IV KK 389/17

Sygn. akt IV KK 389/17 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 listopada 2017r., sprawy A. U. skazanego z art. 107 § 1 k.k.s. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 25 maja 2017 r., sygn. akt II Ka […] zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt II K […] oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego. UZASADNIENIE Kasacja obrońcy skazanego A. U. jest oczywiście bezzasadna, w rozumieniu przepisu art. 535 § 3 k.p.k. Przed wykazaniem powodów takiej oceny, należy zauważyć, iż rodzaj orzeczonej wobec A. U. prawomocnie kary (kara grzywny w wymiarze 70 stawek dziennych), spowodował że mają odnośnie wniesionej przez jego obrońcę kasacji, zastosowanie ustawowe ograniczenia we wnoszeniu kasacji, przewidziane w przepisach art. 523 § 2 k.p.k. i art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. Oznacza to w realiach tej sprawy, że kasacja mogła być wniesiona przez obrońcę skazanego tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. Nie budzi wątpliwości, iż sformułowany w niej zarzut, in concreto, bezwzględnej przyczyny odwoławczej, wskazanej w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., jest całkowicie chybiony. Opisaną w art. 439 § 1 2 pkt 9 k.p.k. bezwzględną przyczynę (podstawę) uchylenia dotkniętego nią orzeczenia ocenia się bowiem według czasu (daty) wniesienia skargi uprawnionego oskarżyciela, nie zaś popierania takiej skargi przed sądem, w tym w postępowaniu odwoławczym. W niniejszej sprawie akt oskarżenia został wniesiony przez Urząd Celny w K. przed dniem 1 lipca 2015 r., a więc w czasie kiedy ten Urząd Celny, w myśl obowiązującego ówcześnie art. 155 § 1 i 2 k.k.s., był podmiotem uprawnionym do jego wniesienia. Stosownie zatem do treści art. 14 § 2 k.p.k., zgodnie z którym: „wszczęcie postępowania sądowego następuje na żądanie uprawnionego oskarżyciela lub innego uprawnionego podmiotu”, takie postępowanie zostało wszczęte w sposób prawidłowy. Przedstawione wyżej względy zdecydowały, że Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. rozstrzygnął jak na wstępie. aw