V KO 104/19

Izba Karna2019-12-05

Skład orzekający: Piotr Mirek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy pokrzywdzonym jest sędzia sądu rejonowego w tej samej miejscowości?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że samo pokrzywdzenie sędzią sądu rejonowego w tej samej miejscowości nie stanowi wystarczającej przesłanki do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. Instytucja ta ma charakter wyjątkowy i wymaga rzeczywistego zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości. Wątpliwości co do bezstronności konkretnego sędziego mogą być rozstrzygane poprzez jego wyłączenie na podstawie art. 41 k.p.k.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w S. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej L. G. innemu sądowi równorzędnemu. Jako uzasadnienie wskazano, że pokrzywdzonym w sprawie jest sędzia Sądu Rejonowego w S., co może budzić wątpliwości co do bezstronności rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KO 104/19 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie L. G. oskarżonego z art. 226 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 grudnia 2019 r. wniosku Sądu Rejonowego w S. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 listopada 2019 r., sygn. akt IV K (…) Sąd Rejonowy w S. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy L. G. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu - z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Zaistnienia tej przesłanki wnioskujący sąd upatrywał w tym, że pokrzywdzonym w sprawie jest sędzia Sądu Rejonowego w S. W ocenie Sądu występującego z inicjatywą zmiany właściwości w trybie art. 37 k.p.k., może to stwarzać po stronie opinii publicznej uzasadnione wątpliwości co do bezstronnego rozpoznania tej konkretnej sprawy. Możliwość kontaktów między sędziami sądów w S. może powodować powstanie co najmniej u strony postępowania przekonania o powiązaniach pomiędzy sędzią orzekającym a pokrzywdzonym, a tym samym o rozpoznawaniu sprawy w sposób nieobiektywny. 2 Sąd Najwyższy zważył co następuje. Wniosek nie jest zasadny. Instytucja przewidziana w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i pozwala odstąpić od zasady rozpoznawania sprawy przez sąd właściwy tylko wówczas, gdy rzeczywiście wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. Sytuacja taka w niniejszej sprawuje nie występuje. Pokrzywdzony nie jest przecież sędzią sądu właściwego do rozpoznania sprawy. To, że jest sędzią innego sądu rejonowego mającego siedzibę w S., nie jest to równoznaczne z wystąpieniem takiej okoliczności, która osłabiałaby zaufanie do bezstronności Sądu właściwego do rozpoznania sprawy, uzasadniając przekazanie jej innemu sądowi równorzędnemu. Ewentualne wystąpienie okoliczność, które mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co bezstronności konkretnego sędziego może skutkować jego wyłączeniem w trybie art. 41 k.p.k. Z tych też względów, postanowiono jak wyżej. ał

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 226 § 1 KKart. 37 KPKart. 41 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy