II SA/Wa 94/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung, Andrzej Góraj (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2016 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie przydzielenia lokalu mieszkalnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] sierpnia 2015 r. Decyzją z [...] sierpnia 2015r. Komendant W. Oddziału Straży Granicznej przydzielił [...] M. G. lokal mieszkalny nr [...] w G. przy ulicy [...] określając, że lokal ten posiada powierzchnię mieszkalną 27 m kwadratowych i powierzchnię użytkową 56,80 m kwadratowych. Rozpoznając sprawę wskutek wniesionego odwołania Komendant Główny Straży Granicznej uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej powierzchni mieszkalnej i użytkowej lokalu i w części dotyczącej ilości pokoi i orzekł, że przydzielony lokal składa się z 1 pokoju mieszkalnego o powierzchni 16,2 m kwadratowego a powierzchnia użytkowa lokalu wynosi 39,57 m kwadratowego, utrzymując w mocy badaną decyzję w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż został dokonany komisyjny pomiar pokoju wchodzącego w skład przydzielonego funkcjonariuszowi lokalu zgodnie z którym, pokój ten ma powierzchnię 16,2 m kwadratowego. Pomiaru tego dokonano przy zastosowaniu normy PN-70/B-02365. W dalszej części organ powołał treść art.2 ust.2 ustawy o ochronie praw lokatorów (...). Przyznał również, iż wraz z wejściem w życie nowego rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa wprowadzono wymóg, by dla budynków nowo budowanych stosować normę PN-ISO 9836:1997. Zwrócił też uwagę na to, że uchylił decyzję organu I instancji w części, w jakiej błędnie określała ona powierzchnię lokalu. Od powyższej decyzji skargę do tut. Sądu wywiódł M. G. wnosząc o jej uchylenie. Podniósł, że organ błędne ustalił wielkość pokoju wchodzącego w skład przydzielonego lokalu. Powierzchnia ta, liczona zgodnie z aktualnie obowiązująca normą PN-ISO 9836:1997 wynosi bowiem 15,95 m kwadratowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentacje zaprezentowaną w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z treścią przepisu art.1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr.153, poz.1269 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego jako wadliwa. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ w sposób poprawny ustalił stan faktyczny sprawy, tj. czy poprawnie ustalił wielkość pokoju wchodzącego w skład lokalu przydzielonego stronie. Ustalenia dotyczące powyższej materii były natomiast istotne dla rozstrzygnięcia w sprawie, bowiem w myśl par.94 ust.2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U 2015, poz.1422 j.t.) w mieszkaniu co najmniej jeden pokój powinien mieć powierzchnię nie mniejszą niż 16 m kwadratowych. Od wyjaśnienia powyższej kwestii zależała więc ocena tego, czy przydzielony stronie lokal spełnia kryteria minimalne, stawiane lokalowi mieszkalnemu. Przechodząc już do istoty sprawy podkreślenia wymagała okoliczność, ze kluczowe znaczenie miał przepis par.9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 4 lipca 2002r. w sprawie warunków najmu lokali mieszkalnych znajdujących się w budynkach będących własnością Skarbu Państwa, pozostających w zarządzie Straży Granicznej, oraz sposobu obliczania wysokości czynszu najmu za te lokale (Dz.U 2002.122.1048.) odsyłający w sprawach nieuregulowanych do ustawy z 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U 2002.71.733.). Art.2 ust.2 w/powołanej ustawy o ochronie praw lokatorów, zawierał zaś wskazówki co do sposobu dokonywania obmiaru powierzchni użytkowej lokalu wskazując m.in. że pozostałe zasady obliczania powierzchni należy przyjmować zgodnie z Polską Normą odpowiednią do określania i obliczania wskaźników powierzchniowych i kubaturowych w budownictwie. Sformułowanie zacytowanego przepisu ustawy o ochronie praw lokatorów, w ocenie tut. Sądu nie budzi zaś wątpliwości, że ustawodawca odsyłał w nim do norm aktualnie obowiązujących. Generalną zasadą jest bowiem to, że jeśli inne uregulowania nie wynikają z przepisów przejściowych, to zastosowanie znajdują przepisy aktualne na dzień orzekania. Na ten zaś moment, zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25 kwietnia 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U.2012.462.) do ustalania właściwości użytkowych w budownictwie (określania i obliczania wskaźników powierzchniowych i kubaturowych) zastosowanie znajduje Polska Norma PN-ISO 9836:1997. W związku z powyższym, organ ustalając w sierpniu 2015r. powierzchnię pokoju znajdującego się w lokalu przydzielonym stronie, winien uczynić to przy zastosowaniu powyższych, aktualnych na dzień orzekania przepisów. Analiza niniejszej sprawy prowadziła jednak do wniosku, iż organ ustalając stan faktyczny sprawy (powierzchnię pokoju znajdującego się w lokalu przydzielonym stronie) uchybił w/w regułom. Oparł się bowiem na wyliczeniu dokonanym w oparciu o nieaktualną Polską Normę PN-70/B-02365, która przewidywała inne zasady obmiaru powierzchni od tych, jakie wynikają z przepisu art.2 ust.2 ustawy z 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U 2002.71.733.), jak też z aktualnej Polskiej Normy PN-ISO 9836:1997. Na marginesie można dodać, ze w uzasadnieniu skarżonej decyzji sam organ przyznał, że dawna norma PN-70/B-02365, nie powinna być stosowana do budynków nowobudowanych, a jak wynika z niekwestionowanego przez organ oświadczenia strony, lokal przydzielony funkcjonariuszowi położony jest w budynku pochodzącym z 2008r. W związku z powyższym, uznając że skarżona decyzja narusza prawo, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt. 1 wyroku na podstawie art.145 par.1 pkt.1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.). Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie zobligowany do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, w szczególności w zakresie ustalenia powierzchni pokoju znajdującego się w lokalu przydzielonym stronie, przy uwzględnieniu sposobu stosowania przepisów prawa zaprezentowanego przez tut. Sąd w niniejszym uzasadnieniu.