V CSK 638/15

Sygn. akt V CSK 638/15 POSTANOWIENIE Dnia 21 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa A. Z. przeciwko J. G. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 kwietnia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 22 kwietnia 2015 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 3600 zł ( trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 22 kwietnia 2015 r. Powódka powołała się na potrzebę ujednolicenia wykładni art. 898 k.c., gdyż w jej ocenie w orzecznictwie sądów dopuszcza się możliwość odwołania darowizny wyłącznie w przypadku rażącej niewdzięczności obdarowanego wobec darczyńcy, podczas gdy Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 kwietnia 1998 r., II CKN 688/97 (niepubl.) uznał dopuszczalność odwołania darowizny w przypadku karygodnego zachowania obdarowanego w stosunku osoby bliskiej darczyńcy, gdy dotyka to w sposób pośredni samego darczyńcę. Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.). Powódka nie wskazała żadnych orzeczeń sądów powszechnych, w których kwestia, którą podniosła, byłaby przedmiotem rozbieżnej wykładni. 3 Należy ponadto wskazać, że Sąd Apelacyjny przyjął, że zasadniczą podstawą oddalenia apelacji powódki było to, że nie dochowała ona rocznego terminu do odwołania darowizny (art. 899 § 3 k.c.), podkreślając, że w okresie roku poprzedzającego złożenia przez powódkę oświadczenia o odwołaniu darowizny nie został wykazany żaden wypadek nagannego zachowania pozwanego względem powódki, a nawet względem rodziny pozwanego, tj. także córki powódki, który mógłby stanowić podstawę skutecznego odwołania darowizny. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 38921 k.p.c. jw