II SA/Sz 57/17
PostanowienieWSA w Szczecinie2017-03-01
Skład orzekający: Stefan Kłosowski, Elżbieta Makowska, Danuta Strzelecka-Kuligowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy umorzenie postępowania sądowego jest właściwe w sytuacji, gdy organ administracji uwzględnił w całości skargę strony i wydał decyzję eliminującą z obrotu prawnego zaskarżoną decyzję?Ratio decidendi
Postępowanie sądowe podlega umorzeniu, gdy organ administracji, w wyniku autokontroli, uwzględnił w całości skargę strony, co skutkuje wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. W takiej sytuacji brak jest przedmiotu zaskarżenia, co czyni postępowanie bezprzedmiotowym. Organ nie stwierdził przy tym rażącego naruszenia prawa.Stan faktyczny
Prokurator Rejonowy wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczenia wychowawczego, kwestionując wykładnię pojęć "utrata dochodu" i "uzyskanie dochodu". Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając w trybie autokontroli, uwzględniło w całości skargę Prokuratora, uchylając własną decyzję i utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą przyznania świadczenia. W związku z tym Kolegium wniosło o umorzenie postępowania sądowego.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.),, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, , Protokolant sekretarz sądowy Alicja Poznańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2017 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe.
Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] r. nr [...] znak:[...] , wydaną na podstawie art. 2 pkt 1, 2, 4, 14, 19 lit. c, 20 lit. c, art. 4, art. 5, art. 7 ust. 1 i 3, art.10 ust.2, art. 13, art. 18, art. 27 ust. 3, art. 28, art. 48, art. 49 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2016 r. poz. 195), art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 114 z późn. zm.), rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 lutego 2016 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenie wychowawcze (Dz. U. z 2016 r. poz. 214), po rozpatrzeniu wniosku M. D. z dnia [...] r.
- odmówił przyznania świadczenia wychowawczego na dziecko L. D.
na okres od [...] .,
- przyznał świadczenie wychowawcze na dziecko L. D. na okres od [...] r. w wysokości [...] zł miesięcznie,
- przyznał świadczenie wychowawcze na dziecko K. D. na okres od [...] r. w wysokości [...] zł miesięcznie.
Z uzasadnienia decyzji wynika, że organ przyjął, iż dochód na osobę w rodzinie wnioskodawczyni od [...] r. po uwzględnieniu dochodu uzyskanego wynosi[...] zł. i przekracza kwotę określoną w art. 5 ust. 3 ustawy o pomocy Państwa w wychowywaniu dzieci. Na dochód ten, według organu, składa się kwota [...] zł. (dochód wnioskodawczyni uzyskany za [...] r.) oraz kwota [...] (dochód uzyskany przez męża wnioskodawczyni za [...] r. z tytułu zatrudnienia podjętego od [...] r.). Z tego względu Prezydent odmówił przyznania świadczenia wychowawczego poczynając od [...] r. na rzecz pierwszego dziecka, tj. L. D.
Od powyższej decyzji odwołanie wniosła M. D. wnosząc o ponowne przeliczenie dochodu w rodzinie za miesiąc [...] r. Strona dołączyła do odwołania zaświadczenie o dochodach netto za [...] r. z dnia [...] r. i wyjaśniła, że poprzednio złożone zaświadczenie "było błędnie wystawione przez pracodawcę".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w, decyzją z dnia [...] r., Nr [...] , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23), po rozpatrzeniu odwołania orzekło o:
- uchyleniu zaskarżonej decyzji w części dotyczącej odmowy przyznania świadczenia wychowawczego na dziecko L. D. na okres od [...] r. i w tym zakresie przyznało świadczenie wychowawcze na dziecko L. D. na okres od [...] r. w wysokości [...] zł miesięcznie,
- w pozostałym zakresie utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Z uzasadnienia decyzji Kolegium wynika, że w jego ocenie, organ I instancji błędnie ustalił dochód przypadający na osobę w rodzinie, ponieważ należało analizować dochód uzyskany po roku bazowym, tj. w 2015 r. Rodzina w 2014 r. nie uzyskała dochodu, wnioskodawczyni podjęła pracę w kwietniu 2015 r., w maju 2015 r. uzyskała dochód w kwocie [...] zł, a jej mąż również podjął pracę w dniu [...] r. w firmie K., w której pracował do [...] r. a następnie podjął pracę w dniu [...] r. w firmie B., w której pracuje nadal. Tym samym, zdaniem organu odwoławczego, należy analizować dochody męża wnioskodawczyni z [...] r., wynoszące [...] zł. W świetle powyższego kolegium przyjęło, że dochód rodziny po roku bazowym, tj. w roku 2015 wyniósł [...] zł na osobę w rodzinie i nie przekraczał 800 zł ustalonego kryterium.
W zatrudnieniu B. D. nie było przerwy, organ I instancji błędnie wskazał, iż ww. był zatrudniony w firmie K. do [...] r. Ze świadectwa pracy wynika natomiast, że był zatrudniony od [...] r. Nie było zatem przerwy w zatrudnieniu, tym samym nie wystąpiła okoliczność utraty dochodu ani uzyskanie dochodu z tytułu zatrudnienia. Dochód uzyskany w [...] r. będzie analizowany przy ustalaniu uprawnień na okres zasiłkowy [...]
Prokurator Rejonowy wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na wyżej opisaną decyzję ostateczną uchylającą w części decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy M. D. prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko L. D. na okres od [...]
Skarga decyzji SKO zarzuca naruszenie prawa materialnego,
tj. art. 2 pkt 2, 4, 19 i 20, art. 5 ust. 3 art. 7 ust. 3 i art. 48 ustawy z dnia 11 lutego
2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2016 r. poz. 195), które miało wpływ na wynik sprawy poprzez niewłaściwą wykładnię tych przepisów
i przyznanie prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko L. D. na okres od [...]
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części przyznającej M. D. prawo do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko L. D. także za okres od [...]
Z uzasadnienia skargi wynika, że prokurator zakwestionował dokonaną przez organ odwoławczy wykładnię pojęć "utrata dochodu" i "uzyskanie dochodu" Powołując się na wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2008 r. sygn. I OSK 1324/2007 i z dnia 4 listopada 2011 r. sygn. I OSK 1047/11 wydane na tle identycznych uregulowań prawnych zawartych w art. 3 ust. 23 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2016r. poz. 1518) stwierdził, że przez utratę dochodu należy rozumieć rozwiązanie konkretnego stosunku prawnego, na podstawie którego członek rodziny uzyskiwał dochód. W związku z tym skarżący wywiódł, że ze stanowiskiem SKO, że w zatrudnieniu B. D. nie było przerwy nie można się zgodzić, ponieważ rozwiązał on w dniu [...] r. zatrudnienie z firmą K., a w dniu [...] r. podjął zatrudnienie w B.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] r. działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) uwzględniło w całości wyżej wskazaną skargę Prokuratora Rejonowego
1. uchyliło w całości zaskarżoną decyzję własną z dnia [...]r. Nr [...]
2. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r.
nr [...] , znak: [...]
- odmawiającą przyznania świadczenia wychowawczego na dziecko L. D. na okres od [...]
- przyznającą świadczenie wychowawcze na dziecko L. D. na okres od [...] r. w wysokości [...] zł miesięcznie,
- przyznającą świadczenie wychowawcze na dziecko K. D. na okres od [...]r. w wysokości [...] zł miesięcznie.
Kolegium uznało, jak wynika to z uzasadnienia decyzji, że skarga Prokuratora zasługuje na uwzględnienie. W konsekwencji uznało dochód B. D. uzyskany w firmie K., z którą rozwiązał umowę o pracę w dniu [...] r. za utracony, a dochód uzyskany w [...] r. w firmie B. w wysokości [...] zł za dochód uzyskany, przyjęło, że dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie w [...] r. przekroczył kryterium dochodowe, wyniósł bowiem [...] zł, co wyklucza możliwość przyznania na pierwsze dziecko świadczenia w wychowawczego od [...] r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazując Sądowi skargę Prokuratora Rejonowego w udzielonej odpowiedzi na tę skargę powołało się na fakt jej uwzględnienia w trybie autokontroli i wniosło o umorzenie postępowania sądowego. Jednocześnie Kolegium poinformowało, że skargę na decyzję wydaną w trybie autokontroli wniosła M. D. , a zatem przedstawiło sądowi obie skargi.
W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł,
co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 3 z ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.
Sytuacja przewidziana w powyższym przepisie zaistniała w niniejszej sprawie. Konsekwencją wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze
w następstwie uwzględnienia w całości skargi Prokuratora, decyzji eliminującej
z obrotu prawnego decyzję własną tego organu z dnia [...]r.
Nr [...] jest aktualnie brak przedmiotu zaskarżenia, co stanowi
o bezprzedmiotowości postępowania sądowego mającego na celu zbadanie zgodności z prawem tej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, skoro zaskarżona decyzja SKO z dnia [...] r., Nr [...] nie funkcjonuje już w obrocie prawnym, a skarga prokuratora uwzględniona została w całości, przy czym Kolegium nie stwierdziło by decyzja ta wydana była bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa (zarzutu takiego naruszenia nie podnosił również skarżący), należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowić o umorzeniu postępowania sądowego wywołanego tą skargą.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło