II UZ 7/11
Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych2011-04-14
Skład orzekający: Jerzy Kuźniar, Maciej Pacuda, Małgorzata Wrębiakowska-Marzec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy apelacja dotycząca okresu, który nie został rozstrzygnięty w sentencji wyroku sądu pierwszej instancji, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna?Ratio decidendi
Apelacja wniesiona od nieistniejącego w części orzeczenia sądu pierwszej instancji podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Dotyczy to sytuacji, gdy sentencja wyroku nie zawiera rozstrzygnięcia w przedmiocie oddalenia odwołania w pozostałym zakresie, a kwestia ta nie została w wyroku rozstrzygnięta. W takim przypadku, w rozumieniu przepisów prawa procesowego, orzeczenie w tym zakresie nie zostało wydane.Stan faktyczny
Organ rentowy wniósł apelację od wyroku Sądu Okręgowego, który częściowo zmienił decyzję ZUS dotyczącą podlegania ubezpieczeniom społecznym. Apelacja dotyczyła okresu od 1 października 2008 r. do 31 stycznia 2009 r., który nie został rozstrzygnięty w sentencji wyroku Sądu Okręgowego. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację organu rentowego, uznając ją za niedopuszczalną. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie organu rentowego, uznając je za nieuzasadnione.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II UZ 7/11 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Maciej Pacuda SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec w sprawie z wniosku K. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o podleganie obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym: rentowemu, emerytalnemu i wypadkowemu, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 kwietnia 2011 r., zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 9 listopada 2010 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 9 listopada 2010 r., Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia 14 kwietnia 2010 r. w sprawie z wniosku K. K. o podleganie obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym; rentowym, emerytalnemu i wypadkowemu, wskazując w uzasadnieniu postanowienia, że w decyzji z dnia 9 marca 2009 r. organ rentowy stwierdził podleganie wnioskodawczyni obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od 9 listopada 2005 r. do 31 grudnia 2005 r., od 1 lutego 2006 r. do 18 stycznia 2007 r. oraz od 16 lutego 2008 r. do 31 stycznia 2009 r. Zaskarżonym apelacją wyrokiem Sąd
2 Okręgowy - Sąd Ubezpieczeń Społecznych zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że ustalił, iż wnioskodawczyni z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym w okresie od 9 listopada 2005 r. do 31 grudnia 2005 r., od 1 lutego 2008 r. do 18 stycznia 2007 r. i od 16 lutego 2008 r. do 30 września 2008 r. Kwestia obciążenia wnioskodawczyni obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym za okres od 1 października 2008 r. do 31 stycznia 2009 r. nie została rozstrzygnięta w wyroku przez Sąd pierwszej instancji, a tego właśnie okresu dotyczy apelacja złożona przez organ rentowy. W tym stanie rzeczy apelacja organu rentowego dotyczy okresu, który nie został przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięty w sentencji orzeczenia (jest w istocie skierowana przeciwko nieistniejącemu orzeczeniu), a zatem brak podstaw do merytorycznej oceny wyroku co do nie rozpoznanego roszczenia. Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego, zaskarżając je w całości, wniósł pełnomocnik organu rentowego i zarzucając naruszenie art. 373 w związku z art. 370 k.p.c., wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik organu rentowego wskazał, iż w jego ocenie Sąd Okręgowy - Sąd Ubezpieczeń Społecznych zmieniając (wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2010 r.) zaskarżoną decyzję, oraz ustalając datę końcową ubezpieczeń społecznych wnioskodawczyni na dzień 30 września 2008 r. w istocie rozstrzygnął negatywnie o podleganiu wnioskodawczyni tym ubezpieczeniom za pozostały okres objęty decyzją ZUS, tj. od 1 października 2008 r. do 31 stycznia 2009 r., a tym samym Sąd Apelacyjny nie miał podstaw aby przyjąć, że apelacja dotyczyła roszczenia nie rozpoznanego wyrokiem Sądu pierwszej instancji, a zatem jej odrzucenie nie było zasadne w świetle art. 373 w związku z art. 370 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Zażalenie jest nieuzasadnione. Nie jest wątpliwe, że Sąd pierwszej instancji zaskarżonym apelacją wyrokiem zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego, orzekając, że wnioskodawczyni podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia
3 pozarolniczej działalności gospodarczej w okresach od 9 listopada 2005 r. do 31 grudnia 2005 r., od 1 lutego 2008 r. do 18 stycznia 2007 r. i od 16 lutego 2008 r. do 30 września 2008 r. Kwestia obciążenia wnioskodawczyni obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym za okres od 1 października 2008 r. do 31 stycznia 2009 r. nie została więc w wyroku rozstrzygnięta, w sentencji wyroku brak rozstrzygnięcia w przedmiocie „oddalenia odwołania w pozostałym zakresie”, tym samym kwestia obciążenia wnioskodawczyni obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym za ten okres (od 1 października 2008 r. do 31 stycznia 2009 r.) nie została w wyroku Sądu pierwszej instancji rozstrzygnięta, tymczasem tego właśnie okresu dotyczy apelacja złożona przez organ rentowy. Jeżeli sąd pracy i ubezpieczeń społecznych, w sprawie o objęcie ubezpieczeniem społecznym, uwzględniając częściowo odwołanie ubezpieczonego, zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego i objął ubezpieczeniem inne niż wskazane w niej okresy, nie oddalając odwołania w pozostałym zakresie, apelacja wniesiona od nieistniejącego – w tej części - orzeczenia sądu pierwszej instancji, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 367 § 1 oraz 370 k.p.c., por. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2005 r., III UZ 12/05 - niepublikowane, w którym wskazano, że sentencja wyroku powinna zawierać tak zredagowane rozstrzygnięcie sądu co do żądania stron, aby na jej podstawie możliwe było określenie zakresu powagi rzeczy osądzonej i skutków wyroku bez uciekania się do treści uzasadnienia tego wyroku). W konsekwencji, odrzuceniu podlega apelacja od wyroku dotycząca takiej jego części, do której nie odnosi się sentencja tego wyroku, w szczególności w sytuacji, gdy w sentencji wyroku brak jest rozstrzygnięcia w przedmiocie „oddalenia powództwa w pozostałym zakresie”, ponieważ w rozumieniu przepisów prawa procesowego w tym zakresie orzeczenie nie zostało wydane. Tym się kierując, Sąd Najwyższy z mocy art. 398¹4 w związku z art. 394¹ § 3 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu.
Powiązane orzeczenia
- I UZ 174/10 2011-02-04Czy apelacja od wyroku sądu pierwszej instancji, który nie rozstrzygnął o całości żądania strony, jest dopuszczalna, jeśli strona nie wystąpiła z wnioskiem o uzupełnienie wyroku?
- II UZ 43/11 2011-12-15Czy apelacja zgłaszająca nowe żądanie, które nie było przedmiotem zaskarżonej decyzji ani postępowania przed sądem pierwszej instancji, jest dopuszczalna?
- II UZ 18/17 2017-06-02Czy apelacja od wyroku sądu pierwszej instancji, który nie rozstrzygnął w sentencji o sposobie ustalenia wynagrodzenia akordowego, ale uczynił to w uzasadnieniu, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu braku sub…
- III UZ 17/11 2011-08-05Czy apelacja od wyroku sądu pierwszej instancji, który nie rozstrzygnął o całości przedmiotu decyzji organu rentowego, jest niedopuszczalna?
- II UK 322/10 2011-04-06Czy apelacja wnioskodawczyni, która zaskarżyła wyrok sądu pierwszej instancji w części uwzględniającej jej żądania, jest dopuszczalna?
Powołane przepisy
art. 373art. 370 KPCart. 367 § 1art. 398art. 394§ 1§ 3
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy