II SA/Kr 1363/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 marca 2017 r. wniosku M.U. i Z.N. o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów w sprawie ze skargi M.U. i Z.N. na uchwałę Rady Gminy Wiśniowa z dnia 16 czerwca 2008 r. nr XIV/97/08 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w miejscowości Lipnik postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 lutego 2017 r. Wyrokiem z dnia 16 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi M.U. i Z.N. stwierdził nieważność uchwały w jej części graficznej, znajdującej się na planszy nr 15 rysunku planu, obejmującej cały teren KDW, który rozpoczyna swój bieg od drogi publicznej oznaczonej symbolem KDZ na wysokości działek ewidencyjnych oznaczonych na rysunku planu numerami [...] i [...] . W tym dniu 14 marca 2017 r., po ogłoszeniu wyroku skarżące złożyły w sądzie pismo, w którym wniosły o zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym (1a). Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3). W myśl art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei zgodnie z art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. W zawiadomieniu o rozprawie w punkcie 7 wyraźnie pouczono skarżące o treści art. 210 § 1 p.p.s.a. Zawiadomienie to zostało prawidłowo doręczone obydwu skarżącym w dniu 9 stycznia 2017 r. W świetle powołanych wyżej przepisów pismo skarżących z dnia 14 marca 2017 r., złożone już po ogłoszeniu wyroku Sądu z tego samego dnia może być potraktowane wyłącznie jako wniosek o uzupełnienie wyroku. Wniosek ten podlega jednak oddaleniu z uwagi na fakt, że do zamknięcia rozprawy skarżące nie złożyły wniosku o zwrot kosztów postępowania, zatem brak było żądania podlegającego rozstrzygnięciu. W związku z powyższym wniosek o uzupełnienie wyroku należało ocenić jako nieuzasadniony, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 157 i art. 210 p.p.s.a.