II PZ 9/17

Sygn. akt II PZ 9/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Rączka (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca) w sprawie z powództwa J. R. przeciwko PrzedsiębiorstwuProdukcyjno-Usługowo-Handlowemu […] o odszkodowanie i odsetki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 czerwca 2017 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 lutego 2017 r., uchyla zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z 7 lutego 2017 r. odrzucił skargę kasacyjną jako wniesioną po upływie terminu (art. 3986 § 2 k.p.c.). W uzasadnieniu podał, że termin do wniesienia skargi upłynął 23 stycznia 2017 r. W dniu 20 stycznia 2017 r. skarga kasacyjna została wysłana pocztą do Sądu Apelacyjnego zamiast do Sądu Okręgowego w W. (art. 3985 § 1 k.p.c.). Sąd Apelacyjny przesłał skargę kasacyjną Sądowi Okręgowemu 25 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego). W takiej sytuacji Sąd Okręgowy stwierdził, że nie ma podstaw do zastosowania art. 369 § 3 k.p.c., bowiem norma ta nie określa ogólnego sposobu postępowania w przypadku wniesienia środka zaskarżenia do niewłaściwego sądu, lecz jedynie szczególny jego przypadek w postaci wniesienia apelacji bezpośrednio 2 do sądu drugiej instancji (postanowienie Sądu Najwyższego z 20 marca 2014 r., II CZ 107/13). W zażaleniu powód zarzucił naruszenie art. 3985 § 2 k.p.c. w związku z art. 398 k.p.c. oraz art. 165 § 2 k.p.c., poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż skarga kasacyjna została wniesiona z przekroczeniem dwumiesięcznego terminu. W uzasadnieniu wskazano, że Sąd Apelacyjny pismem z 23 stycznia 2017 r. przekazał skargę kasacyjną do Sądu Okręgowego w W.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Odrzucenie skargi kasacyjnej jest co najmniej przedwczesne. Sąd Okręgowy przyjął, że Sąd Apelacyjny przesłał skargę do Sądu Okręgowego 25 stycznia 2017 r. Stwierdzenie to wskazuje na „datę stempla pocztowego” - karta 500 akt sprawy. Rzecz w tym, że nie ma tam stempla pocztowego. Jest prezentata Biura Podawczego Sądu Okręgowego z datą 25 stycznia 2017 r., potwierdzająca przyjęcie pisma Sądu Apelacyjnego z 23 stycznia 2017 r., którym „przesyła” skargę kasacyjną mylnie nadesłaną do tego Sądu. Nie wiadomo jednak, w jaki sposób Sąd Apelacyjny „przesłał” skargę kasacyjną do Sądu Okręgowego. Gdyby uczynił to w sposób określony w art. 165 § 2 k.p.c., w dniu 23 stycznia 2017 r., czyli właściwą pocztą, to termin do wniesienia skargi byłby zachowany (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 18 listopada 2014 r. i powołane w nim orzeczenia). W sprawie nie ustalono w jakim trybie (w jaki sposób) i kiedy Sąd Apelacyjny przekazał („przesłał”) skargę kasacyjną do Sądu Okręgowego. Z tej przyczyny nie są bez racji zarzuty skarżącego wskazujące na określony reżim wynikający z zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z 12 grudnia 2003 r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądów (§ 14, § 17, § 18). Zgodnie z tym zarządzeniem kopertę, w której pismo nadesłano, załącza się do pisma (§ 14 ust. 3). Przesyłki wysyła z sądu biuro podawcze lub pracownik wyznaczony do przyjmowania i wysyłania 3 korespondencji. Datę przekazania biuru podawczemu (wyznaczonemu pracownikowi) pisma lub przesyłki przeznaczonej do wysłania, pracownik sekretariatu wydziału odnotowuje we właściwych aktach i księgach biurowych (§ 17 ust. 1 i 2). Podstawą uchylenia zaskarżonego postanowienia są więc art. 39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 3985 § 1 k.p.c. kc