V KO 43/21

Sygn. akt V KO 43/21 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie D.D. (D.) oskarżonego o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 września 2021 r. wniosku Sądu Rejonowego w M. z dnia 21 maja 2021 r., sygn. akt II K (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać powyższą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G.. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w M., właściwy do rozpoznania sprawy zainicjowanej aktem oskarżenia wniesionym przeciwko D.D., któremu zarzucono popełnienie przestępstw z art. 231 § 1 k.k. i in., postanowieniem z dnia 21 maja 2021 r., sygn. akt II K […], zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że oskarżonym jest prokurator, który pracował w Prokuraturze Rejonowej w M. jako asesor (w istocie jako asesor i prokurator – uwaga SN – zob. k. 276, 279,283) do 31 sierpnia 2012 r. Wskazano także, że czyny zarzucone oskarżonemu aktem oskarżenia odnoszą się do okresu jego pracy na terenie właściwości Sądu Rejonowego w M.. Podkreślono, że świadkami w tej sprawie będą m.in. czynny zawodowo prokurator Prokuratury 2 Rejonowej w M., kierownik sekretariatu tej jednostki oraz prokurator w stanie spoczynku, będąca żoną sędziego orzekającego w […] Wydziale […] Sądu Rejonowego w M. (wieloletniego prezesa tego sądu), która miała nadzorować wykonywanie obowiązków służbowych przez oskarżonego. Zauważono także, że przedmiotem rozważań sądu w tej sprawie będzie funkcjonowanie Prokuratury Rejonowej w M. oraz kwestie związane ze sprawowaniem nadzoru nad tą jednostką. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w M. zasługiwał na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że przedstawiona we wniosku konfiguracja osobisto - zawodowych powiązań uczestników postępowania (oskarżonego i świadków), zarejestrowanego w Sądzie Rejonowym w M. pod sygnaturą II K (…) z sądem miejscowo właściwym, a nadto charakter samych czynów, które miały być popełnione przy wykonywaniu czynności prokuratorskich w toku postępowań prowadzonych w Prokuraturze Rejonowej w M., wymaga, by - ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości - sprawę rozpoznał inny równorzędny sąd, położony poza obszarem właściwości Sądu Okręgowego w S.. Tylko takie posunięcie jest w stanie zagwarantować przeprowadzenie postępowania w sposób wolny od podejrzeń co do braku bezstronności sędziów orzekających w sprawie, które to podejrzenia mogłaby wywołać już sama tylko świadomość istnienia wskazanych wyżej powiązań. Jest ono również niezbędne do wywołania u zewnętrznych obserwatorów przedmiotowego procesu przekonania, że wymiar sprawiedliwości realizuje swoje konstytucyjne funkcje w sposób prawidłowy i w pełni niezawisły (por. postanowienie SN z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10). Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia. as