V CZ 58/07

PostanowienieIzba Cywilna2007-06-22

Skład orzekający: Lech Walentynowicz, Zbigniew Strus, Katarzyna Tyczka-Rote

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pozwany zwolniony od kosztów sądowych w całości, który wniósł skargę kasacyjną, jest zobowiązany do uiszczenia opłaty podstawowej od tej skargi?
Ratio decidendi
Pozwany zwolniony od kosztów sądowych w całości, który wniósł skargę kasacyjną, jest zobowiązany do uiszczenia opłaty podstawowej od tej skargi, chyba że ustawa stanowi inaczej. Obowiązek ten został utrzymany w sprawach, które wpłynęły do sądu przed dniem 10 marca 2007 r. Niewykonanie tego obowiązku skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej.
Stan faktyczny
Pozwani wnieśli skargi kasacyjne od wyroku Sądu Apelacyjnego. Sąd Apelacyjny umorzył postępowanie w sprawie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i odrzucił skargi kasacyjne pozwanych z powodu nieuiszczenia opłaty podstawowej. Pozwani wnieśli zażalenie na to postanowienie, zarzucając naruszenie przepisów dotyczących kosztów sądowych. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego o umorzeniu postępowania i odrzuceniu skarg kasacyjnych.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CZ 58/07 POSTANOWIENIE Dnia 22 czerwca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Strus SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Dowódcy Okręgu Wojskowego […] przeciwko B .Ś., Z. Ś. i W. G. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 czerwca 2007 r., zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 marca 2007 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 19 marca 2007 r. Sąd Apelacyjny umorzył postępowanie wywołane wnioskiem W. G. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz odrzucił skargi kasacyjne pozwanych B. Ś. i W. Ś. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 grudnia 2006 r. Na postanowienie te zażalenie wnieśli wszyscy pozwani, zarzucając mu naruszenie art. 1302 § 3 k.p.c. w związku z art. 355 § 1 k.p.c. oraz art. 14 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.), w wersji redakcyjnej obowiązującej przed dniem 10 marca 2007 r. (art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Dz.U. z 2007 r. Nr 21, poz. 123). W myśl art. 14 ust. 2 u.k.s.c., opłatę podstawową pobiera się od podlegających opłacie pism, o których mowa w art. 3 ust. 2, wnoszonych przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych przez sąd, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wśród pism wymienionych w art. 3 ust. 2 powołanej ustawy mieści się skarga kasacyjna. Pozwani B. Ś. i W. Ś. korzystali ze zwolnienia od kosztów sądowych w całości, a zatem spoczywał na nich obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej od przedmiotowej skargi. Sąd Apelacyjny prawidłowo zatem odrzucił skargi kasacyjne B. Ś. i Z. Ś. z powodu nieuiszczenia opłaty podstawowej, będącej opłatą w wysokości stałej, w myśl art. 1302 § 3 k.p.c. Sąd Apelacyjny zasadnie umorzył też postępowanie wywołane wnioskiem W. G. o zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na jego bezprzedmiotowość (art. 355 § 1 k.p.c.). Nie ulega bowiem wątpliwości, że był on zwolniony w całości od kosztów sądowych (k. 124). Odnosząc się do zarzutu zawartego w zażaleniu, że pozwany W. G. nie został zwolniony od kosztów sądowych w całości, a jedynie od wpisu od apelacji, należy odnotować, iż Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 23 czerwca 2006 r. (k. 199) zwolnił pozwanego od opłaty apelacyjnej. Te „dodatkowe” zwolnienie było jednak 3 zbędne, dokonane zapewne przez przeoczenie, jako że pozwany ten korzystał już z całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (k. 124), „rozciągającego się” na wszystkie instancje. Bezzasadny jest przy tym wyrażony w zażaleniu pogląd, iż pozwany nie miał obowiązku uiszczenia opłaty podstawowej. Obowiązek ten został bowiem utrzymany - o czym była już mowa – w sprawach, które wpłynęły do sądu przed dniem 10 marca 2007 r. W konsekwencji, istniał obowiązek uiszczenia przez pełnomocnika pozwanego G. opłaty podstawowej od wniesionej skargi kasacyjnej, z rygorem określonym w art. 1302 § 3 k.p.c., zastosowanym słusznie przez Sąd Apelacyjny. Z przedstawionych przyczyn należało oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). kg

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 1302 § 3 KPCart. 355 § 1 KPCart. 14 ust. 1art. 2art. 14 ust. 2art. 3 ust. 2art. 39814 KPCart. 3941 § 3 KPC§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy