II KK 142/14

WyrokIzba Karna2014-10-01

Skład orzekający: Waldemar Płóciennik, Jarosław Matras

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kara aresztu orzeczona za wykroczenie, zamieniona na podstawie postanowienia, podlega łączeniu z karami pozbawienia wolności w ramach kary łącznej?
Ratio decidendi
Kara aresztu orzeczona za wykroczenie, nawet jeśli została zamieniona na podstawie postanowienia, nie podlega łączeniu z karami pozbawienia wolności w ramach kary łącznej na podstawie art. 85 k.k. Przepis ten nie daje podstaw do łączenia kar pozbawienia wolności z karami aresztu. Ponadto, kara łączna nie może być niższa od najwyższej z kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa, zgodnie z art. 86 § 1 k.k.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy wydał wyrok łączny, w którym połączył kary pozbawienia wolności orzeczone kilkoma wyrokami. Jedna z kar pozbawienia wolności została wcześniej zamieniona na karę 30 dni aresztu na mocy postanowienia. Prokurator Generalny wniósł kasację, zarzucając naruszenie art. 85 k.k. poprzez objęcie karą łączną kary aresztu oraz naruszenie art. 86 § 1 k.k. poprzez orzeczenie kary łącznej niższej od najwyższej z kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia kary łącznej i przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KK 142/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Jarosław Matras (sprawozdawca) SSA del. do SN Dariusz Czajkowski Protokolant Marta Brylińska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Lucjana Nowakowskiego w sprawie K. C. dot. wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 1 października 2014 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść (PG IV KSU …/14) od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 2 stycznia 2014 r., uchyla wyrok w zaskarżonej części, tj. w zakresie orzeczenia kary łącznej w pkt. 2 wyroku i sprawę w tym zakresie przekazuje do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. 2 UZASADNIENIE Wyrokiem łącznym z dnia 2 stycznia 2014 r., Sąd Okręgowy w Ł. połączył w pkt 2 swojego rozstrzygnięcia kary pozbawienia wolności orzeczone: a/ wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 4 maja 2006 r. w sprawie o sygnaturze akt VI K 758/05, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie o sygn. akt XVII Ka 318/06, którym wymierzono karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 29 września 2005 r., b/ wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w K. z dnia 8 maja 2006 r. w sprawie o sygn. akt VI K 73/06, którym wymierzono karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 31 grudnia 2005 r., c/ wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 20 czerwca 2006 r. w sprawie o sygn. akt VI K 284/06, którym wymierzono karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 (czterech) lat próby, której wykonanie zarządzono postanowieniem z dnia 23 września 2009 r., a następnie postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r. zamieniono na karę 30 (trzydziestu) dni aresztu, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 6 marca 2006 r., i jako karę łączną wymierzył karę roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, a na jej poczet zaliczył skazanemu okres od dnia 12 listopada 2009 r. do dnia 11 listopada 2010 r. Te same skazania objęte zostały także wyrokiem łącznym z dnia 11 maja 2010 r., sygn. akt XVIII K 191/09 Sądu Okręgowego w Ł. (orzeczono wówczas karę dwóch lat pozbawienia wolności), przy czym wydanie nowego wyroku łącznego konieczne było z uwagi na wydanie w dniu 18 listopada 2013 r. w sprawie VI K 284/06 Sądu Rejonowego w K. (wyrok pod lit. c) postanowienia o zamianie kary pozbawienia wolności na karę 30 dni aresztu (k.17 akt). Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się 13 lutego 2014 r. Kasację od tego wyroku w zakresie rozstrzygnięcia w jego punkcie drugim na niekorzyść skazanego, w terminie określonym w art. 524 § 3 k.p.k., wniósł Prokurator Generalny. Zarzucając wyrokowi: 3 - rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego - art. 85 k.k., polegające na orzeczeniu kary łącznej obejmującej skazania wyrokami: Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 4 maja 2006 r., sygn. akt VI K 758/05, Sądu Rejonowego w K. z dnia 8 maja 2006 r., sygn. akt VI K 73/06 oraz Sądu Rejonowego w K. z dnia 20 czerwca 2006 r., sygn. akt VI K 284/06 w sytuacji, gdy nie istniały ku temu przesłanki określone w powołanym przepisie, bowiem kara pozbawienia wolności orzeczona w sprawie o sygn. akt VI K 284/06 została na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 18 listopada 2013 r. zamieniona na karę 30 dni aresztu, która nie podlegała łączeniu z karami pozbawienia wolności na podstawie powołanego przepisu, bowiem przestała być karą tego samego rodzaju, a nadto rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego - art. 86 § 1 k.k., polegające na orzeczeniu kary łącznej w granicy niższej od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa, wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest zasadna. Jest oczywiste, i przyznał to orzekający w sprawie sąd (uzasadnienie wyroku str. 9-10), że objęcie karą łączną kary 30 dni aresztu orzeczonej na mocy postanowienia z dnia 18 listopada 2013 r. w sprawie VI K 284/06 Sądu Rejonowego w K., było oczywistym i rażącym naruszeniem normy zawartej w art. 85 k.k., która przecież nie daje podstawy do łączenia z karami pozbawienia wolności, orzeczonymi za przestępstwa, kar aresztu orzeczonych za wykroczenia. Niezależnie od tego rażącego uchybienia orzekający w sprawie Sąd Okręgowy w Ł. dopuścił się również rażącego naruszenia dyspozycji przepisu art. 86 § 1 k.k. i uchybienie to także miało oczywisty i istotny wpływ na treść wyroku. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 86 § 1 k.k. kara łączna za przestępstwa pozostające w zbiegu realnym, gdy orzeczone nimi kary nadają się do połączenia, nie może być niższa od najwyższej z kary orzeczonej za przestępstwo. W układzie niniejszego rozstrzygnięcia w pkt 2 zaskarżonego wyroku najwyższa kara została orzeczona w wymiarze roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności (VI K 73/06 Sądu Rejonowego w K.), a zatem ukształtowanie kary łącznej w wysokości 4 roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności stanowiło o naruszeniu normy zawartej w art. 86 §1 k.k. Z tych powodów konieczne stało się uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do właściwego sądu, tj. do Sądu Rejonowego w K., albowiem przedmiotem procedowania są tylko wyroki sądów rejonowych, przy czym ostatni z tych wyroków wydał Sąd Rejonowy w K. (sygn. akt VI K 73/06 – art. 569 § 1 k.p.k.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 275 § 1 KKart. 64 § 1 KKart. 13 § 1 KKart. 279 § 1 KKart. 278 § 1 KKart. 524 § 3 KPKart. 85 KKart. 86 § 1 KKart. 86 § 1 KKart. 86 §1 KKart. 569 § 1 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy