V CZ 3/15

PostanowienieIzba Cywilna2015-03-26

Skład orzekający: Dariusz Dończyk, Iwona Koper, Agnieszka Piotrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna przysługuje od postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego apelację od postanowienia sądu pierwszej instancji o sprostowaniu oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna nie przysługuje od postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego apelację od postanowienia sądu pierwszej instancji o sprostowaniu oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej. Postanowienie to nie jest postanowieniem co do istoty sprawy kończącym postępowanie w sprawie, gdyż wpis prostujący oznaczenie nieruchomości nie przesądza prawa własności ani nie jest objęty domniemaniem prawdziwości ksiąg wieczystych.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy dokonał z urzędu wpisu w księdze wieczystej polegającego na zmianie oznaczenia nieruchomości zgodnie z danymi z ewidencji gruntów. Użytkownik wieczysty złożył apelację, która została oddalona przez Sąd Okręgowy. Następnie Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną od postanowienia oddalającego apelację, uznając ją za niedopuszczalną. Uczestniczka postępowania wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie uczestniczki postępowania jako bezzasadne.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CZ 3/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący) SSN Iwona Koper SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca) w sprawie z urzędu przy uczestnictwie Starosty D., G. B. i Gminy B. o zmianę oznaczenia nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 marca 2015 r., zażalenia uczestniczki postępowania G. B. na postanowienie Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 10 grudnia 2014 r., oddala zażalenie. 2 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w D. dokonał z urzędu, na podstawie art. 27 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r., o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. 2013, poz. 707 j.t. - dalej jako u.k.w.h.), wpisu w dziale I-O księgi wieczystej KW […], polegającego na wykreśleniu dotychczasowego oznaczenia nieruchomości - działki nr 769/2 o powierzchni 0,4832 ha opisanej jako „B. kanał dopływowy, grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi” i wpisaniu w jej miejsce działki nr 769/3 o powierzchni 0,1262 ha opisanej jako „B. potok B., grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi” i działki nr 769/4 powierzchni 0,3570 ha opisanej jako „B. kanał dopływowy grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi”. Podstawę wpisu stanowiło zawiadomienie Starosty D. z dnia 28 kwietnia 2014 r. o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków oraz rejestrze gruntów zaopatrzone w klauzulę, że dokument ten jest przeznaczony do dokonania wpisu w księdze wieczystej. Postanowieniem z dnia 8 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Ś. oddalił apelację wniesioną przez użytkownika wieczystego tych działek G. B. od postanowienia Sądu Rejonowego, wskazując na dopuszczalność i zgodność z prawem dokonania przez Sąd Rejonowy zaskarżonego wpisu. Sąd drugiej instancji wskazał, że wpis odpowiada zmianom oznaczenia nieruchomości w katastrze nieruchomości i nie ingeruje w prawo własności działek przysługujące Skarbu Państwa ani w prawo użytkowania wieczystego tych działek przysługujące apelującej. Uczestniczka postępowania G. B. zaskarżyła postanowienie Sądu drugiej instancji skargą kasacyjną, którą Sąd Okręgowy odrzucił postanowieniem z dnia 10 grudnia 2014 roku wskazując, że jest ona niedopuszczalna w świetle art. 5191 § 1 k.p.c. W ocenie Sądu Okręgowego, zaskarżone postanowienie o sprostowaniu oznaczenia nieruchomości nie należy do postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie w sprawie, stąd w sprawach, w których przedmiotem jest sprostowanie oznaczenia nieruchomości, skarga kasacyjna nie przysługuje. 3 Oznaczenie takie nie wpływa bowiem na treść czy przedmiot praw ujawnionych w księdze wieczystej, odnosi się do stanu faktycznego, a nie stanu prawnego nieruchomości. W zażaleniu na to postanowienie G. B., zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 5191 k.p.c. oraz art. 3986 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stosownie do art. 5191 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna przysługuje w postępowaniu nieprocesowym tylko od prawomocnych postanowień sądu drugiej instancji co do istoty sprawy, kończących postępowanie w sprawie czyli orzeczeń merytorycznych, rozstrzygających w sposób stanowczy kwestie materialnoprawne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1996 r., I CKN 7/96, OSNC 1997, nr 3, poz. 31 i postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2012 roku, II CZ 76/12, niepubl.). Orzeczenie Sądu drugiej instancji kończy postępowanie w sprawie wieczystoksięgowej, jeśli jego przedmiotem jest prawo, które może podlegać ujawnieniu w księdze wieczystej. Dział I-O księgi wieczystej nie jest przeznaczony do wpisów praw, lecz do wpisywania danych faktycznych dotyczących numeru, powierzchni, położenia i sposobu korzystania z nieruchomości. Treść wpisów w tym dziale powinna być zgodna z danymi z katastru nieruchomości; wpisy te nie są objęte domniemaniem prawdziwości z art. 3 u.k.w.h. i mogą być sprostowane w trybie art. 62613 § 2 k.p.c. z urzędu lub na wniosek albo - w razie niezgodności danych widniejących w katastrze nieruchomości z oznaczeniem nieruchomości w dziale I-O księgi wieczystej - na podstawie art. 27 u.k.w.h. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2006 r., V CSK 284/06, niepubl.). Stosownie do art. 27 ust. 1 tej ustawy, w razie niezgodności danych katastru nieruchomości z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej sąd rejonowy dokonuje - na wniosek właściciela nieruchomości lub wieczystego użytkownika - sprostowania oznaczenia nieruchomości na podstawie danych katastru nieruchomości. 2. Sprostowanie, o którym mowa w ust. 1, może być dokonane także z urzędu, na skutek bezpośredniego sprawdzenia danych w bazie danych katastru 4 nieruchomości lub zawiadomienia jednostki prowadzącej kataster nieruchomości. 3. Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, dołącza się wypis z operatu katastralnego, a gdy jest to niezbędne - także wyrys z mapy katastralnej lub inny dokument stanowiący podstawę sprostowania oznaczenia nieruchomości. W rozpoznawanej sprawie doszło do zmian oznaczenia działek w katastrze nieruchomości, powodujących niezgodność dotychczasowego wpisu w dziale I-O księgi wieczystej KW […], z tymi danymi, co uzasadniało dokonanie przez sąd wieczystoksięgowy z urzędu na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 u.k.w.h., w oparciu o zawiadomienie Starosty D., zaskarżonego przez G. B. wpisu. Nie uległa zmianie powierzchnia nieruchomości ani sposób użytkowania działek - są to nadal grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi. Nie doszło do jakichkolwiek zmian w zakresie prawa własności tych działek przysługującego Skarbowi Państwa ani w zakresie przysługującego uczestniczce postępowania prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przeważa pogląd o niedopuszczalności skargi kasacyjnej w tego rodzaju sprawach (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 stycznia 1998 r., II CKN 529/97, OSNC 1998, nr 7-8, poz. 128, z dnia 17 grudnia 2001 r., IV CKN 1369/00, niepubl. oraz z dnia 13 listopada 2014 r., V CZ 74/14, niepubl.). Pogląd ten należy podzielić, albowiem wpis prostujący w księdze wieczystej oznaczenie nieruchomości na podstawie danych z katastru nieruchomości nie przesądza prawa własności, nie jest objęty wiarą publiczną ksiąg wieczystych i nie powoduje także niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Przewidziane w art. 27 u.k.w.h. sprostowanie służy jedynie realizacji postulatu ścisłego powiązania danych zawartych w dziale I - O księgi wieczystej z danymi z katastru nieruchomości. Osoba uprawniona może w każdym czasie domagać się sprostowania danych dotyczących oznaczenia nieruchomości, co przesądza o uznaniu, że orzeczenie w przedmiocie tego sprostowania nie ma charakteru postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2003 r., IV CZ 74/03, niepubl.). 5 W tym stanie rzeczy, zażalenie G. B. podlegało, jako bezzasadne, oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 w związku z 39814 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 27art. 5191 § 1 KPCart. 5191 KPCart. 3986 § 2art. 13 § 2 KPCart. 3art. 62613 § 2 KPCart. 27 ust. 1art. 3941 § 3§ 1§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy