II GW 12/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Bała (spr.) Sędzia NSA Krystyna Anna Stec Sędzia del. WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Zarządu Województwa Ł. z dnia [...] marca 2016 r. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Zarządem Województwa Ł. a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Ł. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zwrotu środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: wskazać Zarząd Województwa Ł. jako organ właściwy do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zwrotu środków z budżetu Unii Europejskiej. Wnioskiem z [...] marca 2016 r. Zarząd Województwa Ł. wystąpił o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Ł. a Zarządem Województwa Ł. w sprawie rozpoznania zażalenia Gminy D. na postanowienie Zarządu Województwa Ł. z [...] stycznia 2016 r. w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją. Z uzasadnienia wniosku wynika, że postanowieniem z [...] stycznia 2016 r. Zarząd Województwa Ł. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z [...] czerwca 2013 r. orzekającą zwrot środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. W ocenie Zarządu Województwa Ł. zażalenie na powyższe postanowienie przysługuje do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.. Stwierdził, że przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zm.; dalej u.f.p.) regulują postępowania w zakresie wydania decyzji dotyczących zwrotu środków z budżetu UE. Kwestia wznowienia postępowania nie została uregulowana w tej ustawie, więc stosownie do art. 67 u.f.p. należy stosować ustawę z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego(Dz. U. z 2016 r., poz. 23; dalej k.p.a.). Wobec tego na podstawie art. 17 pkt 1 k.p.a. zażalenie na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania powinno rozpoznawać SKO w Ł., jako organ wyższego stopnia w stosunku do Zarządu Województwa Ł.. W odpowiedzi SKO w Ł. wniosło o wskazanie Zarządu Województwa Ł. jako organu właściwego do rozpoznania sprawy. W ocenie SKO z art. 207 ust. 12a pkt 1 u.f.p. wynika, że w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez instytucję zarządzającą stronie służy wniosek do tej instytucji o ponowne rozpatrzenie sprawy. Taki tryb odwołania ma również, zdaniem SKO, zastosowanie w sprawie rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania wydanego przez instytucję zarządzającą. Z przepisów u.f.p. ustawy wynika bowiem, że instytucja zarządzająca nie ma organu wyższego stopnia Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Spory te Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga na wniosek przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy. Postanowienie w tym przedmiocie NSA wydaje w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym (art. 15 § 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie za organ właściwy do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Zarządu Województwa Ł. (instytucję zarządzającą w rozumieniu art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – Dz. U. z 2016 r., poz. 383) o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją o zwrocie środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego został uznany Zarząd Województwa Ł.. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego takie stanowisko wynika z u.f.p. Dział IV u.f.p. zawiera procedurę zwrotu środków pochodzących z budżetu UE. Stosownie do art. 207 ust. 9 u.f.p. po bezskutecznym upływie terminu do zwrotu środków lub do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej (...) wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki. Od powyższej decyzji służy wniosek do instytucji zarządzającej o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 207 ust. 12a pkt 1 u.f.p.). NSA stwierdza, że powyższe przepisy regulują w sposób kompletny tryb postępowania w sprawie zwrotu środków z budżetu UE, jednak pojęcie to należy interpretować szeroko – jako wszystkie postępowania dot. zwrotu środków. Nie ogranicza się ono więc tylko do postępowań zwyczajnych, lecz reguluje również postępowania po uprawomocnieniu się decyzji, w tym o wznowienie postępowania. Przepisy u.f.p. ustanawiają bowiem odrębną procedurę od określonej na gruncie k.p.a. NSA stwierdza, że na gruncie u.f.p. nie ma organu wyższego stopnia nad instytucją zarządzającą. Z tego powodu zaś, że u.f.p. reguluje tryb odwoławczy od decyzji instytucji zarządzającej (art. 207 ust. 12a u.f.p.), nie ma podstaw, by w tym zakresie stosować art. 17 pkt 1 k.p.a. Wobec tego, że tryb postępowania ustanawia art. 207 ust. 12a pkt 1 u.f.p., uznano, że postanowienie o odmowie wznowienia postępowania wydane przez instytucję zarządzającą podlega zaskarżeniu poprzez wniosek do tej instytucji o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do postanowień wydanych przez ten organ mają bowiem odpowiednie zastosowanie przepisy o decyzji (art. 67 u.f.p. w zw. z art. 144 k.p.a.) Z powyższych powodów, na mocy art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., NSA orzekł jak w sentencji.