III SA/Po 814/15
WyrokWSA w Poznaniu2016-05-12
Skład orzekający: Maria Lorych-Olszanowska, Mirella Ławniczak, Szymon Widłak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy podmiot niebędący stroną postępowania administracyjnego, który nie wykazał posiadania interesu prawnego, może skutecznie domagać się wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że skarżąca spółka nie wykazała posiadania interesu prawnego we wznowieniu postępowania dotyczącego zezwolenia na lokalizację sieci kablowej w pasie drogi gminnej. Interes prawny w takim postępowaniu nie wynika z prawa własności nieruchomości sąsiadującej z pasem drogowym, ani z faktu, że roboty budowlane wykonane w ramach innego postępowania (nadzór budowlany) mogły wkroczyć na teren należący do skarżącej spółki.Stan faktyczny
Spółka "A" złożyła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją zezwalającą na lokalizację sieci kablowej w pasie drogi gminnej. Spółka twierdziła, że decyzja dotyczyła również jej działki, a roboty budowlane przekroczyły jej granice. Organy administracji uznały, że spółka nie była stroną postępowania pierwotnego i nie wykazała interesu prawnego do wznowienia.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 12 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie WSA Mirella Ławniczak (spr.) WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2016 roku przy udziale sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2015r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną w przedmiocie wydania zezwolenia na lokalizację sieci kablowej w pasie drogi gminnej oddala skargę
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 roku, nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia "A" Sp. z o.o. z siedzibą w [...], utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza [...] z dnia [...] kwietnia 2015 roku o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Miasta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 roku w przedmiocie zezwolenia na lokalizację sieci kablowej w pasie drogi gminnej.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniono, że brak było ustawowych podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego, gdyż z wnioskiem o wznowienie postępowania wystąpił podmiot nie będący stroną.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.
Decyzją Burmistrza Miasta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 roku w przedmiocie zezwolenia na lokalizację sieci kablowej w pasie drogi gminnej – ul. [...] (działka nr [...]) została wydana na wniosek A. F., projektanta "B" s.c. A. i Ł. F., który działał z upoważnienia "C" Sp. z o.o.
Wniosek o wydanie zezwolenia obejmował działki nr [...], nr [...] oraz nr [...]. Wszystkie działki sa własnością Gminy [...], lecz tylko działka nr [...] stanowi drogę publiczną.
"A" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] nie brała udziału w postępowaniu o wydanie zezwolenia. Spółka nie jest ani właścicielem, ani użytkownikiem wieczystym działki nr [...]. Żaden z dokumentów, na który powołuje się "A" Sp. z o.o. nie dotyczy działki nr [...], czyli działki objętej zezwoleniem. Zatem dokumenty powołane przez wnoszącą podanie o wznowienie postępowania nie wskazują na posiadanie interesu prawnego.
"A" Sp. z o.o. jako użytkownik wieczysty działek położonych w sąsiedztwie nie ma interesu prawnego we wznowieniu postępowania zakończonego decyzją o zezwoleniu na lokalizację sieci kablowej w pasie drogi gminnej i nie miała takiego interesu na etapie jej wydawania.
"A" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] skorzystała z prawa skargi do sądu administracyjnego. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wydanie orzeczenie, co do istoty sprawy, a ponadto o zwrot kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi Skarżąca podzieliła ustalenia faktyczne Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które zdaniem Skarżącej trafnie stwierdziło, iż kwestionowane decyzje dotyczą ul. [...]
W ocenie Spółki, skarżony organ pominął fakt, że wydając decyzję nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 roku, Burmistrz [...] działał w błędnym przekonaniu, że pas drogowy ulicy [...] obejmuje zarówno działkę nr [...] (należąca do Skarżącej), jak i działkę nr [...], co wynika z oznaczenia jezdni asfaltowej na załącznikach graficznych do wydanych decyzji.
Przy wydawaniu decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 roku, Burmistrz [...] traktował działkę nr [...], jako pobocze asfaltowe drogi pobudowanej na działce nr [...] (należy do skarżącej Spółki).
Konieczność wznowienia postępowania administracyjnego uzasadnia także to, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], decyzją z dnia [...] lipca 2015 roku nr [...], nakazał rozbiórkę robót budowlanych wykonanych na podstawie zgłoszenia z dnia [...] października 2000 roku, a polegających na wykonaniu profilowania istniejącej nawierzchni drobnym tłuczniem kamiennym i masą mineralno-asfaltową, ułożeniu nowej warstwy ściernej grubości 4 cm, przebudowę studzienki na odcinku działki [...] w ciągu ulicy [...] w miejscowości [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu kwestionowanego postanowienia i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga nie ma uzasadnionych podstaw.
Sąd nie ujawnił naruszenia prawa uzasadniającego stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia ani naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 145 § 1 pkt lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 - dalej P.p.s.a.).
Organy przyjęły prawidłowe ustalenia w zakresie stanu faktycznego sprawy i dokonały prawidłowej materialnoprawnej oceny, co do istnienia interesu prawnego skarżącej Spółki w sprawie dotyczącej zezwolenia na lokalizację sieci kablowej w pasie drogi gminnej – ul. [...] (działka nr [...]).
Decyzja nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 roku oraz decyzja ją zmieniająca nr [...] z dnia [...] lutego 2009 roku zostały wydane przez Burmistrza [...] w wyniku realizacji kompetencji określonej przez art. 39 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (Dz.U. 2007r. Nr 19, poz. 115).
Zgodnie z treścią art. 39 ust. 3 powołanej ustawy lokalizowanie w pasie drogowym obiektów budowlanych lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem właściwego zarządcy drogi wydawanym w drodze decyzji administracyjnej.
W zezwoleniu na lokalizowanie w pasie drogowym obiektów budowlanych lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego poucza się inwestora, że przed rozpoczęciem robót budowlanych jest on zobowiązany do uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy albo wykonywania robót budowlanych oraz uzgodnienia z zarządcą drogi przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, projektu budowlanego obiektu lub urządzenia, a ponadto także do uzyskania zezwolenia zarządcy drogi na zajęcie pasa drogowego, dotyczącego prowadzenia robót w pasie drogowym lub na umieszczenie w nim obiektu lub urządzenia – art. 39 ust. 3a ustawy o drogach publicznych
Z uwagi na powyższe organ prawidłowo stwierdził, że źródłem interesu prawnego do udziału w postępowaniu o lokalizację inwestycji niezwiązanej z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego w pasie drogowym nie jest prawo własności nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, na której został urządzony pas drogowy, w odniesieniu do którego na wniosek inwestora, podejmowana jest decyzja o zlokalizowaniu w nim obiektów budowlanych lub urządzeń nie związanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego (wyrok NSA z dnia 16 maja 2012 roku o sygn. akt II GSK 557/11).
O wadliwości stanowiska skarżonego organu nie przesądza ani "przeświadczenie Burmistrza [...], co do tego, że pas drogowy ul. [...] obejmuje także działkę nr [...]", ani też decyzja PINB nakazująca rozbiórkę robót budowlanych wykonanych na odcinku działki [...].
Analiza akt sprawy ponad wszelką wątpliwość wykazuje, że wniosek o wydanie zezwolenia na lokalizację sieci kablowej obejmował działki nr [...], nr [...] oraz nr [...] – wszystkie działki są własności Gminy [...].
Natomiast przedmiotem decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 roku oraz decyzji ją zmieniającej nr [...] z dnia [...] lutego 2009 roku było udzielenie zezwolenia na lokalizację sieci kablowej w miejscowości [...] w pasie drogi gminnej ul. [...] i dotyczyło jedynie działki nr [...].
Uwzględniając powyższe za trafne uznać należało stanowisko skarżonego organu, że treść rozstrzygnięcia zawartego w powołanej powyżej decyzji w żadnym zakresie nie ingeruje w sferę praw lub obowiązków "A" Sp. z o.o. z siedzibą w [...].
Wskazana decyzja, ani nie przyznaje Skarżącej uprawnień do zajęcia działki nr [...], ani nie nakłada na "A" Sp. z o.o. obowiązku znoszenia czyjejś ingerencji w jej prawo własności; decyzja nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 roku oraz decyzja ją zmieniająca nr [...] z dnia [...] lutego 2009 roku nie kreuje dla "C" Sp. z o.o. uprawnienia do zajęcia działki nr [...], która należy do skarżącej Spółki.
Dowodem posiadania interesu prawnego przez skarżącą Spółkę w sprawie udzielenie zezwolenia na lokalizację sieci kablowej na działce nr [...], wbrew argumentacji skargi, nie jest powołana w uzasadnieniu skargi decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 roku o nr [...].
Nakaz rozbiórki robót budowlanych wykonanych na podstawie zgłoszenia wydawany jest na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz.U. 2013, poz. 1409 ze zm.), która określa administracyjnoprawne ramy dysponowania nieruchomością na cele budowlane i normuje działalność obejmującą sprawy projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych oraz określa zasady działania organów administracji publicznej w tych dziedzinach (art. 1 i art. 4 ustawy – Prawo budowlane).
Na gruncie tej ostatniej regulacji interes prawny do udziału w postępowaniu administracyjnym wyznacza obszar oddziaływania obiektu, przez który należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu (art. 3 pkt 20 ustawy – Prawo budowlane).
W konsekwencji katalog podmiotów będących stronami w sprawie o wydanie zezwolenia na zajęcie psa drogowego jest inny niż w sprawie o rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia.
Przekroczenie granic działki na etapie prac budowlanych przy realizacji projektu budowy ul. [...] w [...], które obejmowało ułożenie warstwy asfaltowej także na części działki nr [...], czyli na nieruchomości stanowiącej własność Skarżącej, należy kwalifikować jako bezprawną ingerencję w prawo własności skarżącej Spółki, co aktualizuje przesłanki dla poszukiwania ochrony prawnej w szczególności na gruncie przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku – Kodeks cywilny (Dz.U. 2014, poz. 121 ze zm.).
Natomiast fakt, że roboty budowlane zostały wykonane także niezgodnie ze zgłoszeniem budowlanym aktualizował przesłanki wszczęcia postępowania administracyjnego i wydanie decyzji na podstawie regulacji ustawy – Prawo budowlane. W postępowaniach administracyjnych prowadzonych na podstawie tej ostatniej regulacji ustawowej stroną postępowania była (posiadała interes prawny) także skarżąca Spółka.
Jednak skarżony organ trafnie uznał, że ani treść przepisów ustawy - Prawo budowlane, ani treści decyzji nakazującej rozbiórkę robót budowlanych, nie kreuje dla Skarżącej sytuacji interesu prawnego w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2016, poz.23) w sprawie indywidualnej dotyczącej udzielenia "C" Sp. z o.o. zezwolenia na lokalizację sieci kablowej w miejscowości [...] w pasie drogi gminnej ul. [...] Jednocześnie zezwolenie na lokalizację sieci kablowej w pasie drogowym tej drogi gminnej dotyczyło jedynie działki nr [...], a ta działka stanowi własność Gminy [...].
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), skarga podlegała oddaleniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło