I SA/Ke 239/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2016 r. sprawy ze skargi Zespołu Pałacowego Sp. z o.o. w K. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu na wynik negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu pod nazwą "P. P. – ucz się przeszłością, doświadczaj teraźniejszości, patrz w przyszłość" 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Ś.; 2. zasądza od Zarządu Województwa Ś. na rzecz Zespołu P. Sp. z o.o. w K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zespół Pałacowy sp. z o.o. w K., dalej: spółka, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na negatywne rozpatrzenie przez Zarząd Województwa Ś. Departament Wdrażania Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, dalej: zarząd, protestu na wynik oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu nr [..] pod nazwą: "Pałac P. - ucz się przeszłością, doświadczaj teraźniejszości, patrz w przyszłość". Powyższy wniosek spółka złożyła 20 stycznia 2016 r. Pismem z 1 marca 2016 r. zarząd poinformował spółkę, że wniosek uzyskał negatywną ocenę formalną, ponieważ nie spełnia kryterium formalnego nr 7 w brzmieniu: "Wnioskodawca/partnerzy uprawniony/uprawnieni jest/są do składania wniosku/otrzymania wsparcia" - część A Karty oceny formalnej. Wyjaśniono, że zgodnie z § 4 regulaminu dwuetapowego konkursu zamkniętego nr RPSW.04.04.00-IZ.00-26-015/15, spółki prawa handlowego, w tym spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, nie zostały zakwalifikowane do typów beneficjentów, mogących ubiegać się o dofinansowanie w ramach wspomnianego konkursu. Spółka wniosła protest, w którym podniosła, że kryterium formalne nr 7 części A Karty oceny formalnej brzmi: wnioskodawca/partnerzy nie podlegają wykluczeniu z ubiegania się o dofinansowanie na podstawie: art. 207 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 885 z poźn. zm.); art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 czerwca 2012 r. o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 769); art. 9 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1417). Spółka wyjaśniła, że nie jest podmiotem objętym wykluczeniem i tożsamą odpowiedź w tym zakresie wskazała we wniosku. Spółka wskazała na kryterium nr 6 oceny formalnej, które brzmi: wnioskodawca/partnerzy uprawniony/uprawnieni jest/są do składania wniosku/otrzymania wsparcia. W ocenie spółki, zgodnie z zapisami § 4 ww. regulaminu może być beneficjentem w ramach przedmiotowego konkursu. W § 4 wskazano bowiem, jako jeden z możliwych typów beneficjentów, organizację pozarządową, a taką jest spółka. Nie działa ona w celu osiągnięcia zysku. Zgodnie z § 18 umowy spółki, działalność spółki ma charakter społeczny i niezarobkowy, a ponadto jest nastawiona na zwiększenie dostępności zasobów kulturowych regionu ś. poprzez promocję, zachowanie i zabezpieczenie obiektów dziedzictwa kulturowego i obiektów zabytkowych. Powołując art. 3 i 151 § 1 Kodeksu spółek handlowych wyjaśniła, że możliwe jest utworzenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w celach niekomercyjnych, społecznie użytecznych. Oznacza to, że spółka w myśl art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie jest organizacją pozarządową posiadającą osobowość prawną. Ponadto działalność realizowana przez spółkę jest zgodna z art. 1 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Zgodnie tymi przepisami, działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury, którą mogą prowadzić osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. Działalność kulturalna określona w art. 1 ust. 1 ww. ustawy nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu odrębnych przepisów. Końcowo spółka zarzuciła, że w piśmie z 1 marca 2016 r. numer wskazanego kryterium jest niespójny z nazwą tego kryterium. Wskazano nr 7 kryterium, podczas gdy nazwa dotyczy kryterium nr 6. W piśmie z 7 kwietnia 2016 r. zarząd podniósł o negatywnym rozpatrzeniu protestu spółki. Wyjaśnił, że pismo z 1 marca 2016 r. zawierało oczywistą omyłkę pisarską w numerze kryterium formalnego. Zapis powinien brzmieć: kryterium formalne numer 6 pn.: "Wnioskodawca/partnerzy uprawiony/uprawnieni jest/są do składania wniosku/otrzymania wsparcia". W związku z powyższym, przedłożony protest podlegał rozpatrzeniu tylko w zakresie spełnienia kryterium numer 6. Dalej zarząd wyjaśnił, że zgodnie z art 3 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2004 roku o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz. U. z 2014 r. poz. 1118), organizacjami pozarządowymi są spółki akcyjne i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz kluby sportowe będące spółkami działającymi na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 2010 roku o sporcie (Dz.U z 2014 r. poz. 715), które nie działają w celu osiągnięcia zysku oraz przeznaczają całość dochodu na realizację celów statutowych oraz nie przeznaczają zysku do podziału między swoich udziałowców, akcjonariuszy i pracowników. Jednocześnie zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z 13 stycznia 2006 r. sygn. III CZP 122/05 stwierdzenie, że spółka kapitałowa może być organizacją pozarządową, nie jest równoznaczne z uznaniem, że zawsze może uzyskać status organizacji pożytku publicznego. Możliwość taka zależy od spełnienia przesłanek wskazanych w art. 20 ustawy o działalności (...). Na szczególną uwagę zasługuje przesłanka określona w pkt 7 lit. b, zgodnie z którym, organizacją pożytku publicznego może być organizacja pozarządowa, jeżeli statut lub inne akty wewnętrzne organizacji pozarządowych oraz podmiotów, o których mowa w art. 3 ust. 3, zabraniają przekazywania ich majątku na rzecz ich członków, członków organów lub pracowników oraz ich osób bliskich, na zasadach innych niż w stosunku do osób trzecich, w szczególności jeżeli przekazanie to następuje bezpłatnie lub na preferencyjnych warunkach. Oznacza to takie ukształtowanie statutu spółki akcyjnej, który wyłącza możliwość uzyskania przez wspólników jakiejkolwiek korzyści majątkowej z tytułu bycia akcjonariuszem, przy czym chodzi tu nie tylko o wyłączenie uprawnienia do udziału zysku, ale także o wyłączenie innych możliwości wzbogacenia akcjonariusza (wspólnika), np. w drodze odpłatnego umorzenia akcji czy udziału w majątku likwidacyjnym. W treści umowy spółki w § 18 jest zapisane, że "Działalność spółki - prowadzona w zakresie określonym w § 5 niniejszej umowy - ma charakter społeczny i niezarobkowy, a ponadto jest nastawiona na zwiększenie dostępności zasobów kulturowych regionu ś. poprzez promocję, zachowanie i zabezpieczenie obiektów dziedzictwa kulturowego i obiektów zabytkowych, wobec powyższego zysk jest wyłączony od podziału". Paragraf 10 umowy stanowi, że "na wniosek wspólnika lub za jego zgodą udziały mogą być umorzone". Tym samym, skoro umorzenie udziałów nie zostało określone jako "bez wynagrodzenia", to tym samym dopuszczalne jest umorzenie za wynagrodzeniem. Co za tym idzie, zapisy statutu nie wyłączyły możliwości uzyskania przez wspólników jakiejkolwiek korzyści finansowej z tytułu bycia wspólnikiem, a tym samym nie jest spełniona przesłanka, o której mowa w przytoczonym przez wnioskodawcę orzeczeniu Sądu Najwyższego. Ponadto, przez organizacje pozarządowe posiadające osobowość prawną wskazane jako typ beneficjenta w regulaminie konkursu w ramach działania 4.4 należy rozumieć organizacje pozarządowe prowadzące działalność społecznie użyteczną w sferze działań publicznych, co wynika z definicji zawartej art. 3 ust. 1 ustawy o działalności (...). Tymczasem wnioskodawca w swoim szerokim zakresie prowadzonej działalności świadczy szereg usługach jak: usługi hotelarskie, usługi gastronomiczne, organizacja imprez okolicznościowych i konferencji, wycieczki oraz inne usługi w sferze rekreacji (tenis, park linowy, wypożyczalnia rowerów, bilard, paintball), których nie można zaliczyć do działalności prowadzonej przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych. Spółka wniosła skargę na nieuwzględnienie protestu. Zarzuciła naruszenie: 1/ art. 37 ust. 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 - poprzez ich niewłaściwe zastosowanie przez organ polegające na bezzasadnym uznaniu skarżącej - w toku zarówno pierwotnej, jak i ponownej weryfikacji złożonego przez spółkę wniosku - za wnioskodawcę nieuprawnionego do otrzymania wsparcia finansowego w ramach programu, co w następstwie skutkowało dokonaniem przez urząd- bezpodstawnie i w sposób nieuzasadniony - niewłaściwej wykładni kryteriów wyboru projektów oraz negatywnej oceny formalnej tegoż wniosku, a także - w konsekwencji - pogwałceniem wynikającego z powołanych przepisów nakazu przeprowadzania procesu wyboru projektów kwalifikujących się do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny; 2/ art. 3 ust. 2 ustawy o działalności (...) poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie sprowadzające się do arbitralnego i nieuzasadnionego uznania przez urząd, że spółka nie spełnia legalnej, zawartej w ww. przepisie prawa, definicji terminu "organizacja pozarządowa" i - w rezultacie - nie może zostać za taką uznana w toku postępowania konkursowego przed organem, mającego na celu ocenę złożonego przez skarżącą wniosku pod kątem wyboru projektów kwalifikujących się do otrzymania dofinansowania w ramach programu; 3/ § 4 regulaminu dwuetapowego konkursu zamkniętego nr RPSW.04.04.00-IZ.00-26-014/15 dedykowanego dla Obszaru Strategicznej Interwencji - Obszaru Gór Świętokrzyskich w ramach działania 4.4 "Zachowanie dziedzictwa kulturowego i naturalnego" Osi priorytetowej 4 "Dziedzictwo naturalne i kulturowe" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014 - 2020 w związku z kryterium nr 6 i 7 karty oceny formalnej wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Osi Priorytetowych 1-7 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014-2020 - poprzez nieznajdującą uzasadnienia oraz oparcia w obowiązujących przepisach prawa odmowę przyznania przez organ, że spółka jest organizacją pozarządową posiadającą osobowość prawną, a tym samym podmiotem należącym do grona kwalifikowanych beneficjentów, uprawnionych do złożenia wniosku i otrzymania wsparcia finansowego w ramach programu, oraz że w odniesieniu do skarżącej nie są spełnione warunki wykluczające z ubiegania się o to dofinansowanie. Spółka wniosła o stwierdzenie, że dokonana przez organ ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a wskazane wyżej naruszenia prawa miały istotny wpływ na wynik tej oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ. W uzasadnieniu skargi podniosła, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu zawartym w uzasadnieniu odpowiedzi na wniosek oraz na protest, które opiera się na błędzie w wykładni oraz niewłaściwym zastosowaniu przepisów obowiązujących ustaw, postanowień regulaminu konkursu oraz kryteriów oceny, wskazanych w karcie oceny formalnej wniosku o dofinansowanie. Istota sporu pomiędzy spółką a organem sprowadza się do ustalenia, czy skarżąca może zostać uznana za organizację pozarządową posiadającą osobowość prawną, co przesądza o jej zakwalifikowaniu do grona potencjalnych beneficjentów programu, uprawnionych do ubiegania się o przewidziane w jego ramach wsparcie finansowe. Wobec spółki nie zachodzą okoliczności, o których mowa w przepisach powołanych w kryterium nr 7, w konsekwencji spółka nie jest żadnym z podmiotów wyłączonych - na mocy tych przepisów - z ubiegania się o dofinansowanie. Oznacza to, że przepisy prawa powołane w ramach kryterium nr 7 nie mogą stanowić podstawy do wykluczenia skarżącej z ubiegania się o dofinansowanie. Rozpatrując wniosek spółki urząd arbitralnie i niezasadnie uznał, że zapis § 4 regulaminu należy rozumieć w ten sposób, że spółki prawa handlowego, w tym spółki z o.o. nie zostały zakwalifikowane do typów beneficjentów mogących ubiegać się o dofinansowanie w ramach przedmiotowego konkursu. W ocenie skarżącej, taka wykładnia regulaminu konkursu jest błędna. Legalna definicja terminu organizacja pozarządowa posiadająca osobowość prawną zawarta jest w art. 3 ust. 2 ustawy o działalności (...). Spółka - jako spółka kapitałowa prawa handlowego (spółka z o.o.) jest wyposażona w osobowość prawną (jest osobą prawną). Nie można jej natomiast uznać ani za żadną z jednostek sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 9 ustawy o finansach publicznych, ani również za państwową lub samorządową osobę prawną. Ponadto z § 18 umowy spółki wynika, że działalność spółki ma charakter społeczny/niezarobkowy, a ponadto jest nastawiona na zwiększenie dostępności zasobów kulturowych regionu ś. poprzez promocję, zachowanie i zabezpieczenie obiektów dziedzictwa kulturowego i obiektów zabytkowych, wobec powyższego zysk jest wyłączony od podziału. Oznacza to, że podstawowa działalność skarżącej nie jest ukierunkowana na osiąganie zysku, lecz jej celem jest działanie na rzecz dziedzictwa kulturowego o charakterze społecznym i niezarobkowym. Powołując art. 151 Kodeksu spółek handlowych spółka podniosła, że utworzenie spółki z o.o. w celu prowadzenia działalności niekomercyjnej, nie ukierunkowanej na maksymalizację zysku, lecz na prowadzenie działalności społecznie użytecznej, w tym działalności pożytku publicznego, jest prawnie dopuszczalne. W konsekwencji, dozwolone jest także zawarcie w statucie spółki postanowień o prowadzeniu działalności niezarobkowej oraz wyłączeniu z podziału ewentualnego zysku, powstającego w toku tej działalności. Przepis art. 3 ust. 4 ustawy o działalności (...) wyłącza niektóre podmioty spod działania tej ustawy, np. partie polityczne, związki zawodowe czy organizacje pracodawców. Wśród podmiotów wyłączonych ustawodawca nie wskazuje jednak spółek prawa handlowego, w tym w szczególności sp. z o.o. Skoro zatem ustawodawca mógł - obok innych, wskazanych expressis verbis podmiotów - wyłączyć z grona organizacji pozarządowych mogących nabywać status organizacji pożytku publicznego także spółki kapitałowe, ale tego nie uczynił - oznacza to, że spółki kapitałowe spełniające wymogi wskazane w art. 3 ust. 2 powołanej ustawy są organizacjami pozarządowymi i mogą być organizacjami pożytku publicznego. Wobec tego spółka, działając społecznie/niezarobkowo na rzecz dziedzictwa kulturowego w regionie oraz nie będąc objęta wyłączeniem podmiotowym wskazanym w art. 3 ust. 2 i 4 ustawy o działalności (...) spełnia wszelkie przewidziane w tych przepisach przesłanki, wymagane dla jej uznania za organizację pozarządową posiadającą osobowość prawną. Tym samym, wbrew twierdzeniom urzędu formułowanym wobec niej w toku postępowania konkursowego, spółka jest uprawniona do ubiegania się o status beneficjenta programu. Zdaniem spółki, wywód organu zawarty w piśmie z dnia 7 kwietnia 2016 r. jest niezrozumiały. Po pierwsze - wbrew dotychczasowemu stanowisku wyrażonemu w piśmie z dnia 1 marca 2016 r. organ przyznaje, że spółka kapitałowa (a więc w tym także sp. z o.o) może być organizacją pozarządową. Z tym stwierdzeniem skarżąca się zgadza, ale na dezaprobatę zasługuje fakt, że z tego słusznego stwierdzenia urząd nie potrafił wyciągnąć logicznego wniosku, że w konsekwencji spółka może być beneficjentem programu i może należeć do podmiotów, o których mowa w § 4 regulaminu, uprawnionych do ubiegania się o dofinansowanie. Po drugie, urząd sformułował oczekiwanie, że skarżąca powinna uzyskać status organizacji pożytku publicznego oraz w - tym kontekście - wskazanie przez urząd na konieczność spełnienia przez spółkę przesłanek wymienionych w art. 20 ustawy o działalności (...). Paragraf 4 regulaminu milczy w przedmiocie organizacji pożytku publicznego. Oznacza to, że do podmiotów uprawnionych do ubiegania się o subwencje w ramach programu zalicza się organizacje pozarządowe będące osobami prawnymi, nie jest natomiast konieczne posiadanie statusu organizacji pożytku publicznego. Pomimo, że warunkiem wstępnym, a więc i koniecznym dla nabycia statusu organizacji pożytku publicznego jest uprzednie uznanie podmiotu za organizację pozarządową, stawianie znaku równości między oboma ww. pojęciami jest nieuprawnione i nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach ustawy o działalności (...). Terminy te nie są bowiem w żaden sposób tożsame ani jednolite, a ich legalne definicje zawarte są w oddzielnych regulacjach ustawy o działalności (...): w art. 3 ust. 2 - dla organizacji pozarządowej oraz w art. 20 ust. 1 tej ustawy - dla organizacji pożytku publicznego. W ocenie skarżącej, pojęcie organizacji pożytku publicznego jest terminem węższym, który zawiera się w zbiorze desygnatów pojęcia: organizacja pozarządowa. Oznacza to, że mogą istnieć/istnieją organizacje pozarządowe, które jednocześnie nie posiadają omawianego statusu. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w przypadku spółki. W konsekwencji powyższego należy dojść do wniosku, że w celu dokonania właściwej oceny formalnej złożonego przez spółkę wniosku zasadna jest wyłącznie weryfikacja, czy skarżącą można uznać za organizację pozarządową w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy o działalności (...), nie jest zaś konieczne - jak czyni to urząd - prowadzenie analizy, czy spółka spełnia przesłanki wskazane w art. 20 ust. 1 tej ustawy o działalności, które decydują o możliwości uznania jej za organizację pożytku publicznego. Nie sposób również zgodzić się z twierdzeniem, że okoliczność prowadzenia przez skarżącą działalności towarzyszącej, obejmującej usługi hotelarskie, gastronomiczne, rekreacyjne itp. przekreśla możliwość uznania, że spółka prowadzi jednocześnie działalność w sferze zadań publicznych. Działalność towarzysząca we wskazanym powyżej zakresie ma charakter jedynie uzupełniający, a jej celem jest wyłącznie pozyskiwanie środków finansowych niezbędnych dla utrzymania używanych przez spółkę obiektów dziedzictwa kulturowego/zabytkowych, nie zaś maksymalizacja zysku dla udziałowców. Ewentualny zysk pochodzący z działalności uzupełniającej jest wyłączony z podziału. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje. Zgodnie z treścią art.61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U z 2016 poz.217- dalej w skrócie ustawa) w związku z art.3 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz.U z 2012 r. poz.1146 ze zm) sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego albowiem przy uwzględnienie skargi stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję o której mowa w art.55 albo art.39 ust.1 . Zgodnie z treścią art. 50 ustawy do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielenia dofinansowania nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2014 r. poz.1649 z zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów tej ustawy , w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie , dopuszcza się posługiwanie się postanowieniami systemu realizacji projektu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującymi. Zdaniem sądu tę praktykę należy stosować także do rozpoznania sporu na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Prawo badanie oceny projektu to zatem przepisy ustawy a także postanowienia systemu realizacji programu. Badając legalność oceny projekty dokonanej przez zarząd ,jak również działań w ramach procedury odwoławczej zawartych w informacji z 7 kwietnia 2016 roku, stwierdzić należy, że nie odpowiada ono prawu. Spór między stronami sprowadza się do ustalenia czy spółka jest typem beneficjentów kwalifikowanych mogących ubiegać się o dofinansowanie w ramach opisanego konkursu, czy też nie. Zdaniem sądu w sporze tym rację przyznać należy spółce. Zgodnie z § 4 regulaminu dwuetapowego konkursu zamkniętego nr RPSW.04.04.00-IZ.00-26-015/15 w ramach Działania 4.4. "Zachowanie dziedzictwa kulturowego i naturalnego" jednym z typów beneficjentów do których konkurs jest skierowany są organizacje pozarządowe posiadających osobowość prawną. W ocenie Sądu Zespół Pałacowy sp. z o.o. w K. należy uznać za organizację pozarządową posiadającą osobowość prawną. Zgodnie z art 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2004 roku o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz. U. z 2014 r. poz. 1118- dalej w skrócie ustawy o działalności) organizacjami pozarządowymi są: 1) niebędące jednostkami sektora finansów publicznych, w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych lub przedsiębiorstwami, instytucjami badawczymi, bankami i spółkami prawa handlowego będącymi państwowymi lub samorządowymi osobami prawnymi,; 2) niedziałające w celu osiągnięcia zysku - osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, w tym fundacje i stowarzyszenia, z zastrzeżeniem ust.4. W ocenie sądu wbrew twierdzeniom zarządu są to jedyne kryteria według których należy oceniać czy dany podmiot jest organizacją pozarządową. Brak jest podstaw w oparciu o analizę ustawy o działalności ..., do stwierdzenia, że do uznania podmiotu za organizacją pozarządową winien on spełniać inne wymagania niż te określone w art.3 ust.2 ustawy o działalności. Podstawy takiej nie stanowi powoływany przez zarząd art.3 ust.3 pkt. 4 ustawy o działalności zgodnie z treścią którego 3. Działalność pożytku publicznego może być prowadzona także przez spółki akcyjne i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz kluby sportowe będące spółkami działającymi na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2014 r. poz. 715 oraz z 2015 r. poz. 1321 i 1932), które nie działają w celu osiągnięcia zysku oraz przeznaczają całość dochodu na realizację celów statutowych oraz nie przeznaczają zysku do podziału między swoich udziałowców, akcjonariuszy i pracowników. Przepis ten określa zatem jakie podmioty mogą prowadzić działalność pożytku publicznego i w żaden sposób nie stanowi uzupełnienia definicji organizacji pozarządowej. Brak jest podstaw do twierdzenia, że organizacja pozarządowa by była za taką uznana musi prowadzić działalność pożytku publicznego. Można jedynie stwierdzić, że aby ubiegać się o uznanie za podmiot prowadzący działalność pożytku publicznego należy być np. organizacją pozarządową , a nie odwrotnie. Bezspornie Zespół Pałacowy sp. z o.o. w K. posiada zdolność prawną. Zgodnie § 18 umowy spółki "Działalność spółki - prowadzona w zakresie określonym w § 5 niniejszej umowy - ma charakter społeczny i niezarobkowy, a ponadto jest nastawiona na zwiększenie dostępności zasobów kulturowych regionu ś. poprzez promocję, zachowanie i zabezpieczenie obiektów dziedzictwa kulturowego i obiektów zabytkowych, wobec powyższego zysk jest wyłączony od podziału". Powyższe uzasadnia zatem stwierdzenie, że jest to spółka niedziałająca w celu osiągnięcia zysku. Powyższej oceny nie może podważyć zapis umowy spółki mówiący, że na wniosek wspólnika lub za jego zgodą udziały mogą być umorzone ( §10 umowy spółki). Możliwość umorzenia udziału w spółce nie wskazuje na charakter prowadzonej działalności przez spółkę. A ten został jasno i precyzyjnie określony w §18 umowy. Mając powyższe na względzie w ocenie sądu Zespół Pałacowy sp. z o.o. w K. jest organizacją pozarządową posiadającą osobowość prawną. Tym samym dokonana w tym zakresie formalna ocena zarządu złożonego wniosku nie jest prawidłowa. Rozpoznając ponownie sprawę należy uwzględnić powyższą ocenę prawną udając, że strona jest typem beneficjenta który może ubiegać się o dofinansowanie w ramach konkursu i ocenić wniosek w zakresie pozostałych kryteriów. Sąd na podstawie art.61 ust.8 pkt.1 lit.a ustawy skargę uwzględnił stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.