I CZ 29/11

Sygn. akt I CZ 29/11 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Wojciech Katner (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marta Romańska SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku H. T. przy uczestnictwie I. B., i innych o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2011 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 października 2010 r., 1) oddala zażalenie 2) zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestniczki - Spółdzielni Mieszkaniowo - Budowlanej "M." w W. kwotę 600,- (sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 6 października 2010 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił zażalenie wnioskodawczyni H. T. od postanowienia tegoż Sądu z dnia 26 kwietnia 2010 r. 2 Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2010 r. odrzucił apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 kwietnia 2009 r. W zażaleniu wnioskodawczyni wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, podnosząc, że Sąd Okręgowy w W. bezpodstawnie uprzednio odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tegoż Sądu z dnia 26 kwietnia 2010 r. Zdaniem skarżącej, termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia zażalenia został zachowany, gdyż odpis postanowienia z dnia 26 kwietnia 2010 r. został wysłany do Kancelarii pełnomocnika wnioskodawczyni w okresie urlopu pełnomocnika. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie, jako bezzasadne należało oddalić w całości. W niniejszej sprawie warunkiem nadania biegu zażaleniu wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 kwietnia 2010 r., mocą którego odrzucono apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 kwietnia 2009 r. było skuteczne złożenie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia tegoż zażalenia. Należy wskazać, iż Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2010 r. odrzucił wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia zażalenia od postanowienia z dnia 26 kwietnia 2010 r., z uwagi na jego wniesienie po terminie określonym w art. 169 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Słusznie podniosła uczestniczka postępowania w odpowiedzi na zażalenie, iż postanowienie w przedmiocie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu nie podlega zażaleniu. Należy dodać, iż zażalenie nie przysługuje także od postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Postępowanie o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter wpadkowy, gdyż jego celem nie jest badanie dopuszczalności dokonania czynności procesowej inicjującej kolejny etap postępowania, tylko ocena zasadności wniosku o przywrócenie terminu. Kończącym postępowanie w sprawie jest tylko takie orzeczenie, którego uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty przez sąd danej instancji (por. postanowienie SN z dnia 19 kwietnia 2006 r., I UZ 3 3/06, OSNP 2007, Nr 9 - 10, poz. 145; postanowienie SN z dnia 13 czerwca 2002 r., V CZ 59/02, Lex nr 566032). Niezaskarżalne, gdyż niekończące postępowania w sprawie postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej wywarło wpływ na wynik sprawy, gdyż doprowadziło do odrzucenia zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie o odrzuceniu apelacji. Należy wskazać, iż w judykaturze i doktrynie nie budzi wątpliwości, że warunkiem kontroli niezaskarżalnego zażaleniem postanowienia, które miało wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 380 w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 i w związku z art. 13 § 2 k.p.c., jest zamieszczenie w środku odwoławczym stosownego wniosku (por. postanowienie SN z dnia 23 września 2004 r., III CZ 71/04, niepubl.; postanowienie SN z dnia 15 stycznia 2001 r., I PZ 85/00, OSNP 2002, Nr 19, poz. 464; postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2008 r., IV CZ 110/07, Lex nr 621784). W przypadku, gdy w sprawie występuje profesjonalny pełnomocnik wniosek powinien być jednoznacznie sformułowany, gdyż nie ma podstaw do przypisywania pismom przez niego wnoszonym treści wprost w nich niewyrażonych (por. postanowienie SN z dnia 3 marca 2005 r., II CZ 197/04, niepubl.). Skarżąca nie zawarła w zażaleniu wniosku sformułowanego w trybie powołanego art. 380 k.p.c., zaś same tylko rozważania dotyczące nietrafności orzeczenia odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu nie mogą wywołać skutku procesowego określonego w powyższym przepisie. Z omówionych przyczyn, zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 października 2010 r. o odrzuceniu zażalenia, jako bezzasadne należało oddalić w całości na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 i w związku z art. 13 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto na podstawie art. 98 § 1 i art. 108 § 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., zasądzając na rzecz uczestniczki postępowania kwotę 600 zł tytułem zwrotu wynagrodzenia pełnomocnika (§ 2 ust. 2 oraz § 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, Dz. U. Nr 163, poz. 1349). 4