II SA/Sz 455/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Bukowiecka – Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] r., nr [...] w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. M. K. reprezentowany przez pełnomocnika adwokata P. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby Jednocześnie w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia nieodwracalnej szkody w postaci wstrzymania wpływu 50 % należnego zawieszonemu funkcjonariuszowi wynagrodzenia, a także przerwania ciągłości zatrudnienia M. K., mającego znaczenie przy ustalaniu praw emerytalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie ulega przy tym wątpliwości, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy jest jej niewykonanie do czasu rozpatrzenia wniosku. W sytuacji gdy decyzja objęta skargą została wykonana nie można bowiem spowodować odwrócenia już zaistniałych następstw wykonania tej decyzji. Skoro postanowienie sądu administracyjnego ma uchronić stronę przed negatywnymi skutkami wykonania decyzji, to zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 ww. ustawy staje się niecelowe w wypadku wykonania decyzji. W niniejszej sprawie decyzja organu I instancji z dnia [...] r. w przedmiocie zwolnienia M. K. ze służby z dniem [...] r. z powodu upływu 12-miesięcznego okresu zawieszenia w czynnościach służbowych została już wykonana. Zgodnie z art. 218 ust. 3 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2014 roku, poz. 1415), wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji. Nie sposób zatem orzec o wstrzymaniu wykonania skarżonej decyzji skoro decyzja organu I instancji została wykonana z dniem [...] r., bowiem z taką datą nastąpiło zwolnienie skarżącego ze służby. W orzecznictwie jednoznacznie dominuje pogląd, że aby możliwe było zastosowanie normy art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, konieczne jest aby wniosek dotyczyły aktu lub czynności, które nadają się do wykonania oraz aby taki akt nie został jeszcze wykonany, gdyż dopiero jego wykonanie mogłoby spowodować skutki o jakich mowa w tym przepisie (vide: postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2004 r. o sygn. OZ 26/04, niepubl., postanowienie NSA z dnia 5 listopada 2009 r. o sygn. II OZ 967/09 niepubl.). Należy w pełni podzielić stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 5 listopada 2015 r. (sygn. akt I OZ 1365/15), zgodnie z którym brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy skutki, które wynikają z wykonania decyzji - już wystąpiły, bowiem instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności jest postrzegana jako tymczasowa ochrona osoby, która wniosek taki składa, przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przez Sąd działania organu administracji publicznej. Objęcie skarżącego ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może mieć miejsce tylko i wyłącznie w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana. Skutki kwestionowanej przez skarżącego decyzji zwalniającej go ze służby mogą być zatem zniwelowane jedynie przez pozytywne dla skarżącego orzeczenie uwzględniające jego skargę, a nie przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 896/08). Wobec tego, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.