I SA/Gd 576/16

Dnia 18 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 18 kwietnia 2016 roku, nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia 12 lutego 2016 r., zawierającym stanowisko wierzyciela w przedmiocie zarzutów wniesionych w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] uznał zarzuty zobowiązanego K. K. za niedopuszczalne. W podstawie prawnej orzeczenia wskazał m. in. art. 34 § 1 i 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm., dalej jako ustawa egzekucyjna). Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w [...] utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku K. K. wniósł o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako złożona w sprawie wyłączonej spod właściwości sądów administracyjnych. Merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Podstawowym warunkiem dopuszczalności skargi jest to, aby sprawa podlegała właściwości sądu administracyjnego. Stwierdzenie, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego uniemożliwia jej merytoryczne rozpoznanie i powoduje konieczność odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a. Zakres spraw poddanych kognicji sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. Przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. został znowelizowany ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2015 r., poz. 658), która weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r. Jedną z wprowadzonych nowelizacją zmian było wyłączenie spod właściwości sądów administracyjnych możliwości kontroli postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Przed nowelizacją art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. posiadał bowiem następujące brzmienie: "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie". Po nowelizacji przepis ten stanowi, że: "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu". W niniejszej sprawie skarga została wniesiona w dniu 26 kwietnia 2016 r. Zatem zastosowanie mają przepisy p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. Skoro więc przedmiotem tej skargi jest postanowienie zawierające stanowisko wierzyciela co do zgłoszonych przez skarżącego zarzutów w toku postępowania egzekucyjnego w administracji, to skarga nie jest dopuszczalna i podlega odrzuceniu. W związku z powyższym skarga wniesiona w sprawie niniejszej jest niedopuszczalna z tego powodu, że przedmiot skargi został wyłączony spod kognicji sądów administracyjnych. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.