IV CZ 51/17

PostanowienieIzba Cywilna2017-09-13

Skład orzekający: Monika Koba, Wojciech Katner, Marian Kocon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku wnoszenia skargi kasacyjnej w postępowaniu wieczystoksięgowym istnieje obowiązek ponownego wskazywania adresów stron, jeśli nie uległy one zmianie i znajdują się w aktach sprawy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że skarga kasacyjna, mimo że stanowi wszczęcie nowej sprawy w sensie procesowym, nie jest pierwszym pismem w sprawie w rozumieniu art. 126 § 2 pkt 1 k.p.c. W związku z tym, jeśli adresy uczestników postępowania nie uległy zmianie i są już zawarte w aktach sprawy, nie ma obowiązku ich ponownego wskazywania w skardze kasacyjnej. Stosowanie art. 126 § 2 pkt 1 k.p.c. w tym kontekście byłoby nadmiernym formalizmem.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania, ponieważ pełnomocnik nie uzupełnił wezwania do wskazania adresów stron. Pełnomocnik w zażaleniu zarzucił niewłaściwe zastosowanie przepisów, wskazując na ograniczoną stosowalność art. 126 § 2 pkt 1 k.p.c. w postępowaniu wieczystoksięgowym. Sąd Najwyższy uwzględnił zażalenie, uchylając postanowienie o odrzuceniu skargi.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 51/17 POSTANOWIENIE Dnia 13 września 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Monika Koba (przewodniczący) SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) SSN Marian Kocon w sprawie z wniosku W.W. (poprzednio S.) przy uczestnictwie M. Spółki Akcyjnej z siedzibą w C. i J.S. o wpis w dziale III Księgi wieczystej (…) prawa dzierżawy na rzecz M. Spółki Akcyjnej z siedzibą w C., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 września 2017 r., zażalenia uczestnika postępowania M. Spółki Akcyjnej z siedzibą w C. na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 14 marca 2017 r., sygn. akt IV Ca (…), uchyla zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 marca 2017 r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania M. Spółki Akcyjnej z siedzibą w C. od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 5 sierpnia 2016 r. Odrzucenie skargi nastąpiło na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., ze względu na to, że pełnomocnik uczestnika wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braku skargi, przez wskazanie adresów stron postępowania, pod rygorem odrzucenia skargi, w zakreślonym terminie nie uzupełnił wskazanego braku. 2 W zażaleniu pełnomocnik uczestnika zarzucił Sądowi Okręgowemu niewłaściwe zastosowanie przepisów postępowania cywilnego, gdyż art. 126 § 2 pkt 1 k.p.c. ma w postępowaniu wieczystoksięgowym ograniczone zastosowanie, ze względu na art. 62612 k.p.c. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie należy uwzględnić, ale częściowo z innych przyczyn niż podane w jego uzasadnieniu. Pełnomocnik skarżącego uczestnika postępowania błędnie wskazał na zastosowanie w sprawie art. 62612 § 1 i 3 k.p.c. Jest to przepis, który zobowiązuje osobę, na rzecz której w księdze wieczystej jest wpisane prawo lub roszczenie do niezwłocznego zawiadomienia sądu wieczystoksięgowego o każdej zmianie adresu lub wskazania adresu do doręczeń, a w razie zaniedbania tego obowiązku nakazuje pozostawić pismo sądowe w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Wniesienie skargi kasacyjnej jest uważane z procesowego punktu widzenia za wszczęcie nowej sprawy, ze względu na prawomocność orzeczenia, od którego przysługuje skarga. Jednakże skarga kasacyjna nie jest pierwszym pismem w sprawie, w rozumieniu art. 126 § 2 pkt 1 k.p.c. i wbrew stanowisku Sądu Okręgowego w zaskarżonym postanowieniu, przepis ten nie ma w tym wypadku zastosowania. Skoro adresy uczestników postępowania nie uległy zmianie i znajdują się one w aktach sprawy, to nie ma obowiązku ich ponownie wskazywać w skardze kasacyjnej. Należy stwierdzić, że zachowanie wymagań formalnych w pismach procesowych jest niezwykle ważne i przepisy służące jego zachowaniu winny być respektowane, ale nie może przeradzać się w formalizm sądowy, powodujący uczucie pokrzywdzenia podmiotu postępowania, którego dotyczy. Z tych względów na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. należało orzec jak w postanowieniu. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3986 § 2 KPCart. 126 § 2 pkt 1 KPCart. 62612 KPCart. 62612 § 1art. 39815 § 1art. 3941 § 3 KPC§ 2§ 2 pkt 1§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy