I SA/Bd 201/16
WyrokWSA w Bydgoszczy2016-05-18
Skład orzekający: sędzia WSA Ewa Kruppik – Świetlicka, sędzia WSA Teresa Liwacz, sędzia WSA Leszek Kleczkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy jest zobowiązany do uzupełnienia decyzji w przedmiocie oprocentowania nadpłaty, jeśli strona domaga się rozstrzygnięcia merytorycznego dotyczącego okresu, za jaki to oprocentowanie przysługuje?Ratio decidendi
Organ podatkowy nie jest zobowiązany do ponownego uzupełniania decyzji w trybie art. 213 Ordynacji podatkowej, jeśli kwestia oprocentowania nadpłaty została już rozstrzygnięta w poprzednim uzupełnieniu decyzji. Wniosek o uzupełnienie decyzji nie może służyć do rozpatrywania zarzutów merytorycznych dotyczących okresu, za jaki przysługuje oprocentowanie, ani do kwestionowania samego rozstrzygnięcia co do istoty sprawy.Stan faktyczny
Spółka wniosła o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych. Następnie złożyła wniosek o uzupełnienie decyzji w zakresie oprocentowania nadpłaty. Po odmowie organu I instancji i uchyleniu tej decyzji przez organ II instancji, organ I instancji uzupełnił decyzję o rozstrzygnięcie dotyczące oprocentowania. Spółka ponownie złożyła wniosek o uzupełnienie decyzji w tym samym zakresie, domagając się rozstrzygnięcia merytorycznego co do okresu, za jaki oprocentowanie przysługuje. Organ I instancji odmówił, a Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie. Spółka wniosła skargę do WSA.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Kruppik – Świetlicka (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Teresa Liwacz sędzia WSA Leszek Kleczkowski Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Antoniuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2016r. sprawy ze skargi N. Szpitala w Nakle i S. Sp. z o.o. z/s w Nakla nad Notecią na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji w zakresie oprocentowania nadpłaty oddala skargę
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. Naczelnik Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Skarbowego w B. po rozpoznaniu wniosku N. Szpitala w N. i S. Sp. z o.o. (skarżąca/spółka) w sprawie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r., stwierdził nadpłatę w tym podatku i orzekł o jej zwrocie w wysokości 578.920,00 zł.
Jednocześnie z odwołaniem od powyższej decyzji, Spółka odrębnym pismem z dnia [...] maja 2015 r. złożyła do Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Skarbowego w B. wniosek w trybie art. 213 Ordynacji podatkowej o uzupełnienie ww. decyzji w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie oprocentowania nadpłaty poprzez:
a) stwierdzenie (określenie), iż nadpłata po stronie Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. w wysokości 578.920,00 zł podlega oprocentowaniu od dnia jej powstania, tj. od dnia 31 marca 2009 r., do dnia jej zwrotu lub, w zależności od przyjętej oceny prawnej, do dnia 05 grudnia 2013 r.,
b) ewentualnie odmowę stwierdzenia (określenia), iż nadpłata po strome Spółki
w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. w wysokości 578.920,00 zł podlega oprocentowaniu od dnia jej powstania, tj. od dnia 31 marca 2009 r., do dnia jej zwrotu lub, w zależności od przyjętej oceny prawnej, do dnia 05 grudnia 2013 r.
W odpowiedzi na złożony wniosek organ postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. odmówił uzupełnienia decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] co do rozstrzygnięcia w zakresie oprocentowania nadpłaty. Natomiast Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. stwierdził natomiast niedopuszczalność odwołania od przywołanej decyzji.
W wyniku złożonego przez stronę zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. uchylił w całości postanowienie organu I instancji z dnia [...] czerwca 2015 r. odmawiające uzupełnienia decyzji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem organu odwoławczego skoro Spółka nie uchybiając terminowi i formie zwróciła się o rozstrzygnięcie kwestii oprocentowania nadpłaty w decyzji stwierdzającej nadpłatę w trybie jej uzupełnienia, to organ podatkowy, skoro nie wydał oddzielnej decyzji w tej kwestii, winien uzupełnić przedmiotową decyzję o rozstrzygnięcie dotyczące kwestii oprocentowania nadpłaty.
Stosując się do rozstrzygnięcia organu II instancji Naczelnik Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Skarbowego w B. decyzją z dnia [...] września 2015 r. uzupełnił decyzję z dnia [...] września 2015 r. o rozstrzygnięcie w kwestii oprocentowania nadpłaty, tj. uzupełnił rozstrzygnięcie dodając: "wraz z odsetkami o których mowa w art. 72 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa w kwocie 4.055,00 zł oraz oprocentowaniem o którym mowa w art. 78 § 3 pkt 3 lit. b ustawy Ordynacja podatkowa". Spółka nie złożyła odwołania od przywołanej decyzji uzupełniającej.
Pismem z dnia [...] października 2015 r. Spółka złożyła wniosek w trybie art. 213 § 1 Ordynacji podatkowej o uzupełnienie decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2008, uzupełnionej decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...] o rozstrzygnięcie w przedmiocie stwierdzenia (określenia) oprocentowania nadpłaty poprzez:
- stwierdzenie (określenie), iż nadpłata po stronie Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. w wysokości 578.920,00 zł podlega oprocentowaniu od dnia jej powstania, tj. od dnia 31 marca 2009 r., do dnia jej zwrotu lub, w zależności od przyjętej oceny prawnej, do dnia 05 grudnia 2013 r.,
- ewentualnie odmowę stwierdzenia (określenia), iż nadpłata po stronie Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. w wysokości 578.920,00 zł podlega
oprocentowaniu od dnia jej powstania, tj. od dnia 31 marca 2009 r., do dnia jej zwrotu
lub, w zależności od przyjętej oceny prawnej, do dnia 05 grudnia 2013 r.
Uzasadniając wniosek Spółka wskazała, iż w orzecznictwie przyjmuje się, że gdy
organ odmawia podatnikowi wypłaty odsetek stojąc na stanowisku, iż w świetle obowiązującego prawa odsetki te nie przysługują, to w tym zakresie powinien wydać decyzję administracyjną. Zdaniem strony w decyzji z dnia [...] września 2015 r., którą uzupełniono decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r. organ pierwszej instancji wyraźnie zaznaczył, iż nie było rozpatrywane żądanie Spółki dotyczące wypłaty oprocentowania nadpłaty od dnia jej powstania, tj. od dnia 31 marca 2009 r. do dnia jej zwrotu, ewentualnie do dnia 05 grudnia 2013 r. W złożonym wniosku Spółka wskazała, iż organ podatkowy obowiązany był rozstrzygnąć sprawę uwzględniając całokształt jej okoliczności. Jeśli organ podatkowy miał jakiekolwiek wątpliwości odnośnie zakresu wniosku, to zdaniem Spółki, winien się zwrócić do niej, o jego wyjaśnienie, a nie dokonać jego arbitralnej interpretacji, do tego niezgodnej z wolą Spółki. Organ pierwszej instancji z niewiadomych przyczyn tego nie uczynił.
Rozpatrując złożony wniosek organ I instancji postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. sprostowanym postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. odmówił ponownego uzupełnienia decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r. co do rozstrzygnięcia w zakresie oprocentowania nadpłaty w zakresie wskazanym przez Spółkę we wniosku.
W złożonym zażaleniu strona zarzuciła, że organ bezpodstawnie nie rozstrzygnął kwestii okresu za jaki spółce przysługuje oprocentowanie nadpłaty.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej
w B. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ wskazał, że zarzuty zawarte w zażaleniu na postanowienie z dnia [...] listopada 2015 r. odnoszą się w większości do całości postępowania w zakresie stwierdzenia nadpłaty i wydanej w dniu [...] kwietnia 2015 r. decyzji. Wydane przez organ podatkowy pierwszej instancji zaskarżone postanowienie orzeka natomiast wyłącznie o braku obowiązku organu podatkowego do uzupełnienia decyzji Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Skarbowego w B. w zakresie rozstrzygnięcia co do oprocentowania, w zakresie wskazanym przez Spółkę.
Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że organ I instancji, stosując się do postanowienia organu odwoławczego z dnia [...] września 2015 r., decyzją z dnia [...] września 2015 r. uzupełnił decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r. o rozstrzygnięcie w kwestii oprocentowania nadpłaty.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 213 § 1 Ordynacji podatkowej Strona może zażądać uzupełnienia decyzji co do rozstrzygnięcia lub co do prawa do odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub co do skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Tym samym organ podatkowy może uzupełnić albo sprostować decyzję wyłącznie w zakresie wskazanym powyżej. Przyjęcie przywołanego trybu postępowania zasadne jest w przypadku, gdy w uzasadnieniu prawnym lub faktycznym decyzji organ podatkowy zawarł istotne dla sprawy kwestie, jednakże rozstrzygnięcie w tym zakresie nie zostało uwzględnione w sentencji decyzji.
Organ podniósł, iż w złożonym wniosku o stwierdzenie nadpłaty Spółka
wniosła (pkt 2) o "zwrot nadpłaty wraz z oprocentowaniem". W decyzji z dnia [...] września 2015 r. Naczelnik Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Skarbowego w B. orzekł uzupełnić wydaną w dniu [...] kwietnia 2015 r. decyzję stwierdzającą nadpłatę dodając "wraz z odsetkami o których mowa w art. 72 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa w kwocie 4.055,00 zł oraz oprocentowaniem o którym mowa w art. 78 § 3 pkt 3 lit. b ustawy Ordynacja podatkowa". Tym samym decyzja z dnia [...] kwietnia 2015 r. została uzupełniona w kwestii oprocentowania nadpłaty. Uzupełnienie decyzji co do rozstrzygnięcia (art. 210 § 1 pkt 5) ograniczone jest regulacją z art. 207 § 2 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty kończąc postępowanie w danej instancji. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] września 2015 r. organ podatkowy pierwszej instancji objął swoim rozstrzygnięciem całą istotę sprawy podatkowej. Tymczasem Spółka ponownie pismem z dnia [...] października 2015 r. wystąpiła z wnioskiem o uzupełnienie powołanej decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r.
Wskazano, że organ I instancji uzupełniając decyzją z dnia [...] września 2015 r. decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r. stwierdzającą nadpłatę w podatku dochodowym od
osób prawnych za 2008 r. w kwocie 578.920,00 zł poprzez dodanie "wraz z odsetkami o których mowa w art. 72 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa w kwocie 4.055,00 zł oraz oprocentowaniem o którym mowa w art. 78 § 3 pkt 3 lit. b ustawy Ordynacja podatkowa" wyraził swoje stanowisko w przedmiocie oprocentowania nadpłaty.
W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej organ I instancji zasadnie odmówił uzupełnienia decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r., która została już w kwestii oprocentowania nadpłaty uzupełniona decyzją z dnia [...] września 2015 r. Uzupełnienie decyzji powołaną decyzją z dnia [...] września 2015 r. umożliwia Spółce podjęcie sporu przed organem drugiej instancji w zakresie przedmiotu uzupełnionego w trybie art. 213 § 1 Ordynacji podatkowej. Zdaniem organu odwoławczego nie jest dopuszczalne w sprawie uzupełnienia decyzji rozpatrywanie zarzutów merytorycznych dotyczących decyzji uzupełnianej, lecz wyłącznie argumentów, które mieszczą się w zakresie wyznaczonym przez art. 213 Ordynacji podatkowej.
Organ podkreślił, że spór dotyczący zamieszczenia w sentencji (części dyspozytywnej decyzji) rozstrzygnięcia w przedmiocie oprocentowania nadpłaty przestał istnieć w momencie uzupełnienia przez organ podatkowy pierwszej instancji decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r. Kwestią sporną pozostaje natomiast okres za jaki Spółka żąda oprocentowania nadpłaty i w konsekwencji wysokość jej oprocentowania. Spółka stoi bowiem na stanowisku, iż przysługuje jej oprocentowanie nadpłaty za okres od dnia jej powstania, tj. od dnia [...] marca 2009 r. do dnia jej zwrotu, ewentualnie do dnia [...] grudnia 2013 r. W opinii organu odwoławczego rozstrzygnięcie tak sformułowanego sporu jest na moment rozpoznawania niniejszej sprawy poza kognicją Dyrektora Izby Skarbowej. W ocenie organu odwoławczego rozstrzygnięcia o okresie za jaki Spółce przysługuje oprocentowanie i w konsekwencji o wysokości oprocentowania nie można domagać się w postępowaniu zainicjowanym kolejnym wnioskiem Spółki o uzupełnienie decyzji organu podatkowego pierwszej instancji w trybie art. 213 § 1 Ordynacji podatkowej. Zarzuty zawarte w zażaleniu na postanowienie z dnia [...] listopada 2015 r. dotyczą w istocie sporu co do tego za jaki okres przysługuje Spółce oprocentowanie nadpłaty, dlatego - w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej - nie zasługują one na uwzględnienie jako bezprzedmiotowe.
W skardze spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:
- art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego
postanowienia organu pierwszej instancji, podczas gdy postanowienie obarczone było istotną wadą uzasadniającą jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji, ewentualnie wydanie postanowienia o uzupełnienie decyzji o negatywne rozstrzygnięcie,
- art. 207 § 1 i § 2, art. 210 § 1 pkt 5, art. 213 § 1 i § 3 Ordynacji podatkowej poprzez
odmowę uzupełnienia decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r. o negatywne rozstrzygnięcie w zakresie oprocentowania nadpłaty, ponieważ istnienie sporu w tej części obligowało organ do jego umieszczenia,
- art. 144 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej poprzez doręczenie postanowienia w sposób
określony w § 1 pkt 1 tego artykułu, podczas gdy w sprawie nie wystąpiły "problemy
techniczne" uniemożliwiające organowi podatkowemu doręczenie postanowienia,
w związku z czym postanowienie winno być doręczone zgodnie z art. 144 § 5 Ordynacji
podatkowej.
W uzasadnieniu skargi strona nie zgodziła się ze stanowiskiem organu I instancji, iż "żądanie wypłaty oprocentowania nadpłaty od dnia jej powstania, tj. od dnia 31 marca 2009 r. do dnia jej zwrotu, ewentualnie do dnia 05 grudnia 2013 r." nie było rozpatrywane. W ocenie skarżącej takie stanowisko organu pierwszej instancji nie pozwala na przyjęcie, iż sentencja decyzji zawiera rozstrzygnięcie w przedmiocie tego żądania. Wobec powyższego istnieją podstawy do uznania, że decyzja organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2015 r. pozbawiona została substratu zaskarżenia w związku z czym czyni niemożliwym skuteczne złożenie odwołania przez skarżącą.
Ponadto strona podniosła, że podobne konsekwencje niesie za sobą wadliwe doręczenie zaskarżonego postanowienia, bowiem skuteczne doręczenie postanowienia ma wpływ na rozpoczęcie biegu terminu do złożenia odwołania od decyzji, co do której złożono wniosek o jej uzupełnienie. Zdaniem skarżącej zaskarżone postanowienie winno być doręczone zgodnie z art. 144 § 5 Ordynacji podatkowej. Skarżąca uważa, że nie było problemów technicznych uniemożliwiających doręczenie zaskarżonego postanowienia za pomocą środków komunikacji elektronicznej, wobec powyższego doręczenie zaskarżonego postanowienia może być podważone.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje :
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei z mocy art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270.) dalej powoływana jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej wskazane zasady, nie stwierdził, że zaskarżone rozstrzygnięcie narusza prawo.
Strona skarżąca domaga się de facto ustalenia, za jaki okres przysługuje stronie oprocentowanie nadpłaty.
Rozpoznając sprawę w tym zakresie należy stwierdzić, że w świetle przepisów Ordynacji podatkowej oprocentowanie nadpłaty podatku powstaje z mocy samego prawa, jednakże organ podatkowy stwierdzając nadpłatę ma obowiązek orzec o jej oprocentowaniu i to niezależnie od tego czy podatnik we wniosku o stwierdzenie nadpłaty zawarł również wniosek o oprocentowanie tej nadpłaty. I SA/Kr 1913/127 lutego 2013 r. LEX nr 1342549 Dz.U.2015.613: art. 78; art. 213 § 1 op.
Oprocentowanie stanowi bowiem rodzaj rekompensaty za niezgodne z prawem przetrzymywanie pieniędzy podatnika Brak decyzyjnego rozstrzygnięcia tej kwestii pozbawiłoby bowiem podatnika możliwości dochodzenia swych praw. Jeżeli więc strona domaga się od organów stwierdzenia nabycia prawa do oprocentowania, które nabyła z mocy prawa na zasadach określenia w art. 78 § 1 i § 3 pkt 3 lit. b i § 4 Ordynacji podatkowej, to niezależnie od tego, czy organ nie zna wysokości oprocentowania, ma obowiązek o nim orzec tj. wyartykułować, że stwierdzona nadpłata podlegać będzie oprocentowaniu. Jeżeli zatem organ samodzielnie nie zawarł w decyzji rozstrzygnięcia w kwestii nadpłaty, strona ma prawo domagać się uzupełnienia wydanej wobec niej decyzji w trybie art. 213 § 1 Ordynacji podatkowej jako niezałatwiającej całości sprawy administracyjnej (por. wyrok WSA z dnia 16 maja 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 200/12).
W orzecznictwie sądów administracyjnych jak również w piśmiennictwie przyjmuje się, że skoro organ podatkowy stwierdzając nadpłatę winien również orzec o jej oprocentowaniu, to z "technicznego punktu widzenia" może to uczynić bądź w decyzji w sprawie stwierdzenia nadpłaty bądź w oddzielnej decyzji. Natomiast w sytuacji, gdy nie uchybiając terminowi i formie, strona zwraca się do organu o rozstrzygnięcie kwestii oprocentowania nadpłaty w decyzji stwierdzającej nadpłatę w trybie jej uzupełnienia, to organ podatkowy, skoro nie wydał odrębnej decyzji w tej kwestii, winien uzupełnić przedmiotową decyzję o rozstrzygnięcie dotyczące kwestii oprocentowania nadpłaty (por. wyrok NSA z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt II FSK 833/10). Z przepisów Ordynacji podatkowej (art. 77 i 78) wynika, że rozstrzygnięcie tak co do zwrotu nadpłaty jak i dotyczące oprocentowania nadpłaty jest rozstrzygnięciem co do istoty sprawy. Z kolei przepis art. 207 § 2 Ordynacji podatkowej stanowi, że decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty, albo w inny sposób kończy postępowanie w sprawie.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznanej sprawy, stwierdzić trzeba, że jeżeli organy podatkowe nie rozstrzygają, bądź to w odrębnej decyzji, bądź to w rozstrzygnięciu załatwiającym żądanie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty, o oprocentowaniu w sensie pozytywnym czy negatywnym dopuszczają się naruszenia art. 207 § 2 Ordynacji podatkowej. Pozbawiają bowiem podatnika możliwości zaskarżenia ich stanowiska co do braku podstaw do przyznania oprocentowania nadpłaty.
Skoro organy uzupełniły decyzję z [...] kwietnia 2015r. – stosowną decyzja z [...] września 2015r. to ww. sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. W tym miejscu należy przywołać stan faktyczny sprawy.
Jak wynika z akt sprawy organ I instancji, stosując się do postanowienia organu odwoławczego z dnia [...] września 2015 r., decyzją z dnia [...] września 2015 r. uzupełnił decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r. o rozstrzygnięcie w kwestii oprocentowania nadpłaty.
Zgodnie z art. 213 § 1 Ordynacji podatkowej Strona może zażądać uzupełnienia decyzji co do rozstrzygnięcia lub co do prawa do odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub co do skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Tym samym organ podatkowy może uzupełnić albo sprostować decyzję wyłącznie w zakresie wskazanym powyżej, jak prawidłowo wskazał organ I instancji.
Przyjęcie przywołanego trybu postępowania zasadne jest w przypadku, gdy w uzasadnieniu prawnym lub faktycznym decyzji organ podatkowy zawarł istotne dla sprawy kwestie, jednakże rozstrzygnięcie w tym zakresie nie zostało uwzględnione w sentencji decyzji. Należy zaznaczyć, że w złożonym wniosku o stwierdzenie nadpłaty Spółka wniosła (pkt 2) o "zwrot nadpłaty wraz z oprocentowaniem".
W decyzji z dnia [...] września 2015 r. Naczelnik Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Skarbowego w B. orzekł uzupełnić wydaną w dniu [...] kwietnia 2015 r. decyzję stwierdzającą nadpłatę dodając "wraz z odsetkami o których mowa w art. 72 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa w kwocie 4.055,00 zł oraz oprocentowaniem o którym mowa w art. 78 § 3 pkt 3 lit. b ustawy Ordynacja podatkowa".
Co oznacza, że decyzja z dnia [...] kwietnia 2015 r. została uzupełniona w kwestii oprocentowania nadpłaty. Uzupełnienie decyzji co do rozstrzygnięcia (art. 210 § 1 pkt 5) ograniczone jest regulacją z art. 207 § 2 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty kończąc postępowanie w danej instancji.
W ocenie Sądu organ I instancji - decyzją z dnia [...] września 2015 r. organ podatkowy pierwszej instancji objął swoim rozstrzygnięciem całą istotę sprawy podatkowej.
Zatem organ wyraził swoje stanowisko w przedmiocie oprocentowania nadpłaty.
Dlatego ponowny wniosek z dnia [...] października 2015 r., w którym strona ponownie wystąpiła z wnioskiem o uzupełnienie powołanej decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r. jest nieuzasadniony i należało odmówić uzupełnienia decyzji, skoro została uzupełniona decyzją z dnia [...] września 2015 r.
To oznacza, że spór dotyczący zamieszczenia w sentencji (części dyspozytywnej decyzji) rozstrzygnięcia w przedmiocie oprocentowania nadpłaty przestał istnieć w momencie uzupełnienia przez organ podatkowy pierwszej instancji decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r.
Należy zgodzić się z organem, że tryb na podstawie, którego strona żąda uzupełnienia decyzji nie jest możliwy. Jak wynika z treści skargi strona nadal żąda rozpatrzenia zarzutów merytorycznych, a te nie mieszczą się w katalogu wyznaczonym przez art. 213 Op.
Zatem nadal pozostaje kwestią sporną okres, za jaki Spółka żąda oprocentowania nadpłaty i w konsekwencji wysokość jej oprocentowania.
Podsumowując w opinii Sądu żądanie skarżącej oparte na ww. podstawie prawnej należy w tej sytuacji uznać za bezprzedmiotowe. Należy stwierdzić, że Szpital nie może żądać rozstrzygnięcia ww. sporu w oparciu o kolejny wniosek w trybie art. 213 § 1 Op.
Nie można również uznać zarzutu braku doręczenia zaskarżonego postanowienia za pomocą komunikacji elektronicznej, gdyż jak wskazano w dniu wysyłki 29 stycznia 2016r. nastąpiły problemy techniczne ( k- 159 akt adm.), o czym pełnomocnik strony pismem z dnia 29 stycznia 2016r. poinformował pełnomocnika skarżącej. Z powodu zaistniałej sytuacji ww. postanowienie zostało doręczone stronie zgodnie z art. 144 § 5 za pośrednictwem poczty.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 cyt. ustawy skargę oddalił.
E. Kruppik – Świetlicka T. Liwacz L. Kleczkowski
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło