V CSK 391/19

Sygn. akt V CSK 391/19 POSTANOWIENIE Dnia 19 czerwca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska w sprawie z powództwa Syndyka Masy Upadłości ,,H.” Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w B. przeciwko ,,C.” Spółce jawnej w B. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 czerwca 2020 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 marca 2019 r., sygn. akt XIX Ga […], 1. odrzuca skargę kasacyjną 2. zasądza od ,,C.” Spółki jawnej w B. na rzecz Syndyka Masy Upadłości ,,H.” Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w B. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Pozwana ,,C.” sp. j. z siedzibą w B. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w K., w zakresie rozstrzygnięcia o oddaleniu apelacji skarżącej od wyroku zasądzającego od skarżącej na rzecz powoda bliżej oznaczoną kwotę pieniężną. Zakresem zaskarżenia objęto wyłącznie część orzeczenia dotyczącą powództwa o zapłatę czynszu dzierżawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Stosownie do art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna m.in. w sprawach o czynsz najmu lub dzierżawy. O przedmiocie sprawy decyduje żądanie sformułowane przez powoda, które w niniejszej sprawie w zaskarżonej części dotyczyło bezsprzecznie zapłaty czynszu dzierżawy. Wprawdzie pozwana w toku procesu podniosła twierdzenie, że dochodzona pozwem wierzytelność wygasła wskutek jej umorzenia w następstwie potrącenia z wierzytelnością wynikającą z innego stosunku prawnego, jednak charakter zarzutów podnoszonych przez stronę pozwaną nie ma znaczenia dla kwalifikacji sprawy jako sprawy o zapłatę czynszu najmu lub dzierżawy (postanowienia Sądu Najwyższego z 11 marca 1999 r., III CZ 9/99). Stosownie do art. 3986 § 2 in fine k.p.c. skarga kasacyjna pozwanej podlegała odrzuceniu już na etapie badania przeprowadzanego przez Sąd II instancji. Wobec nieodrzucenia skargi kasacyjnej, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. orzeczono, jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto zgodnie § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Z uwagi na powyższe orzeczono, jak w sentencji postanowienia. jw