II SA/Gl 57/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski,, Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2016 r. sprawy ze skargi K.C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. (dalej: PINB) decyzją z dnia [...]r. nr [...], działając na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., odmówił wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją z dnia [...]r. znak [...]. Jak wyjaśniono w uzasadnieniu tego aktu, w związku z wnioskiem K. C. z dnia [...]r. o wznowienie postępowania, zakończonego decyzją PINB z dnia [...]r. znak [...], wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 i 4 w zw. z art. 83 pr. bud., w ramach której PINB nakazał A. i W. B. wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem (przedstawienie inwentaryzacji wykonanego zbiornika na nieczystości ciekłe wraz z opinią o jego przydatności do użytkowania) podjęto czynności wyjaśniające. Do wniosku załączony został "wydruk zdjęcia" decyzji z [...]r., w związku z czym wystąpiono do Starosty [...] o udzielenie informacji dotyczącej osoby, która zdjęcia te zrobiła oraz czasu dokonania tych czynności w celu ustalenia daty zapoznania się wnioskodawcy z decyzją. Pismem z dnia [...]r. Starosta poinformował, że K. C. zapoznał się z aktami sprawy oraz decyzją w dniu [...]. Zważywszy na przekroczenie termin określonego art. 148 § 2 k.p.a., organ odmówił wznowienia postępowania. Pismem z dnia [...]. strona złożyła odwołanie od tej decyzji, wnosząc ewentualnie o wznowienie postępowania z urzędu. W odwołaniu podniesiono także zarzuty wobec decyzji z [...], wskazując w szczególności na jej sprzeczność z wydanymi warunkami zabudowy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: ŚWINB) decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w całości w mocy. Jak wyjaśnił w uzasadnieniu, zawiadomieniem z dnia [...]r. poinformował o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy, a w dniu [...]r. wezwał stronę do wskazania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania oraz daty ustania przyczyny uchybienia tego terminu. W odpowiedzi z dnia [...]r. K. C. wskazał, jako datę ustania terminu do wniesienia "odwołania", dzień [...]r., bowiem, jak pisze, "dnia [...]r. udało mi się uzyskać odnaleziony gdzieś przez żonę oryginał pisma Pana B. z przed 10 lat datowany [...]r., gdzie w punkcie [...]demaskuje on nieprawdziwe ustalenia PINB oraz wyklucza on możliwość dokonania ustaleń takich jakie dokonał później PINB w dniu [...]". Jak wynika z uzasadnienia decyzji, ŚWINB nie dał wiary wyjaśnieniom strony uznając, iż zapoznała się ona z decyzją w trakcie przeglądania akt sprawy dotyczącej sprawy pozwolenia na budowę domku rekreacyjnego w [...] udzielonego A. i W. B., w dacie wskazanej przez Starostę w piśmie z dnia [...]r. tj. w dniu [...]r., Wobec tego, w ślad za organem I instancji, stwierdził brak podstaw do wznowienia postępowania ze względu na uchybienie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania określonego art. 148 § 2 k.p.a. ŚWINB zwrócił także uwagę na niewłaściwą formę rozstrzygnięcia w kwestii odmowy wznowienia postępowania. PINB uczynił to w formie decyzji, podczas gdy stosownie do art. 149 § 3 k.p.a. powinno to być postanowienie. Wada ta, w jego ocenie, nie ma jednak wpływu na prawidłowość aktu. W skardze z dnia [...]r. K. C. podnosi zarzuty kierowane wobec trzech decyzji dotyczących inwestycji, realizowanej na działce nr [...]zlokalizowanej w [...] przy ul. [...], należącej do A. i W. B., w tym decyzji: Starosty [...] z dnia [...] r. zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę domku rekreacyjnego oraz bezodpływowego osadnika ścieków; decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. utrzymującej w mocy powyższe rozstrzygnięcie w części dotyczącej pozwolenia na budowę oraz umarzającej postępowanie w części dotyczącej pozwolenia na budowę osadnika na nieczystości ciekłe i decyzję PINB z dnia [...] r. znak [...]. W ocenie skarżącego, działania podejmowane przez te organy spowodowały, że inwestycja została zrealizowana w sposób sprzeczny z decyzją Wójta Gminy G. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] r. nr [...]. Konsekwencją tego jest m.in. przesunięcie budynku o 8 metrów od wyznaczonej linii zabudowy, a w ślad za tym różnego rodzaju ograniczenia, które dotykają skarżącego jako właściciela działki sąsiedniej. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez m.in. kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: ŚWINB) z dnia [...] r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w całości w mocy. utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. (dalej: PINB) z dnia [...] r. nr [...] w sprawie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją tego organu z dnia [...] r. znak [...]. Kontrolowana decyzja została podjęta na podstawie art. 148 § 1 i 2 w zw. z art. 149 § 3 k.p.a. Stosownie do art. 148 § 1 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Skarżący, jak wynika z jego wniosku z dnia [...] r. (k.5 administracyjnych akt sprawy) wnosił o wznowienie postępowania ze względu na nieuznanie go za stronę postępowania zakończonego decyzją PINB z dnia [...] r. O decyzji tej, wedle ustaleń poczynionych w trakcie postępowania, dowiedział się w dniu [...] r. Jak wynika z pisma Starosty [...] z dnia [...] r. (k. 11), w tej dacie zapoznawał się on z aktami sprawy dotyczącymi pozwolenia na budowę z dnia [...] r. Skarżący nie wykazał, iż stało się to w innym momencie. W swoich wyjaśnieniach wskazuje na datę [...] r., przy czym trudno dać temu wiarę skoro w dniu [...] r. robił fotokopie tejże decyzji. Wobec tego, skoro skarżący dowiedział się o decyzji w dniu [...] r., natomiast wniosek o wznowienie złożył w dniu [...] r. to niewątpliwie przekroczył termin wskazany w art. 148 § 2 k.p.a. Naruszenie wskazanego terminu, co wiąże się z niespełnieniem jednej z formalnych przesłanek wznowienia, skutkuje odmową wznowienia postępowania. W myśl art. 149 § 3 k.p.a., odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. W ocenie składu orzekającego, ustalone w sprawie okoliczności w pełni uzasadniały odmowę wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie ze względu na uchybienie terminu do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania, natomiast organ odwoławczy dopuścił się naruszeń procedury, które nie miały jednak wpływu na wynik sprawy. Pierwsze z nich, to załatwienie sprawy w formie decyzji mimo wyraźnego przepisu zawartego w art. 149 § 3 k.p.a., zgodnie z którym forma właściwą jest postanowienie. ŚWINB dostrzegł ten fakt, dając temu wyraz w uzasadnieniu, jednakowoż powinien orzec w tej sprawie we właściwej formie (postanowienia), mimo tego, że organ I instancji uczynił to w drodze decyzji. W istocie rzeczy, skoro forma jest kwestią wtórną i nie przesądza ona o istocie aktu, było to postanowienie i tak należało go konsekwentnie traktować. Po wtóre, postępowanie zażaleniowe, prowadzone przez ŚWINB trwało od [...] r. (data wpływu odwołania) do [...] r. (data wydania "decyzji" przez ŚWINB), a więc prawie trzy lata. Organ odwoławczy nie tylko, że nie wyjaśnił z jakich przyczyn pozostawał w bezczynności przez tak długi okres czasu, to także nie realizował obowiązków, jakie spoczywają na organie prowadzącym postępowanie w związku z art. 36 k.p.a. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. Mając powyższe na względzie, mimo stwierdzonych uchybień procesowych, Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie (określone mylnie jako "decyzja) oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji (także określone mylnie jako "decyzja") są zgodne z obowiązującym prawem, a w związku z tym na podstawie powołanych przepisów oraz art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił – jak w wyroku