I SAB/Wa 217/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-05-30

Skład orzekający: Elżbieta Sobielarska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie członka organu kolegialnego jest dopuszczalna do rozpoznania przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie członka organu kolegialnego jest niedopuszczalna, ponieważ postanowienie w przedmiocie wyłączenia członka organu kolegialnego nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a tym samym nie podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.
Stan faktyczny
P. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie wybranych członków Kolegium. Organ wniósł o odrzucenie skargi. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: sędzia WSA - Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] postanawia: - odrzucić skargę - P. S., pismem z dnia 18 kwietnia 2015 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2015 r. o wyłączenie wybranych członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie - w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku - o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3). Z treści powołanych wyżej przepisów wynika, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi P. S. z dnia [...] kwietnia 2015 r. jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] polegająca na nierozpatrzeniu wniosku o wyłączenie wybranych członków Kolegium. Zgodnie z art. 27 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23) - powoływanej dalej jako "k.p.a.", członek organu kolegialnego podlega wyłączeniu w przypadkach określonych w art. 24 § 1 k.p.a. O wyłączeniu tego członka w przypadkach określonych w art. 24 § 3 k.p.a. postanawia przewodniczący organu kolegialnego lub organu wyższego stopnia na wniosek strony, członka organu kolegialnego albo z urzędu. Zdaniem Sądu, aby skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wyłączenie członka organu kolegialnego była dopuszczalna, postanowienie rozstrzygające wniosek o wyłączenie członka organu kolegialnego, musiałoby być postanowieniem, na które służy zażalenie, postanowieniem kończącym postępowanie lub postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, a więc postanowieniem o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Tymczasem żaden przepis k.p.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w tym przedmiocie. Postanowienie takie nie jest również postanowieniem kończącym postępowanie, ani rozstrzygającym sprawę co do istoty. Postanowienie dotyczące wyłączenia członka organu kolegialnego rozstrzyga wyłącznie kwestię wpadkową w prowadzonym postępowaniu. Tego rodzaju postanowienia nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wyłączenie członka organu kolegialnego jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło