II SAB/Gl 39/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 17 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności p o s t a n a w i a : 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącej stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 8 sierpnia 2016 r. skarżąca wniosła wniósł skargę na prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 września 2016 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do wykazania w terminie 7 dni, że wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia w związku z przewlekłym prowadzeniem postępowania przez SKO w K. w trybie określonym w art. 37 k.p.a. pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że wzywanie strony do nadesłania wezwania do usunięcia naruszenia jest bezcelowe gdyż skarżąca i tak będzie uprawniona do złożenia kolejnej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Jak wynika z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.",. warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, to na mocy art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Powołany przepis wprowadza zatem zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego. Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Podkreślić należy, że zgodnie z regulacją dotycząca bezczynności określoną w art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie strona nie wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Odnosząc się do pisma pełnomocnika strony z dnia 16 września 2016 r. należy zauważyć, że obowiązek wyczerpania trybu przed wniesieniem skargi jest obowiązkiem ustawowym a ustawa nie przewiduje od niego wyjątków Wobec powyższego Skarga jako niepoprzedzona takim wezwaniem, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na postawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.