zarządzeń. Powyższe rozważania prowadzą do jednoznacznego wniosku, że 30 dniowy termin do stwierdzenia przez organ nadzoru we własnym zakresie nieważności zarządzenia organu gminy, które nie podlega obowiązkowi przedłożenia organowi nadzoru w myśl art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, rozpoczyna bieg od dnia faktycznego doręczenia takiego zarządzenia organowi nadzoru, niezależnie od tego, kto owego doręczenia dokonał ". W orzecznictwie podkreśla się również, że termin 30 dniowy nie może rozpocząć biegu, jeżeli organowi nadzoru nie przedstawiono aktu organu wykonawczego. A contrario, jeżeli zarządzenie zostanie przedstawione organowi nadzoru to termin do stwierdzenia jego nieważności stosownie do art. 91 ust. 1 u.s.g. winien wynosić 30 dni od dnia jego przedłożenia. Żadna norma nie pozwala na przyjęcie, że kompetencje nadzorcze Wojewody w odniesieniu do zarządzeń mogą zostać zrealizowane wyłącznie w przypadku uprzedniego wezwania z art. 88 u.s.g. (tak: NSA w wyroku z dnia 18 lutego 2016r., sygn. akt I OSK 2707/15). Zdaniem Sądu nieuzasadnione jest stanowisko organu nadzoru, prezentowane w odpowiedzi na skargę, z którego zdaje się wynikać, iż zdaniem organu tylko takie doręczenie zarządzenia, które jest wynikiem wezwania opartego na art. 88 u.s.g. wywołuje skutek w postaci rozpoczęcia terminu do skorzystania przez organ nadzoru z jego kompetencji nadzorczych. Jak trafnie bowiem wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 26 maja 2016r. sygn. akt III SA/Kr 290/15 : "Literalne brzmienie tego przepisu wskazuje wyłącznie na prawo żądania przez organ nadzoru informacji i danych, dotyczących organizacji i funkcjonowania gminy, niezbędnych do wykonywania przysługujących im uprawnień nadzorczych. Przepis ten jest interpretowany w piśmiennictwie jako instrument pozyskiwania przez organ nadzoru m.in. zarządzeń wójta, w sytuacji gdy organ nadzoru nie znając ich treści nie ma możliwości wykonywania przysługujących mu kompetencji nadzorczych. Jeżeli jednak organ nadzoru dysponuje oryginałem zarządzenia, to wzywanie o jego przedłożenie nie jest niezbędne do wykonywania kompetencji nadzorczych. Z unormowań ustawy o samorządzie gminnym wynika, że nadzór wojewody nad działalnością gminną sprawowany jest na podstawie kryterium zgodności z prawem (art. 85), a uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne (art. 91 ust. 1). Przepisy te nie dają podstaw do twierdzenia, że w sytuacji, gdy organowi nadzoru znana jest treść zarządzenia w związku z otrzymaniem jego oryginału, jest on zwolniony od skorzystania ze swoich kompetencji nadzorczych do momentu ponownego uzyskania takiego zarządzenia na skutek zastosowania mechanizmu, o jakim mowa w art. 88 ustawy o samorządzie gminnym. Należy podkreślić, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy wszczyna organ nadzoru z urzędu (ewentualnie na wniosek prokuratora), mogąc jednocześnie wstrzymać jej wykonanie (zob. wyrok NSA z dnia 8 kwietnia 1992 r., SAB/Wr 15/92, ONSA 1993, nr 2, poz. 39; postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 1992 r., SAB/Wr 16/92, Wspólnota 1992, nr 29 s. 21; wyrok NSA z dnia 15 stycznia 1992 r., SA/Wr 22/92, ONSA 1993, nr 1, poz. 15). Ewentualne interwencje osób trzecich mogą być przez organ nadzoru traktowane co najwyżej jako "sygnał w sprawie". Ocena, czy doręczona uchwała bądź zarządzenie wymaga wzruszenia, jest wyłączną domeną tegoż organu, postępowanie zaś w tego rodzaju sprawach może być prowadzone tylko z urzędu - złożenie w tej materii wniosku przez jakikolwiek podmiot nie skutkuje wszczęciem postępowania (zob. wyrok NSA z dnia 3 października 2000 r., III SA 1387/00, LEX 47979; G. Jyż, w: A. Szewc, G. Jyż, Z. Pławecki: Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, Warszawa 2010, s. 3 ". W rozpoznawanej sprawie nie jest kwestionowane, że Zarządzenie Nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 15 października 2015r. w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej zostało przekazane do Wydziału Prawnego, Nadzoru i Kontroli Urzędu Wojewódzkiego w dniu 15 października 2015r., pismem Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 15 października 2015r. Przedmiotowe pismo Burmistrza wraz z załączonym Zarządzeniem Nr [...] stanowiło odpowiedź na pismo Wojewody z dnia 6 października 2015r. znak: [...] (k.34 akt tut. Sądu o sygn. II SA/Ke 1155/15). Jak wynika z ww. akt sądowych pismo Wojewody zawierało prośbę o ostateczne wyjaśnienie powodów, dla których Burmistrz nie powołał na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej D. P. (tj. osoby, która konkurs ten wygrała) pomimo, że rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 20 lipca 2015r. stwierdzono nieważność Zarządzenia Nr [...]. W ocenie Sądu, Zarządzenie Burmistrza Nr [...] w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej w sposób oczywisty wiązało się z wydanym uprzednio przez Burmistrza Zarządzeniem Nr [...] w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej i oraz Nr [...] w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków Dyrektora Szkoły Podstawowej. Niewątpliwie ww. Zarządzenia Burmistrza z uwagi na materię nimi objętą pozostawały ze sobą w związku. W okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy należy zatem uznać, że Wojewoda miał możliwość wykonywania przysługujących mu kompetencji nadzorczych począwszy od dnia doręczenia mu przez organ wykonawczy gminy Zarządzenia Nr [...] - tj. od 15 października 2015r. Znana była bowiem organowi nadzoru treść przedmiotowego Zarządzenia, a z uwagi na jego doręczenie przez Burmistrza przy piśmie z 15 października 2015r. nie mogła budzić wątpliwości jego autentyczność, aktualność oraz przedmiot sprawy, której dotyczy. Mając na uwadze powyższe, Sąd podziela stanowisko skarżącej Gminy, że Zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy Nr [...] z dnia 15 października 2015r. zostało doręczone Wojewodzie w dniu 15 października 2015r. Skoro zatem Wojewoda wydał rozstrzygnięcie nadzorcze w dniu 28 grudnia 2015r. to stwierdzić należy, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze zostało wydane przez Wojewodę z uchybieniem terminu z art. 91 ust. 1 u.s.g., co stanowi wystarczającą podstawę do uchylenia rozstrzygnięcia nadzorczego i jednocześnie zwalnia Sąd z odnoszenia się do innych zarzutów skargi. W tym miejscu wyraźnie trzeba podkreślić, że prekluzyjny 30 dniowy termin dotyczy kompetencji organu nadzorczego. Początek tego terminu został przez ustawodawcę powiązany z momentem doręczenia uchwały. Z kolei upływ tego terminu skutkuje wygaśnięciem kompetencji organu nadzoru. Jak trafnie wskazał NSA w wyroku z dnia 7 listopada 2003 r., sygn. akt II OSK 1216/2008, "wyznaczenie w art. 91 ust. 1 w związku z art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym terminu ustawowego do podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, po upływie którego kompetencja nadzorcza wygasa, powoduje, że termin ten nie może zostać przedłużony. Nie ma podstaw do stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Art. 57 k.p.a. reguluje sposób obliczania i warunki zachowania terminu procesowego przez stronę postępowania. Nie można stosować go do terminu realizacji kompetencji nadzorczej, która po upływie ustawowego terminu wygasa". Z kolei w wyroku z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 54/11, NSA wyraził pogląd, zgodnie z którym "nie ulega najmniejszej wątpliwości, że termin wskazany w art. 91 ust. 1 u.s.g. ma charakter prekluzyjny i biegnie od dnia doręczenia uchwały wojewodzie. Oznacza to, że kompetencja wojewody do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego z upływem tego terminu wygasa, co zresztą jednoznacznie wynika z treści art. 93 ust. 1 u.s.g. Tak więc, akt nadzoru stwierdzający nieważność uchwały organu gminy wydany już po tym terminie jest rozstrzygnięciem zapadłym z naruszeniem przepisów o właściwości. Wziąwszy pod uwagę fakt, że zgodnie z zasadą praworządności, organy państwa są uprawnione do działania tylko i wyłącznie w zakresie przyznanych im kompetencji, wydanie aktu lub podjęcie czynności z naruszeniem przepisów o właściwości należy traktować jako przypadek rażącego naruszenia prawa, uzasadniający wyeliminowanie z obrotu prawnego aktu dotkniętego taką wadą, niezależnie od słuszności zawartego w nim rozstrzygnięcia. Jeżeli zatem, sąd administracyjny stwierdzi, że wojewoda wydał rozstrzygnięcie nadzorcze po upływie 30 dni od daty doręczenia mu uchwały organu gminy, to obowiązany jest skargę uwzględnić i zaskarżony akt nadzoru uchylić na podstawie art. 148 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy tym w uzasadnieniu swojego wyroku sąd nie powinien odnosić się do innych (niż naruszenie przepisów o właściwości przez organ nadzoru) zarzutów podniesionych w skardze, ponieważ ich ocena jest bezprzedmiotowa wobec wygaśnięcia kompetencji wojewody do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego". Mając na uwadze powyższe, zasadne było uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego na podstawie art. 148 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w pkt I sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 200 p.p.s.a.