I CZ 53/08

PostanowienieIzba Cywilna2008-07-04

Skład orzekający: Tadeusz Wiśniewski, Jan Górowski, Dariusz Zawistowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną z powodu nieuiszczenia należnej opłaty sądowej, od którego wniesiono opłatę w wysokości 1/5 opłaty od skargi kasacyjnej, podlega odrzuceniu z powodu nienależytego opłacenia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że skoro skarga kasacyjna nie została należycie opłacona, to również zażalenie na postanowienie odrzucające tę skargę, od którego wniesiono opłatę w wysokości 1/5 opłaty od skargi kasacyjnej, podlega odrzuceniu z powodu nienależytego opłacenia. Podstawą prawną odrzucenia zażalenia były przepisy dotyczące kosztów sądowych oraz procedury cywilnej.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy z powodu nieuiszczenia należnej opłaty sądowej. Wnioskodawca wniósł zażalenie na to postanowienie, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie, stwierdzając, że skarga kasacyjna nie została należycie opłacona, a co za tym idzie, również zażalenie zostało wniesione z nienależytą opłatą.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie wnioskodawcy.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CZ 53/08 POSTANOWIENIE Dnia 4 lipca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) SSN Jan Górowski SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) w sprawie z wniosku "L.(...)" Spółki z o.o. z siedzibą w P. przy uczestnictwie L. W. i K. B. o wpis, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2008 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 25 lutego 2008 r., sygn. akt V Ca (…), odrzuca zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w Warszawie postanowieniem z dnia 25 lutego 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy uznając, że nie została ona należycie opłacona. W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 328 § 2 k.p.c., art. 3986 § 2 k.p.c. oraz art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (dalej - uksc) i wniósł o jego uchylenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Nie można odmówić racji skarżącemu, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jest lakoniczne, gdyż sprowadza się ono właściwie jedynie do stwierdzenia, że opłata od skargi kasacyjnej została uiszczona w nieprawidłowej wysokości. Sąd Okręgowy nie wyjaśnił, jaka powinna być prawidłowa wysokość tej opłaty i z czego to wynika. Mimo tego mankamentu uzasadnienia możliwa jest jednak 2 merytoryczna ocena zaskarżonego postanowienia. Nie budzi bowiem wątpliwości, że podstawą wniosku skierowanego do Sądu wieczystoksięgowego była czynność prawna stwierdzona aktem notarialnym. Z jego treści wynika, że czynność ta wymagała między innymi wykreślenia dotychczasowego wpisu w księdze wieczystej, założenia nowej księgi wieczystej i dokonania stosownych nowych wpisów. Właściwą wysokość opłat sądowych od związanych z tym wniosków określił notariusz i została ona pobrana przy sporządzeniu aktu notarialnego. Stosowna opłata w tej samej wysokości została po oddaleniu wniosku uiszczona również od apelacji, którą Sąd Okręgowy w całości oddalił. W skardze kasacyjnej zawarto stwierdzenie, że postanowienie Sądu Okręgowego oddalające apelację zostało zaskarżone w całości, a apelacja dotyczyła z kolei całego wniosku oddalonego przez Sąd pierwszej instancji. Jak już wyżej podkreślono, przedmiot tego wniosku wynikał z treści aktu notarialnego i przedmiotem sprawy nie był jedynie wniosek o wpis prawa w księdze wieczystej, mimo że tak przedmiot postępowania został oznaczony zarówno w postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia 26 października 2007 r. oddalającego apelację, jak i postanowieniu z dnia 25 lutego 2008 r. Z uwagi na zakres zaskarżenia oznaczony w skardze kasacyjnej opłata od niej powinna mieć taką samą wysokość, jak opłata od wniosku i opłata od apelacji (art. 18 uksc). Skoro zaś od skargi kasacyjnej skarżący uiścił opłatę w wysokości 200 zł, kierując się prawdopodobnie jedynie treścią art. 42 ust. 1 uksc, to niewątpliwie opłata ta nie była opłatą należną. Z tego względu zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Konsekwencją stwierdzenia, że skarga kasacyjna nie została należycie opłacona jest również nienależyte opłacenie rozpoznawanego obecnie zażalenia, od którego wniesiono opłatę w wysokości 1/5 opłaty od skargi kasacyjnej (40 zł). Z tego względu zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 3941 § 3 i 3986 § 3 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 328 § 2 KPCart. 3986 § 2 KPCart. 18 ust. 2art. 18art. 42 ust. 1art. 3941 § 3§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy