II KZ 31/24

II KZ 31/24 POSTANOWIENIE Dnia 30 lipca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz w sprawie skazanego J. Z. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 30 lipca 2024 r., zażalenia złożonego przez adwokata J. K. - obrońcę skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt II AKa 64/22, sygn. akt Wkk 21/24, o odmowie przyjęcia kasacji p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE W dniu 15 marca 2024 r. adwokat J. K. – obrońca skazanego J. Z. wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 28 listopada 2023 r., sygn. II AKa 64/22, oraz złożył wniosek o zwolnienie skazanego J. Z. od opłaty od kasacji. Zarządzeniem z dnia 15 marca 2024 r., na podstawie art. 120 § 1 k.p.k., wezwano obrońcę skazanego J. Z. do uzupełnienia braku formalnego wniosku o zwolnienie od opłaty od kasacji poprzez złożenie oświadczenia dotyczącego sytuacji majątkowej i finansowej tego skazanego w terminie 7 dni. W dniu 26 marca 2024r. obrońca skazanego J. Z. złożył wniosek o prolongatę zakreślonego mu siedmiodniowego terminu ze względu na fakt, iż skazany przebywa w areszcie, co powoduje, że utrudniony jest z nim kontakt. II KZ 31/24 2 Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt II AKa 64/22, odmówiono przyjęcia kasacji wniesionej przez adwokata J. K. - obrońcy skazanego J. Z. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 28 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 64/22. W zarządzeniu podniesiono, że skazany J. Z., jak wynika z danych systemu Noe-Sad, nie jest tymczasowo aresztowany, nie odbywa też kary pozbawienia wolności. W dniu 28 marca 2024 r. Przewodniczący II Wydziału Karnego SA w Lublinie odmówił ,,prolongaty” terminu do złożenia oświadczenia o sytuacji majątkowej skazanego J. Z. z uwagi na to, iż termin określony w art. 120 § 1 k.p.k. ma charakter terminu nieprzywracalnego i nieprzekraczalnego. W zarządzeniu wskazano, że nieuiszczenie opłaty od kasacji skutkuje koniecznością odmowy przyjęcia kasacji złożonej przez obrońcę skazanego J. Z. . Na to zarządzenie zażalenie wniósł adwokat J. K. - obrońca skazanego J. Z. , zarzucając naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez niezasadne nieuwzględnienie okoliczności, iż z przyczyn niezależnych od skazanego, nie było możliwe dostarczenie w terminie oświadczenia majątkowego, potrzebnego do rozpoznania wniosku o zwolnienia od opłaty. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Siedmiodniowy termin, wskazany w art. 120 § 1 k.p.k., ma charakter terminu stanowczego dla czynności strony. Termin ten, w razie jego uchybienia, nie może zostać przywrócony na podstawie art. 126 § 1 k.p.k. W razie nieuzupełnienia braku w terminie pismo uznaje się za bezskuteczne. Z uwagi na bezskuteczność czynności, będącą następstwem niezachowania terminu z art. art. 120 § 1 k.p.k., podzielenie tezy, że termin ten podlega przywróceniu, miałoby ten skutek, iż decyzja sądu o przywróceniu tego terminu z uwagi na ,,wsteczne oddziaływanie uzupełnienia braku” mogłaby w sposób pośredni przywracać nieraz terminy materialnoprawne, które nie podlegają przywróceniu (por. R. Kmiecik, Glosa do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 1979 r., sygn. akt V KRN 124/79, Państwo i Prawo 1980, nr 10, s. 151 – 152). Obowiązek uiszczenia opłaty od kasacji powstaje z dniem wniesienia kasacji (por. np. postanowienie Sądu II KZ 31/24 3 Najwyższego z dnia 30 września 1999 r., sygn. akt V KKN 27/99, OSNKW 1999, z. 11 – 12, poz. 78). W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że w sytuacji gdy do wniosku o zwolnienie od opłaty od kasacji nie dołączono żadnych dokumentów, które by udowadniały istnienie przesłanki z art. 623 k.p.k., nie należy co do takiego wniosku wdrażać postępowania z art. 120 § 1 k.p.k. (por. np. postanowienie z dnia 14 stycznia 1997 r., sygn.. akt V KZ 3/97, OSNKW 1997, z. 3 – 4, poz. 28. W realiach sprawy prawidłowo zatem przyjęto, że brak uiszczenia opłaty od kasacji w siedmiodniowym terminie, liczonym od dnia wezwania do jej uiszczenia, skutkuje decyzją o odmowie przyjęcia kasacji. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu. [J.J.] [ms]