II SA/Lu 335/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T.-K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Decyzją z dnia [...] r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu wniosku A. T.-K. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kolegium z dnia [...] r., znak: [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie rozgraniczenia działek gruntu nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] położonych w obrębie [...] gmina [...] – utrzymało w mocy decyzję własną. W skardze do Sądu na wskazaną wyżej decyzję Kolegium z dnia [...] A.T.-K. zarzuciła organowi naruszenie art. 27 § 1a Kodeksu postępowania administracyjnego, wskutek udziału w wydaniu zaskarżonej decyzji członka Samorządowego Kolegium Odwoławczego – M. P., która brała udział w wydaniu decyzji z dnia [...] r., znak [...], objętej następnie wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania, podnosząc, że decyzją z dnia [...] r., znak: [...], wydaną w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), uwzględniło w całości skargę i stwierdziło nieważność zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wskazać należy, że w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd administracyjny umarza postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Podkreślenia wymaga, że bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu powołanego przepisu zachodzi w szczególności wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Sytuacja taka ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, który go wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. Stosownie bowiem do tego przepisu organ, którego działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jak wynika z akt sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze skorzystało z tego trybu i podzielając argumentację skarżącej zawartą w jej skardze, w dniu [...] r. wydało decyzję znak: [...], którą działając w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., stwierdziło nieważność zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tej decyzji organ uznał za zasadny zarzut naruszenia art. 27 § 1a K.p.a., wskutek udziału w wydaniu zaskarżonej decyzji członka SKO M. P., która brała udział w wydaniu decyzji z dnia [...] r., znak [...], objętej następnie wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Kolegium podkreśliło przy tym, że stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji skutkować będzie ponownym merytorycznym rozpatrzeniem sprawy przez Samorządowego Kolegium Odwoławczego w innym składzie. W tych okolicznościach, uznać należy, że z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, a tym samym z uwagi na brak przedmiotu kontroli sądowej, postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie. Z powyższych przyczyn Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.